Too Much Trouble

Κεφάλαιο 18(S.B)

"Είσαι σίγουρη γιαυτο ρε Ευακι; Μήπως να το σκεφτόσουν καλύτερα. Εννοώ είναι και ο Αλεξ στην μέση που περιμένει" μου λέει η Χριστίνα ενώ τρώμε στην τραπεζαρία.

"Προσπαθώ να τον ξεχάσω, εντάξει; Θέλω να σταματήσει να προκαλεί χάος στην ζωή μου" τους λέω και αφήνω απότομα το πιρούνι κάτω.

"Νομίζεις πως αν μάθει ότι τα έχεις με τον Δημήτρης ή ότι κάνετε κάτι τέλος πάντων δεν θα κάνει χαμό; Δεν θα προκαλέσει χάος; " συνεχίζει η Αλεξία και με τις δύο να με κοιτάνε.

"Δεν θα κάνει τίποτα."τους απαντάω γρήγορα και δαγκωνω το εσωτερικό από το μάγουλο μου.

"Μην προσπαθείς αγάπη μου να ξεγελάσεις την κατάσταση, σε παρακαλώ. Μην κάνεις πράγματα που δεν θες ή τουλάχιστον δεν είσαι έτοιμη για να τα κάνεις" μου λέει η Χριστίνα και μου χαϊδεύει το χέρι.

Και οι δύο τους με κοιτάνε με ένα απροσδιοριστο βλέμμα.

"Είμαι μια χαρά. Θα τα καταφέρω"τους λέω χαμηλόφωνα και κουνάω ελάχιστα το κεφάλι μου.

Τι μου έχεις κάνει ρε Αλεξ;

Τι έχεις κάνει και είναι τόσο δύσκολο όλο αυτό;

Πλευρά Αλεξ.

"Ηρέμησε ρε" μου λέει ο Άγγελος και πιάνει το βάζο από τα χέρια μου.

Πως γίνεται να μου το κάνει αυτό ε;

Είχε πει πως ήθελε χρόνο.

ΑΥΤΌΝ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΉΘΕΛΕ;

ΝΑ ΤΑ ΦΤΙΆΞΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΠΑΡΑ;

Τα νεύρα μου, τα νεύρα μου, τα νεύρα μου!

Γιατί με τυραννας έτσι ρε μωρό μου;

"Μου είχε πει πως ήθελε χρόνο ρε γαμώτο, μου είπε πως ήθελε χρόνο. Γιατί να το κάνει αυτό;" τους ρωτάω ενώ τραβάω τα μαλλιά μου.

"Κατσε κάτω ρε μαλάκα. Ηρέμησε δεν μου έχεις αφήσει βάζο για βάζο εδώ μέσα" με τραβάει απο το χέρι αναγκάζοντας με να κάτσω στον καναπέ.

"Τα έφτιαξε με τον μαλάκα ενώ μου είχε πει πως θέλει χρόνο. ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΧΡΟΝΟΣ ΕΊΝΑΙ ΑΥΤΟΣ" ουρλιαζω και νιώθω τον θυμό μου να αυξάνεται.

Δεν μπορεί να μου συμβαίνει αυτό.

Όχι, όχι, όχι.

" Μπορεί να μην είναι κάτι σοβαρό. Κάτσε να μάθεις πρώτα" μου λέει ο Άγγελος στην προσπάθεια του να με ηρεμήσει όμως κουνάω αρνητικά το κεφάλι μου.

"Μου είπε πως θέλει χρόνο, να σκεφτεί. ΑΝ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΤΗΣ ΤΗΝ ΚΆΝΕΙ ΌΣΟ ΠΗΔΙΕΤΑΙ ΜΕ ΑΥΤΌΝ ΤΌΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΒΡΑΣΩ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ"φωναζω και χτυπάω το χέρι μου το ξύλινο τραπεζάκι.

"Ηρέμησε"

Αυτή την λέξη ακούω εδώ και 1 ώρα. Από την στιγμή που έμαθα πως τα έχει με το σαμιαμίδι.

"Ήθελα μόνο να είμαι μαζί της, τόσο κακό είναι;"ρωτάω αόριστα καθώς παίρνω βαθιές ανάσες.

"Είναι απλά μπερδεμένο και η μαλακιες που κάνετε και οι δύο, δεν μπορούν να βοηθήσουν καθόλου. Αν σας αφήσουμε να μιλήσετε θα τσακωθείτε και θα τα κάνετε χειρότερα" λέει ο Άρης και με κοιτάει.

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η Εύα έχει αλλάξει τόσο.

Σκέφτεται αλλιώς.

" Αλεξ, μήπως όλη αυτή η προσπαθεια που κάνεις δεν ωφελεί πουθενά;"σταματάω να κουνάω νευρικά το πόδι μου και σηκώνω το βλέμμα μου για να κοιτάξω τον Αγγελο.

Τι σημαίνει αυτό;

"Τι εννοείς;" τον ρωτάω με περιέργεια.

"Εννοώ πως είναι καλύτερα να σταματήσεις να προσπαθείς και να την περιμένεις. Προχώρα παρακάτω. Θα είναι πολύ καλύτερο για σένα και για την ψυχολογία σου."

"Σταματα να βασανίζεις τον εαυτό έτσι"

-oliaaaa