Too Much Trouble

Κεφάλαιο 9(S.B)

Πλευρά Αλεξ.

"Μπορώ να μάθω που ήσουν όλο το βράδυ;" με ρωτάει ο Άρης ενώ αφήνει μια κούπα με καφέ μπροστά μου.

"Στην Εύα" απαντάω καθώς τραβάω μια τζούρα από το τσιγάρο που έστριβα εδώ και ώρα.

Με αποσυντονίζει.

Ότι και να κάνω γυρνάει στο μυαλό μου.

"Όπα τι;" με ρωτάει.

"Μέθυσα και πήγα σπίτι της. Δεν θυμάμαι πολλά πράγματα, μάλλον κοιμήθηκα." του απαντάω μπερδεμένος και ξύνω νευρικά τον αυχένα μου.

"Αφού την θες αγόρι μου, γιατί δεν την το λες;"

"Τραβιέται με ένα σαμιαμίδι" γρυλλίζω καθώς θυμάμαι την γαμημένη φάτσα του.

Τι του βρήκε;

Εγώ είμαι καλύτερος.

"Και; Αυτό σε κρατάει από το να της πεις ότι νιώθεις;" συνεχίζει με τις ερωτήσεις όμως το κεφάλι μου βουίζει.

"Άμα την κάνει ευτυχισμένη ρε Άρη που κολλάω εγώ; Γιατί να της το χαλάσω;" τον ρωτάω με αγανάκτηση αφού αυτή η κατάσταση έχει αρχίσει να με κουράζει.

Φαίνεται ότι προσπαθεί να προχωρήσει παρακάτω στην ζωή της. Ωραία και εγώ θα την αφήσω να κάνει αυτό που θέλει.

"Τι έχεις πάθει ρε; Που είναι ο Αλεξ που ήξερα; Εκείνος που όταν θέλει κάτι φέρνει τον κόσμο τούμπα για να το κερδίσει;" λεει και με ταρακουνάει ελαφρώς.

Αυτό αναρωτιέμαι και εγώ.

Γιατί είμαι έτσι; Γιατί συμπεριφέρομαι έτσι ;

Γιατί δεν σταμάτησες ποτέ να είσαι ερωτευμένος μαζί της.

"Δεν ξέρω, είμαι μπερδεμένος. Καλύτερα να την αφήσω μονη"του απαντάω παίρνοντας μια βαθιά ανάσα και αφήνοντας τον καπνό να βγει από το στόμα μου.

"Μαλάκα μα το θεό αν δεν της πεις ότι την θες και σταματήσεις ότι βλακεια κάνεις με ποτά, τσιγάρα και ότι άλλο κάνεις γιατί μην νομίζεις ότι δεν μου έχει μιλήσει ο Άγγελος για το σακουλάκι που βρήκε, δεν ξέρω και εγώ τι θα γίνει" μου λέει με αυστηρό τόνο λες και μου κάνει κήρυγμα.

Βασικά όντως μου κάνει.

Καμία φορά αισθάνομαι ότι γίνεται πιο αυστηρός από τον Αγγελο.

"Αν δεν της το πεις εσύ, τότε θα της το πω εγώ. Δεν θα συνεχίσω να σε βλέπω σε αυτή την κατάσταση" τον ακούω να λέει χαμηλόφωνα μετά από λίγο σαν να με προειδοποιεί.

Γαμώ.

Πλευρά Εύας.

"Σου χρωστάω έναν καφέ να το θυμάσαι" του λέω ενώ μπαίνουμε στο προαύλιο χώρο του πανεπιστημίου . Δεν φτάνει που τον υποχρέωσα το πρωί να με πάει στην σχολή, μου πλήρωσε και τον καφέ.

"Μην το σκέφτεσαι καν, δεν χρειάζεται" μου λέει χαμογελώντας και ανασηκωνει τους ώμους του.

"Πάμε στα παιδιά" είπα και του έδειξα με το χέρι μου τα παιδιά που καθοντουσαν σε κάτι σκαλιά.

Εκείνος γνέφει καταφατικά και ξεκινάμε να κατευθυνομαστε προς το μέρος τους.

Το κινητό μου δονείται και το βγάζω από την τσέπη του παντελονιού μου. Η οθόνη ανάβει με ένα μήνυμα να αναγράφεται στην επιφάνεια της.

Από Αλεξ:

Πρέπει να μιλήσουμε.

Συνοφρυώθηκα.

"Είσαι καλα;" με ρωτάει ο Σταύρος κάπως ανήσυχος από την απότομη αλλαγή της έκφρασης μου.

"Ναι ναι μια χαρά, πάμε" κουνάω το κεφάλι και χαμογελάω ψεύτικα. Χωρίς να δώσω περαιτέρω έκταση στο θέμα του κάνω νόημα να συνεχίσουμε να περπατάμε.

Πφφ πως έμπλεξα έτσι γαμώτο;

Από Αλεξ:

Μην με αποφεύγεις γαμώ το στανιο μου μέσα!

Δεύτερο μήνυμα σε λίγα μόνο λεπτά μα δεν δίνω ιδιαίτερη σημασία. Δεν ξέρω αν θα του απαντήσω, δεν ξέρω αν θέλω να του μιλήσω.

Στο κεφάλι μου μέσα επικρατεί το χάος.

[...]

Ξεκλειδώνω την πόρτα του σπιτιού, την σπρώχνω για να ανοίξει περισσότερο και μπαίνω μέσα.

Γιατί μυρίζει τσιγάρο εδώ μέσα;

Αα η Ζωή θα έφερε τον Άγγελο να κάτσουν.

Ανοίγω το φως μιας και είναι βράδυ πλέον και έχω κατεβάσει τα παντζούρια. Αφήνω τα κλειδιά το μικρό τραπεζάκι δίπλα στην πόρτα, γυρίζω το βλέμμα μου προς το σαλόνι....

"ΑΑΑΑΑΑΑΑΑ! ΤΙ ΚΆΝΕΙΣ ΕΣΥ ΕΔΩ;" τσιριζω και η τσάντα πέφτει από τα χέρια μου.

Πως μπήκε μέσα;

"Μην φωνάζεις" μου λέει απολύτως ήρεμος ενώ σβήνει το τσιγάρο στο τασάκι που υπάρχει.

"Μπορείς να μου πεις πως μπήκες εδώ μέσα;" τον ρωτάω και παίρνω βαθιές ανάσες. Με τρόμαξε.

"Η Ζωή με άφησε να μπω. Ήξερα ότι από μόνη σου ούτε στα μηνύματα θα μου απαντούσες, ούτε θα μου μιλούσες" μου απαντάει καθώς με πλησιάζει αλλά αποφεύγω να τον κοιτάξω.

Δεν θέλω να καταλάβει ότι έχω ακόμα αισθήματα για αυτόν.

Τα μάτια λένε πολλά.

Πολλά που δεν πρέπει να αποκαλυφθούν.

"Δεν θα σταματήσω μέχρι να σε κερδίσω ξανά μα το θεό"τον ακούω να ψιθυρίζει και πάει να χαιδεψει το μάγουλο μου όμως απομακρυνομαι.

"Θέλω να φύγεις"

-oliaaaa