Too Much Trouble

Κεφάλαιο 55

"Αλεξ τι κάνεις;" με ρωτάει ενώ την σηκώνω από την ξαπλώστρα σαν νύφη.

Χαμογελάω σατανικά.

Εκείνη γατζώνεται πάνω μου όσο πλησιάζω πιο πολύ στην θάλασσα.

"Αν τολμήσεις να με ρίξεις μέσα, θα σε σκοτώσω!"μου λέει αλλα πλέον είναι πολύ αργά. Παίρνω φόρα και βουτάω μέσα με το μωρό μου να τσιριζει.

"Μπλουμ" της λέω όταν την αφήνω να πέσει μέσα στην θάλασσα. Αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα που ήταν κάτω από το νερό, απλά έβγαλε έξω το χέρι της και μου έκανε ένα κωλοδαχτυλο.

Βρε μωρό μου θα σου πω εγώ που θα στο βάλω αυτό το δάχτυλο αλλά δεν είναι η ώρα τώρα.

"ΑΑΑΑΑΑΑ" φωνάζει ο Άγγελος μαζί με τον Άρη ενώ έρχεται τρέχοντας μέσα στην θάλασσα "Η ΖΩΉ ΜΑΣ ΚΥΝΗΓΑΕΙ" λενε ταυτόχρονα και κολυμπώντας κρύβονται πίσω μας.

"Τι της κάνατε;" τους ρωτάει γελώντας η Εύα.

Λατρεύω το γέλιο της.

"Να ίσως λέω ίσως να τις φάγαμε τα πατατάκια που είχε στην τσάντα της και να ήπιαμε την κόκα κόλα της"

"Καλα ποτέ έγιναν όλα αυτά;" τους ρωτάω μιας και δεν έχει πολύ ώρα που έχουμε μπει οι δύο μας στην θάλασσα.

"Όσο εσείς αγαπητέ μου φίλε χαμουρευοσασταν πάνω στην ξαπλωστρα και μόνο που δεν την πηδηξατε "μου απαντάει ο Άρης και με την άκρη του ματιού βλέπω το Ευακι μου να έχει κοκκινίσει ολόκληρο.

Έχει και γενέθλια αύριο αλλά δεν τις έχω αναφέρει κάτι. Θέλω να της κάνω έκπληξη.

"Αγάπη μου θα σου πάρω άλλα! Θα σου πάρω όσες σακούλες πατατάκια θες. Και τις οικογενειακές ακόμα, μόνο μην μ-" Η κίνηση της Ζωής ήταν αναμενόμενη. Τον διέκοψε φιλώντας τον.

[...]

Ο μπάρμαν κοιτάζει το στήθος της.

Ο μπάρμαν κοιτάζει το στήθος της.

Ο ΜΠΆΡΜΑΝ ΚΟΙΤΆΕΙ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΤΗΣ ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΊΝΑΙ ΛΟΥΚΟΥΜΑΔΕΣ!

Αυτό έχω το δικαίωμα να το κάνω μόνο εγώ!

Πινω νευρικά το μοχίτο μου καθώς τον κοιτάω επιθετικά.

Είμαι δίπλα της και εκείνος δεν λογαριάζει τίποτα.

"Μωρό μου βάλε την μπλούζα μου σε παρακαλάω" της λέω και πιάνω την μπλούζα από το διπλανό σκαμπό.

Το είπα με πολύ ήρεμο τρόπο γιατί ούτε να τσακωθούμε ούτε να χαλάσουν οι διακοπές μας.

Οι πρώτες μας διακοπές μαζί.

Οι πρώτες μου διακοπές με κοπέλα και φίλους.

Εκείνη με κοιτάει παράξενα αλλά παρόλα αυτά το φοράει. Της ταιριάζει γάντι. Με το που την βάζει, ο μαλάκας παίρνει το βλέμμα του από πάνω της και γυρίζει στην δουλειά του.

Επιτέλους.

Με το ζόρι συγκρατηθηκα να μην τον πλακώσω και τον στείλω στο νοσοκομείο τον πουστη.

Η Εύα μου δίνει ένα φιλί στο μάγουλο και χαϊδεύει το μπράτσο μου. Με καταλαβαίνει όταν νευριαζω και προσπαθώ να συγκρατηθω.

Έχω αρχίσει να το δουλεύω αυτό.

Επιπλέον πρέπει να πάω στο ζαχαροπλαστειο να πάρω την τούρτα της για αύριο.

"Που είναι ο Αρης;" την ρωτάω αφού όταν βγήκαμε από την θάλασσα, δεν τον ξαναείδα.

"Μιλάει με 4 τουρίστριες στις ξαπλώστρες" μου απαντάει  γελώντας και μου δείχνει με το χέρι της, τις ξαπλώστρες.

Δεν θέλω να ξέρω τι θα γίνει στην συνέχεια. Βασικά, ξέρω. Ένα θα πω μόνο:Στο δωμάτιο του ξενοδοχείου μένει μόνος του.

Ο Άγγελος με την Ζωή είναι ακόμα μεσα στην θάλασσα και εγώ με την μικρή κάθομαι στο μπαράκι.

-oliaaaa