Too Much Trouble

Κεφάλαιο 25(S.B)

Μετά από 2 μέρες.

Ξέρετε πολλούς ανθρώπους να κλαίνε στα γενέθλιά τους επειδή το μόνο άτομο που ήθελαν να είναι εκεί δεν είναι;

Για μένα είναι η πρώτη φορά.

Εχουμε να μιλήσουμε περίπου μια εβδομάδα.

Δεν προλαβαίνει με το όλο θέμα του στρατού. Ολη την μέρα αγγαρείες και σκοπιά. Που και που, κάποιο βράδυ μου στέλνει καληνύχτα αγάπη μου
Σίγουρα δεν θα θυμηθεί τα γενέθλια μου μέσα σε όλη αυτή την αναστάτωση.

Δεν θα τον παρεξηγησω, λογικό να μην τα θυμηθεί.

Όλη μέρα τους βάζουν να κάνουν διάφορες ασκήσεις, μερικές φορές τρώει καμπάνες από βλακείες.

Ξαφνικά ο ήχος κλήσης του κινητού μου - ο οποίος με βγάζει από τις σκέψεις μου - ακούγεται και βαριεστημένα το παίρνω στα χέρια μου.

Αλεξ.

Με το που βλέπω το όνομα του να αναγράφεται στην πετάγομαι πάνω από το κρεβάτι με αποτέλεσμα όλα τα χαρτομάντιλα που κάλυπταν την κουβέρτα να απλωθούν στο πάτωμα.

"Αλεξ μου;" είναι η πρώτη φράση που βγαίνει από το στόμα μου μόλις σηκώνω το τηλέφωνο.

Η φωνή μου ίσως είναι λίγο βραχνή από το χτεσινό κλάμα.

"Χρόνια πολλά στο πιο όμορφο κορίτσι του κόσμου" μου λέει χαρούμενος και τα μάτια μου αυτομάτως βουρκωνουν.

Το..το θυμήθηκε.

"Σε ευχαριστώ πολύ αγάπη μου" μερικά δάκρυα τρέχουν στα μάγουλα μου και η φωνή μου σπάει στο τέλος.

"Ει κλαις; Γιατί μωρό μου;"το ύφος της φωνής του έχει γίνει πιο ανήσυχο τώρα.

Σιωπή.

Μόνο η ανάσα του ακούγεται από το ακουστικό.

"Ήθελα να είσαι εδώ" του απαντάω μετά από περίπου δύο λεπτά και τον ακούω να ξεφυσαει.

"Τα έχουμε πει αυτά βρε μωρό μου. Οι έξοδοι μου είναι περιορισμενοι και ο διοικητής δεν με πολύ πάει. Αλλά πριν φύγω δεν είχαμε πει πως θα τα καταφέρουμε; Γιατί μου στεναχωριέσαι τώρα;" μου λέει κάπως αγχωμένος ενώ σκουπιζω γρήγορα τα μάτια μου.

"Θυμάμαι εκεινα τα γενέθλια στις διακοπές μας, που ήμασταν μαζί και ήταν τα καλύτερα της ζωής μου"στην φωνή μου διακρίνεται μια νοσταλγία, μια μελαγχολία.

"Θα είμαι μαζί σου σε όλα σου τα γενέθλια" λεει θέλοντας να με διαβεβαιώσει γιαυτό.