Too Much Trouble

Κεφάλαιο 24

Περνάω από έναν έρημο δρόμο αρκετά μακριά από την πολυκατοικία μου και πλέον έχω χάσει κάθε ελπίδα για να την βρω.

Είμαι άχρηστος!

Χτυπάω το τιμόνι και τρίβω με μανία το κούτελο μου. Την παίρνω τηλέφωνο και μου δείχνει απενεργοποιημενο.

Γαμω.

Πρώτη φορά γυναίκα με κάνει να ανησυχώ τόσο πολύ.

Ξεφυσαω και σηκώνω το βλέμμα μου για να κοιτάξω μπροστά. Γουρλώνω τα μάτια μου, ανοίγω την πόρτα και τρέχω κυριολεκτικά προς τα εκεί.

Από χιλιόμετρα μακριά θα την αναγνώριζα. Έχει κουλουριαστει σε ένα πεζούλι και έχει στηρίξει τον εαυτό της στον πέτρινο τοίχο.

"Δόξα το θεό είσαι καλά!" αναφώνησα καθώς την πλησίαζα. Την αγκαλιάζω σφιχτά και εκείνη τρέμει.

"Αλεξ..."ψιθυρίζει.

Τα χέρια της είναι παγωμένα.

Ανεβάζω το φερμουάρ από το μπουφάν της μέχρι πάνω και της φοράω και το δικό μου.

Τα μαλλιά της πέφτουν στο προσωπάκι της. Τα κάνω στην άκρη και αντικρίζω τα κατακόκκινα μάτια της.

Την σηκώνω στην αγκαλια μου.

Εκείνη αφήνει το κεφάλι της να πέσει αδύναμα στον ώμο μου. Την βάζω στην θέση του συνοδηγού και κάθομαι στην θέση του οδηγού.

"Εσυ καις!" λεω όταν ακουμπάω τα χείλη μου στο μέτωπο της. Ανοίγω την θέρμανση και ξεκινάω να οδηγώ.

"Μπορώ;" με ρωτάει αδύναμα και μου δείχνει τα ποδια της που θέλει να τα ανεβάσει στο κάθισμα.

Γνεφω θετικά και εκείνη αφού το κάνει αυτό κλείνει τα μάτια της.

[...]

"Κρυωνω" ψελλίζει και την σκεπάζω καλύτερα. Περνάω τα χέρια μου γύρω από το μικροσκοπικό κορμί της αλλά εκείνη τρέμει. Τρέμει σαν το ψάρι.

Τι άλλο να κάνω για να ζεσταθεί;

Εχω ανάψει τα καλοριφέρ, της έδωσα ζεστά ρούχα την σκέπασα με πάπλωμα, τι άλλο να κάνω;

"Εύα...Ευακι" ψιθυριζω και εκείνη ανοίγει αδύναμα τα ματάκια της. "Έλα να σου δώσω ένα χάπι που παιρνω εγώ όταν αρρωσταίνω και γίνομαι περδίκι" συνεχίζω και ανοίγω το συρτάρι του κομοδίνου. "Ορίστε, θες νερό;" την ρωτάω αλλά γνέφει αρνητικά.

"Θέλω απλά να μει...μεινω ε...δω."

Μωρό μου...

Αχ ρε Εύα,αχ ρε Εύα.

Πφφ έκανα λάθος που την έκρινα πριν την γνωρίσω καλά.

Αυτή η μικρή με έχει αλλάξει.

Όσο χάος προκάλεσα εγώ στην ζωή της, τόσο εχει προκαλέσει και εκείνη στην δικιά μου.

Για την ηλικία της είναι ώριμη.Διαφερει από όλες αυτές που έχω στο παρελθόν. Δεν κάνω γιαυτην όμως.

Έχω τόσα προβλήματα από μόνος μου και σε καμία περίπτωση δεν θέλω να την πριξω με αυτά.

Θέλει κάποιον καλύτερο από εμένα.

Να την κάνει ευτυχισμένη.

Να μην την στεναχωρεί.

Είναι ερωτευμένη μαζί μου.

Το είπε...το είπε και το εννοούσε.

Μυρίζω τα μαλλιά της.

Καρύδα.

Πόσο λατρεύω αυτό το άρωμα.

Α ρε Εύα...Α ρε Εύα.

"Πονάει το κεφάλι μου" γκρινιάζει και ένας μορφασμος βγαίνει από το στόμα της.

Ακουμπάω τα χείλη μου πάνω στο μέτωπο της.

Είναι ακόμα ζέστη!

Τι να κάνω ;

"Πρέπει να περιμένεις να δράσει το χάπι. Σε παρακαλώ ησύχασε" της ζητάω και εκείνη ξανακλείνει τα μάτια της.

Το έχεις καταλάβει μικρή ότι όταν δεν σηκωνες τα τηλέφωνα πήγα στον άλλο κόσμο και γύρισα;

Εκείνες τις στιγμές η καρδιά μου χτυπούσε πιο δυνατά από ποτέ.

[...]

Κάθομαι δίπλα της και την βοηθάω να πιει το τσάι.

Η ώρα είναι 5 τα ξημερώματα.

Από ότι καταλάβατε δεν κοιμήθηκε τελικά.

"Σε ευχ...ευχαριστώ που με φιλοξενείς" λέει κοιτάζοντας με. Τα μάτια της γυαλίζουν και τα μάγουλα της είναι κόκκινα.

"Πρώτη φορά μένω ξύπνιος για να φροντίσω κάποιον" ξύνω νευρικά τον αυχένα μου και εκείνη χασκογελάει.

"Σε ευχαριστώ" ψιθυρίζει βραχνά.

"Ξέρεις...μπορουμε να μιλήσουμε όποτε θες για εκείνο που μου είπες"

Το ότι η μικρή είναι ερωτευμένη μαζί μου είναι μεγάλο πρόβλημα. Παρά πολύ μεγάλο πρόβλημα.

Δεν κάνω γιαυτην.

Δεν είχα σχέση ποτέ στην ζωή μου.

Ότι έκανα ήταν φάσεις και πηδημα.

Τίποτα παραπάνω.

Δεν ξέρω από όλες αυτές τις γλύκες που κάνουν και συμπεριφερομαι σαν μαλάκας ώρες ώρες.

Χρειάζεται κάποιον που να την κάνει ευτυχισμένη.

Την έχω δει άπειρες φορές να στεναχωριέται και να απογοητευεται από την συμπεριφορά μου.

Δεν της αξίζει να χαραμισει την ζωή της μαζί μου.

Πρέπει να είναι χαρούμενη.

-oliaaaa