Too Much Trouble

Κεφάλαιο 21

Πρόλαβα στο τσακ να μην μου βάλει απουσία ο μαθηματικός. Μερικά παιδιά με κοίταζαν περίεργα, ε και με το δίκιο τους δηλαδή.

Το να φοράω μια φόρμα και ένα φούτερ τα οποία μου είναι τεράστια δεν είναι και ότι πιο φυσιολογικό.

"Να φανταστώ Αλεξ;" ρωτάει η Δανάη από δίπλα μου και γέλασε.

Γελα και εσύ γέλα!

Ρεζίλι έχω γίνει.

"Που να σου εξηγώ τώρα και εσένα" της απαντάω απελπισμένη και γυρίζω το βλέμμα μου στον πίνακα.

Ούτε που ξέρω τι κάνουμε!

Μέσα σε όλη αυτή την σύγχυση που επικρατεί μέσα στο κεφάλι μου, το μάθημα μου έλειπε.

Κοιτάζω τον Στέφανο ο οποίος με το ζόρι συγκρατεί το γέλιο του.

" Μη γελάς ρε" σχηματιζω την φράση με τα χείλη μου για να μην ακουστώ και εκείνος σηκώνει τα χέρια του ως ένδειξη υποχώρησης.

[...]

"Πες μου ότι πήγες έτσι στο σχολείο!" ρωτάει γελώντας ο υπαίτιος για όλα αυτά.

Δεν έχει κάνει τίποτα αλλά και πάλι. Είναι υπαίτιος.

"Ήταν κάτι που θέλω να ξεχάσω" του απαντάω και κάθομαι στον καναπέ.

Ήρθε και με πήρε από το σχολείο.
Σε όλη την διαδρομή γελούσε.

Ο μαλάκας! 

Βασικα εγώ του τηλεφώνησα γιατί με  ειδοποίησαν  οι γονείς μου ότι θα έφευγαν για 3 μέρες Αθήνα γιατί προέκυψαν κάτι προβλήματα με το σπίτι μας εκεί.

" Μήπως να σε κάνω εγώ να το ξεχάσεις; Σε βρίσκω απίστευτα σεξυ με τα ρούχα μου" με ανεβάζει πάνω στα πόδια του και βάζει τα χέρια του κάτω από την μπλούζα.

Το κορμί μου ανατριχιαζει ολόκληρο μόνο και μόνο που τα δάχτυλα του ακουμπάνε τα πλευρά μου.

Ανασηκωνομαι ελαφρώς και εκείνος έκλεισε τα μάτια του.

" Με καυλώνεις τόσο πολύ όταν το κάνεις αυτό" ψιθυρίζει χαιδευοντας την ραχοκοκαλιά μου.

"Σε θέλω" λέω χαμηλόφωνα λίγα ενώ τα χείλη μου απέχουν λίγα εκατοστά από τα δικά του.

"Δώσε μου την άδεια και στο υπόσχομαι ότι αύριο δεν θα μπορείς να περπατήσεις" Χαμογελάω και τον φιλαω με πάθος.

Ανεβαίνουμε στο δωμάτιο μου, με έριξε στο κρεβάτι και ήρθε από πάνω μου.

Ακουμπάω τα χέρια μου στο σφιχτό στήθος του και εκείνος βγάζει την μπλούζα του.Την πετάει στο πάτωμα. Το ίδιο κάνει και με την δικια μου.

Παίρνει το χέρι μου και το τοποθετεί πάνω στο σημείο του.

Έχει ερεθιστει.

"Είδες τι μου έκανες τιγράκι; Είδες;" σφίγγω ελάχιστα τα δάχτυλα μου και πνίγει έναν αναστεναγμό.

Αφαιρεί την φόρμα μου μαζί με το εσώρουχο μου και γλύφει τα ξερά του χείλη.

"Θέλω να σε ακούω να αναστενάζεις το όνομα μου. Δυνατά" αφήνει υγρά φιλιά στον λαιμό και εισχωρεί μέσα μου. Ανοίγω ελάχιστα το στόμα μου όμως τα χείλη του το κλείνουν.

Σε κάθε του κίνηση το κρεβάτι χτυπουσε με μανία τον τοίχο. Κρατάω τα γεμάτα τατουάζ μπράτσα του και εκείνος αυξάνει την ταχύτητα του.

Τα ποδια μου αρχίζουν να τρέμουν.

Κλαψουριζω.

"Θα τελειώσεις όταν σου το πω εγώ και μόνο εγώ" βγαίνει από μέσα μου και η γλώσσα του ακουμπάει εκεί.

Αναστενάζω δυνατά ενώ κάνει κύκλους και σφίγγω το σεντόνι στα χέρια μου. Σταματάει, με ανεβάζει πάνω του και ωθεί τον εαυτό του μέσα μου.

Τα χέρια του πέφτουν με μανία στα οπίσθια μου.

Η ανάσα του...βαριά στο χερι μου που ακουμπάει στο στέρνο του.

"Αλεξ σε παρακαλώ" γκρινιάζω καθώς αισθάνομαι την αντοχή μου να με εγκαταλείπει.

"Τελείωσε μωρό μου για μένα" ψιθυρίζει στο αυτό μου.

"Αλεξ" αναστενάζω αφήνοντας τον εαυτό μου ελεύθερο. Το ίδιο κάνει και αυτός. Ξαπλώνω δίπλα του λαχανιασμενη και εκείνος περνάει το χέρι του γύρω από τον ώμο μου.

"Αυτό ήταν...ουαου" αναφωνεί χαμογελάει. Σκύβει ελάχιστα και πιάνει από το πάτωμα τα τσιγάρα του που του είχαν πέσει προηγούμενος και ανάβει ένα.

Τραβάει δύο τρεις τζούρες και το παίρνω στο χέρι μου. Ακολουθώ τις κινήσεις του και αφήνω τον καπνό να βγει από το στόμα μου.

"Σου έχω πει πόσο με τρελαίνεις;" με ρωτάει και τα χείλη του πέφτουν πάνω στα δικά μου.

Όσο και να μην θέλω να το παραδεχτώ Αλεξ μου αρέσεις.

Μου αρέσεις εσύ και η ηλίθια συμπεριφορά σου.

-oliaaaa