Chapter 84

1.8K 102 17
                                        

De ochtend na die ochtend werd ik vroeg wakker. Ja, dat dacht ik ook al ongelooflijk. Ik werd gewoon vanzelf vroeg wakker. Maar dat komt omdat ik ook niet kon slapen, ik heb maar vijf minuten mijn ogen echt kunnen sluiten. Heel de tijd was ik aan het piekeren over alles en stelde ik me de gekste dingen voor. 'Kut Fouad.' Sis ik en sluit de koelkast terug. Hij heeft mijn jus d'orange op gedronken en hij weet verdomme heel goed dat het van mij is. Maar oké maakt niet uit, geen probleem. Ik schuif met mijn pantoffels naar de kraan om de waterkoker te vullen. Als het water warm is maak ik voor mezelf mint thee die ik mee naar mijn kamer breng.

Daar lig ik op bed en neem ik het glas in mijn handen waarna ik diep uitadem. Mijn ogen dwalen automatisch naar mijn raam toe. Met een zucht leg ik mijn thee op mijn nachtkastje en slof naar de overkant van mijn kamer. Ik open mijn gordijnen en dwaal even af op de stoeprand aan de overkant.
Ik word gek. Gewoon parra. Gek van mezelf. Ik heb antwoorden nodig.
Het irritante piepgeluid van mijn gsm gaat over en weer laat ik een diepe zucht horen. Dat is het enige wat ik ook de afgelopen dagen heb gedaan. Zuchten. Zuchten. Zuchten.
Sloffend grijp ik naar mijn gsm en bekijk het smsje. Mijn adem stokt voor even maar blaas het dan weer uit.
Ik kijk op naar het raam en zie Adan duidelijk aan de overkant grijnzen. Ik steek mijn middelvinger op en stuur hem ook nog een foto van mijn middelvinger naar zijn telefoon. Je niet overgeven Selma, hij houdt je gewoon voor de gek en wilt je gebruiken. Niet doen.

Ik haat hem zo erg.

'Wil je iets drinken?' Ik rol met mijn ogen en plof dan neer op de bank. 'Ik wil antwoorden.'
'Tuurlijk daarvoor ben je hier schat.' 'Ugh. Ik walg van je Adan.' Hij kijkt me gechoqueerd aan. Ik glimlach nep en kijk dan weg. Het huis is anders, er is hier iets veranderd maar ik kan niet meteen plaatsen wat. Als ik Adan's hand voel deins ik meteen achteruit. Hij grijns en bukt op de grond zodat we op zelfde grootte staan. 'Wat krijg ik er eigenlijk voor terug?' Uitdagend trekt hij zijn wenkbrauwen op en laat zijn ogen over me heen gaan. Ik voel me naakt. 'Niets. Ik had het moeten weten, dit was een slecht idee.' Zeg ik en sta meteen recht om aanstapte te maken naar de deur te gaan. Maar voor ik ook maar een stap kon zetten werd ik al ruw de bank terug in geduwd. 'Dus je wilt niet weten waarom je broer in de gevangenis wilt blijven?' Ik duw hem van me weg en sta weer rechtop. Meteen vuur ik hem een dodelijke blik en open de voordeur. 'Je wilt dan ook niet weten wat er echt met je vader is gebeurd.'

Ik bevries. Draai me om. En kijk hem argwaant aan. Hij wenkt mij met zijn hand naar hem toe te komen. Ik hoor mijn hart letterlijk in mijn keel tekeer gaan. Een zucht verlaat mijn lippen en met trillende handen sluit ik de voordeur weer maar draai me al snel om als de deur niet dicht wilt. Mijn oog valt meteen op een voet dat tussen de deur zit, automatisch kijk ik naar boven en dan word de deur in een ruk open geduwd. 'Meekomen.' Sist hij naar me. Zijn kaken zijn gespannen en zijn ogen spugen vuur. Oké hij is woedend. 'Ze blijft bij mij.' Zegt Adan die opeens achter me staat. Nassim pakt mij bij mijn arm en trekt me naar hem toe. Hij zet een stap naar voor en duwt Adan meteen in een keer op de grond.

'Je blijft uit haar fucking buurt!' Ik schrik van zijn uitbarsting. 'Ze heeft me nodig nu en niet jou.' Zegt Adan met een uitdagende toon. Meteen krimpt hij ineens en ik denk dat hij ook spijt heeft voor wat hij zei. Ik probeer Nassim terug te trekken maar hij is veel te  sterk en geeft Adan nog een vuist in zijn buik. 'Nassim stop!' Ik trek nog een keer aan zijn arm maar weer zonder resultaat. 'Nassim! Dit wilt hij!' Roep ik hysterisch en spring op zijn rug. Ik sluit mijn ogen en sla mijn armen om zijn nek heen.

'Selma.' Fluistert hij plots. Ik open mijn ogen en zie Adan haast bewusteloos op de grond liggen. 'Ik vermoord me nog.' Grinnikt Nassim. Ik ontspan mijn handen om zijn nek en hij neemt een diepe hap zuurstof. 'Hoe kan je nu lachen je had hem bijna vermoord.' Zeg ik doelend op Adan. Hij pakt mijn onderbenen vast en loopt met mij op zijn rug de deur uit.
'Fijne dag nog Adan.' Zegt hij voor de deur achter me word dicht getrokken. Als we voor mijn huisdeur zijn laat hij mijn onderbenen los en spring ik van zijn rug af. 'Dus.' Ik kijk op naar Nassim die door zijn benen hurkt naar de rand tussen mijn huisdeur en de grond. Hij klopt met zijn hand naast hem en als een hondje zet ik me daar ook neer. 'Selma.' Hij kijkt me even diep in de ogen aan maar draait zijn hoofd dan terug naar Adan's huis. Ik zie hoe zijn kaken aanspannen. Twijfelend leg ik mijn hand op de zijne.

God ik hoor boos op hem te zijn maar het lukt me niet.

Een explosie gaat door me heen als onze handen in aanraking komen.
Keer op keer. En ook hij voelt het en kijkt naar me op. Hij legt zijn andere hand op de mijne die op zijn andere hand ligt.

'Ik wil niet dat je daar meer naar toe gaat. Geen voet geen blik, geen woord.' Ik knik. 'Ik meen het Selma.' Zegt hij. 'Ik begrijp het.' Antwoord ik vlug.
'Echt geen helemaal niets dat met hem te maken heeft.' 'Ja Nassim ik heb je de eerste keer al gehoord.' Klak ik met mijn tong. 'Beloof je me dat?' Ik zucht waarna ik knik.

'Ik hou van je en hij is gewoon een gestoorde psyco snap je? En ik weet dat je antwoorden wilt en ik weet ook dat ik je pijn deed en het spijt me daarvoor maar ik wil je echt niet kwijt.' met dat gehoord te hebben knijp ik zachtjes met een glimlach in zijn onderste hand. 'Ik wil gewoon d-' 'Ik kom niet meer in zijn buurt Nassim.' Onderbreek ik hem. 'Maar ik wil ook voor de komende

dagen niet in jou buurt komen.' Stotter ik.

SORRY! SORRY OMG SORRY! IK WEET DAT HET NIETS GOEDMAAKT MAAR SORRY DAT HET ZO FREAKY LANG DUURDE! Ik heb mijn dagen niet gehad, had ook op een gegeven moment geen inspiratie. Zelfs de mensen waarvan ik hou of nou ja hield (nee ik hou nog steeds van ze maar het is complicated) gaven me geen inspiratie meer.

Geen excuus maar..... nee er is geen maar gewoon sorry!!!!

Ik zal proberen. Proberen. Vaker vele vaker te schrijven pinky promise!


Kisssesss

Foodlover 🍕

Het is 01:33 en ik heb enorm veel honger.
Ik heb echt zin in een grotte stuk pizza

Pssss de foto bovenaan beschrijft Selma hihi

From hate to loveWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu