ICY : Sugar Free Ice Cream

Crimson - 10

" ဒီ၀တ်ရုံကြီး ချွတ်ချင်နေပြီ... "

" နေပါဦး ဓာတ်ပုံရိုက်ဦးမယ်... "

" တော်ပြီဟာ... "

" နင်ကလည်း ဒီနေ့လိုရက်မှာကို ဘာဖြစ်နေတာလဲ... "

မနက်သုံးနာရီထဲက အိပ်ရာထ၊ ရေနွေးနွေးလေးနဲ့ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး မိတ်ကပ်ပြင်ဆင်ဖို့ မမကို သွားနှိုးရသည်။

ပြင်ဆင်လို့ပြီးစီးတာနဲ့ ခုနစ်နာရီခွဲခါနီးမှာ ဓာတ်ပုံရိုက်ဖို့ Studioကို အပြေးအလွှားသွားရပြန်သေးသည်။ ဟော... ပြီးတော့လည်း ဘွဲ့နှင်းသဘင်အခမ်းအနား ကျင်းပတဲ့အဆောက်အအုံရှေ့မှာ တချပ်ချပ်နဲ့။

သုံးနာရီလောက် ထိုင်ခုံမှာ ထိုင်ခဲ့ရပြီး အခမ်းအနားပြီးဆုံးလို့ အပြင်ပြန်ရောက်လာချိန်ဟာ နေ့လယ်ဆယ့်နှစ်နာရီနီးပါး။

ဆံထုံးကို ဖြည်ပစ်ချင်နေပြီး ၀တ်ရုံကိုလည်း ချွတ်ပစ်ချင်နေပြီ။ မွန်းကြပ်နေရပြီး အသက်ရှုလည်းမ၀။ အရေးအကြီးဆုံးက နားရွက်၊ လည်ပင်းနဲ့ လက်ကောက်၀တ်က လက်၀တ်ရတနာတွေကို။

မေမေက ဘာစိတ်ကူးပေါက်ပြီး ဒီနေ့မှ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ ဘိုးဘွားပိုင် အမွေအနှစ်တွေ ထုတ်ဆင်သလဲ မသိပါ။ ယောက်ျားရရင် ဒါတွေပေးမယ်လည်း ပြောနေသေးသည်။

အဲ့တာကြောင့်ပဲ မဆီမဆိုင်ဘဲ ဟိုကျေးဇူးရှင်ကို မုန်းတီးမိသွားသေး၏။ နေ့လယ်စာတစ်နပ်စားပြီး ဘာမှဆက်ဖြစ်မလာဘူးလေ။

" မေမေတို့က ဘယ်မှာလဲ မသိဘူး.. ခေါင်းကိုက်နေပြီ.. အိမ်ပြန်ချင်နေပြီ... "

ပျားပန်းခပ်သမျှ စည်ကားနေတဲ့ လူအုပ်စုကြားထဲမှာမို့ ဖေဖေနဲ့မေမေဆီ ဖုန်းသာဆက်လိုက်သည်။