Too Much Trouble

Κεφάλαιο 10 (S.B)

Πλευρά Αλεξ.

"Θέλω να φύγεις"

Αυτή η φράση γυρίζει μέσα στο μυαλό μου. Δεν έπρεπε να το είχα ακούσει αυτό. Γιατί με διώχνει συνεχώς;

Πιάνω το μπράτσο της με δύναμη και την κολλάω πάνω μου. Με το αριστερό μου χέρι σταθεροποιώ το πρόσωπο της για να κοιτάξει.

Συζήτησα με τα αγόρια.Κάναμε μια μεγάλη συζήτηση και κατάλαβα πως αν δεν της πω πως την θέλω τότε θα την χάσω για πάντα.

"Δεν θα φύγω μέχρι να σε ξανά κερδίσω" γρυλλίζω ενώ σφίγγω λίγο παραπάνω το χέρι της.

"Με πονάς, άσε με!" λέει και κουνιέται πάνω στην προσπάθεια της ξεφύγει από το κράτημα μου.

Την κοιτάω στα μάτια. Τα δικά της έχουν αρχίσει να γυαλίζουν τα δαγκώνει τα χείλη της.

"Και εσύ πονάς εμένα..."της λέω χαμηλόφωνα και της αφήνω το μπράτσο.

Με πονάς με την συμπεριφορά σου.

Με κοιτάει με μίσος.

"Μιλάς εσύ για πόνο Αλεξ; Εσύ; Για ποιο πράγμα ακριβώς πονεσες;" με ρωτάει με ειρωνεία ενώ τρίβει το σημείο που την κρατούσα.

Θες να σου πω μωρό μου πόσο με έχει πονέσει η απουσία σου;

"Δεν ξέρεις γι'αυτό μην μιλάς "προσπαθώ να συγκρατήσω τον εαυτό μου από το την αρπάξω και να την κάνω να το βουλώσει.

Να την βάλω κάτω και να τ-

"Πες μου! Πες μου ποιον πόνο εννοείς; Έκανες την ζωάρα σου στην Θεσσαλονίκη όταν εγώ έφυγα. Ήρθα να σου μιλήσω και μου είπες πως χωρίζουμε. Αντί να μου πεις ένα μπράβο αγάπη μου που πέρασα στην σχολή που ήθελα, αντί να κάτσεις να βρούμε μια λύση για όλα με έδιωξες. ΜΕ ΕΔΙΩΞΕΣ!" φωνάζει και παρατηρώ μερικά δάκρυα να τρέχουν στα μάγουλα της.

Δεν έκανα την ζωάρα μου.

Μόνο να ήξερε το τι πέρασα.

Μόνο να ήξερε.

Τα νεύρα μου χτυπάνε κόκκινο.

"ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΈΧΩ ΠΕΡΆΣΕΙ ΕΓΏ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕΣ. ΓΙΑΥΤΌ ΜΗΝ ΜΙΛΑΣ" της φωνάζω πίσω και σφίγγω τις γροθιές μου με δύναμη.

"Σε μισώ" λέει μέσα από τα δόντια της και νιώθω το χέρι της να έρχεται σε επαφή με το μάγουλο μου.

Κλαπ.

Το κεφάλι μου γυρίζει προς τα δεξιά και κλείνω τα μάτια μου.