ICY : Sugar Free Ice Cream

Present is Present - 57

Recommend Song
James Arthur - Say you won't let go

အလင်းရောင်မရှိ‌တဲ့အခန်းထဲမှာ အအေးဓာတ်ကြောင့် အိပ်ပျော်တစ်ဝက်နိုးတစ်ဝက်ဖြစ်နေရတာမို့ ကိုကို့ကို စောင်ခြုံပေးဖို့ ပြောလိုက်ပေမဲ့ ကိုယ်ပေါ်ကို စောင်တစ်ထည်မှ ရောက်မလာပေ။ ‌‌

တဖြည်းဖြည်းနဲ့ စိမ့်အေးလာတဲ့ အအေးဒဏ်ကို မခံနိုင်တာနဲ့ ကိုယ့်ဟာကိုပဲ စောင်ခြုံဖို့လုပ်ရသည်။

" ကိုကို အိပ်သွားပြီလားဟင်... "

ခြေရင်းနားက စောင်ကိုအိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ပဲ ဆွဲယူလိုက်ပြီး ရင်ခွင်ထဲတိုးဝင်ဖို့ ကြံစည်လိုက်သည်။ ဝေးကွာနေတာကြောင့် တိုးဝင်ရင်းနဲ့မှပဲ အေးစက်မာကျောတဲ့ နံရံကိုသာ ထိတွေ့မိ၏။

ရင်ထဲလှိုက်ခနဲခံစားရပြီး အိပ်ချင်စိတ်လည်း ပြေပျောက်သွားရသည်။ ကျင့်သားရနေတဲ့ အိပ်ရာဘေး စားပွဲခုံပေါ်က မီးအိမ်ကိုဖွင့်မယ်ကြံရွယ်တော့ မီးအိမ်က နေရာမှာ ရှိမနေဘဲ ဖုန်းကသာ လက်ထဲရောက်လာသည်။

Flashမီးဖွင့်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်လိုက်တော့မှပဲ ဘာကြောင့် ကိုကို ရှိမနေတာလည်း ရှင်းလင်းစွာအဖြေပေါ်တော့သည်။

အခုက Long flightမို့ ပင်ပန်းလိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ ကိုကို့ရဲ့စီစဉ်ပေးမှုကြောင့် Singaporeက မမနှင်းသန့်အိမ်မှာ ရောက်နေတာ ဒီနေ့နဲ့ဆို သုံးရက်မြောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြိီး မနက်ဖြန် မြန်မာပြည်ပြန်ရမည်ဖြစ်သည်။

အရင်နှစ်ရက်ကလည်း အခုလိုပဲ တရေးနိုးပြန်သည်။ နေ့ပိုင်းတွေမှာမသိသာပေမဲ့ ညဘက်အိပ်စက်အနားယူချိန်တွေဟာ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကောင်း၏။ အလွမ်းနဲ့အတူ မျက်ရည်စတို့ကလည်း လှိမ့်ဆင်းကျလာတော့သည်။