Too Much Trouble

Bonus Chapter 4

Ξέρω πως ίσως θέλετε τρίτο βιβλίο  με τις ζωές της Δανάης και του Νίκου αλλά κάτι τέτοιο δεν θα γίνει. Δεν έχω την όρεξη και την έμπνευση για κάτι καινούργιο. ΟΜΩΣ! Πιστεύατε ότι θα σας άφηνα έτσι;
Έχω σκοπό, λόγω των διαφόρων ιδεών για μερικά γεγονότα στην ζωή των πρωταγωνιστών που μου έρχονται στο μυαλό, να κάνω μερικά bonus chapters.
Μην αφήνω και τις ιδέες να πηγαίνουν χαμένες:(
Σας ζητώ χίλια συγγνώμη καθώς διαβάζω και απο σχόλια πως θα θέλατε τρίτο βιβλίο.
Ωστόσο ελπίζω να απολαμβάνετε τα κεφάλαια αυτά.

Πλευρά Δανάης.

"Δεν είχαμε τίποτα"

"Δεν κάναμε τίποτα"

"Ο καθένας ακολουθεί ξεχωριστούς δρόμους"

"Σαν φίλοι"

Ο ένας συμπληρώνει την φράση του άλλου καθώς αυτή την στιγμή περνάμε από ανάκριση.
Κυριολεκτικά μας έχουν να καθόμαστε σε έναν καναπέ και οι υπόλοιποι απέναντι μας να μας κοιτάνε με σταυρωμένα χέρια.

"Μας λέτε την αλήθεια δηλαδή;"ρωτάει με δυσπιστία η Ξένια και ξεροκαταπινω.

Θα καρφωθουμε με το παραμικρό λάθος που θα κάνουμε. Δεν πρέπει να το καταλάβουν.

"Ναι, χαλαρώστε δεν τρέχει τίποτα με εμένα και το βλαμμένο" απαντάει αδιάφορα χρησιμοποιώντας τέτοιους χαρακτηρισμους όπως είχαμε συνεννοηθεί για να μην κινησουμε υποψίες.

Θα του σπάσω το κεφάλι όταν θα είμαστε οι δύο μας.

"Σιγά που θα πήγαινα μαζί σου ρε. Άλλη όρεξη δεν είχα"υψωνω την φωνή μου και εκείνος σουφρωνει ελάχιστα αυτά τα ζουμερά κόκκινα χειλάκια του.

"Αχ όχι πάλι, μην αρχίζετε. Βγάλτε τον σκασμό και θα βάλω ταινία να δούμε. Οι πίτσες θα είναι εδώ σε λίγο" αναφωνεί ο αδερφός μου ενώ συνδέει το λαπτοπ με την τηλεόραση.

Πολλά νεύρα έχει τώρα τελευταία αυτός. Λες να μάλωσε με την Ιρις;
Πολύ πιθανόν.

Η ειδοποίηση του κινητού μου χτυπάει και ανοίγω τα μηνύματα μου.

Από Πανούλης😼:

Μα έχεις πάει ήδη μαζί μου:(

Προς Πανούλης😼:

Σκάσε.

Από Πανούλης😼:

Μην μου μιλάς έτσι. Μου ραγιζεις την καρδούλα μου, άκαρδη.

Προς Πανούλης😼:

Βρε αι πηδήξου. Με είπες και βλαμμένο.