ICY : Sugar Free Ice Cream

Thoughts - 42

ပုံမှန်အတိုင်း မနက်ခြောက်နာရီခွဲမှာ အိပ်ရာနိုးသည်။ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်စက်အနားယူခဲ့ရတာကြောင့် စိတ်ကြည်လင်လန်းဆန်းစွာနဲ့ နိုးထလာရ၏။

ကိုကိုနဲ့အတူတူရှိနေရတာဟာ အိမ်မက်မဟုတ်ပဲ တကယ်လက်တွေ့ဖြစ်ကြောင်းတွေးမိပြီး တိတ်‌တိတိတ်တိတ်လေး ပြုံးမိပြန်သည်။

နိုးသွားမှာစိုးရိမ်တာကြောင့် ခါးဆီက ကိုကို့လက်ကို ညင်ညင်သာသာဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အိပ်ရာကထလိုက်သည်။

Breakfastအတွက် မနေ့ညနေကတည်းက လိုအပ်တာတွေ ဝယ်ခဲ့ပြီးသားဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် ကိုယ်လက်သန့်စင်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်းပြင်ဆင်လိုက်၏။

ကိုယ့်အာရုံနဲ့ကို အလုပ်များနေစဥ်မှာပဲ တိတ်တဆိတ် အနားကိုရောက်ပြီး လည်ပင်းကနေ သိုင်းဖက်လာတာကြောင့် သိသိသာသာကို ခန္ဓာကိုယ်လေး တုန်ယင်သွားရ၏။

စက္ကန့်မလပ် ကိုကို့အကြောင်းပဲစဉ်းစားနေပြီး ကိုကို့အတွက် မနက်စာပြင်ဆင်ပေးနေပေမဲ့ တစ်အိမ်ထဲမှာ အတူတူရှိနေရတယ်ဆိုတာကတော့ သိပ်ပြီး နေသားမကျသေးပေ။

" မွှေးနေတာပဲ... "

" အွန်း အနံ့လေးကမဆိုးဘူးမလား.. အရသာလည်းအဆင်ပြေလောက်မှာပါ... "

" အင်းးးးး "

အင်းဆိုတဲ့အသံရှည်နဲ့အတူ ပါးပြင်ကိုနမ်းရှုံ့လာသည်။ မွှေးတယ်ဆိုကာ နှာခေါင်းနဲ့တိုးဝှေ့ပြီးမှ နှုတ်ခမ်းဖျားနဲ့ တဖွဖွဖိကပ်နမ်းသည်။

မျက်နှာသစ်ဆေးက လီမွန်နံ့သင်းသင်းလေးကို ပြောတာဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ အနံ့ပြင်းတာမျိုးမကြိုက်သူမို့ tonerနဲ့ suncreenတောင် အနံ့မပါတာပဲ သုံးလေ့ရှိသည်။ မျက်နှာသစ်ဆေးအနံ့ကို ကိုယ်တိုင်လည်း နှစ်သက်တာကြောင့် ကိုကိုက မွှေးတယ်ပြောချိန်မှာတော့ ကျေနပ်မိတော့သည်။