Too Much Trouble

Κεφάλαιο 52

Σε όλη την διαδρομή δεν του μίλησα. Ήμουν θυμωμένη. Πλέον είμαστε σπίτι του.

"Ξέρεις τι με ενόχλησε Αλεξ; Το ότι η κοπέλα σε φλερτάρει και εσύ κάθεσαι!" του φωνάζω έξω φρενών. Δεν μπορώ να καταλάβω την λογική του. Δεν μπορώ.

Βασικά δεν έχει λογική αυτό που γίνεται.

"Είμαστε ή δεν είμαστε μαζί;Όχι γιατί αν δεν σημαίνει τίποτα όλο αυτό και εκείνο το σαγαπώ μου το είπες ήταν μόνο και μόνο για να μου κάνεις το χατίρι τότε να το βράσω" συνεχίζω να του φωνάζω αλλά παρατηρώ εκεινη την στιγμή που τελειώνω την φράση μου, τα μάτια του να παίρνουν μια σκούρα απόχρωση.

" Αρκετά! Κάθομαι τόση ώρα και σε ακούω να φωνάζεις. Προσπαθούσα να σου εξηγήσω αλλά δεν με αφήνεις και για άλλη μια φορά βγάζεις γαμημένα συμπεράσματα" η φωνή του ηχεί δυνατά στα αυτιά μου. Με πλησιάζει και με αρπάζει από το μπράτσο με αποτέλεσμα να κολλήσω πάνω του.

Αουτς. Αυτό πονεσε.

"Δεν θεωρώ καπρίτσιο το ότι έχουμε! Η κοπέλα από χτες ναι όντως μου την έπεφτε και προσπαθούσα να την διώξω. Βγάζεις ηλιθια συμπεράσματα χωρίς να ξέρεις γαμω!" ασκεί περισσότερη δύναμη στο μπράτσο μου. "Λες πως δεν σου έχω εμπιστοσύνη μα δεν βλέπω να μου έχεις ούτε εσύ"

Και μετά από αυτή την φράση κατάλαβα πως είχα κάνει μεγάλη βλακεια.

Δεν έπρεπε να είχα ανοίξει το στόμα μου.

"Με πονάς!" του λέω μέσα από τα δόντια μου και με αφήνει. Το βλέμμα του είναι μετανιωμένο.

" Συγγνώμη, δεν ήθελα να σε πονέσω"πάει να με ακουμπήσει όμως απομακρυνομαι "Γαμω την τύχη μέσα"  βρίζει χαμηλόφωνα.

"Μωρό μου άκου με σε παρακαλώ"μου ζητάει ενώ πιάνει το πρόσωπο μου με τα τρεμαμενα του χέρια. "Εγώ σαγαπαω πιο πολύ και από την ζωή μου. Είμαι ερωτευμένος μαζί σου πως το λένε;Είμαι καψουρης για την πάρτη σου.Για σένα μόνο! ΚΑΤΆΛΑΒΕ ΤΟ" φωνάζει χωρίς να σπάσει την οπτική επαφή μας.

Το χέρι του πιέζει την μέση μου για να μείνω κολλημένη πάνω του. Τα σημεία του προσώπου του χαλαρώνουν και τα χείλη του πλησιάζουν τα δικά μου.

" Γουστάρω μόνο εσένα και κοίταξε να το καταλάβεις. Μόνο εσύ υπάρχεις εδώ" μου λέει δείχνοντας μου την καρδιά του.

Τώρα νιώθω τύψεις.

Ηλίθια.

"Συγγνώμη...Ειλικρινά συγγνώμη που ζηλεύω. Απλά δεν μπορώ να σε βλέπω με κάποια άλλη" παραδέχομαι και κατεβάζω το κεφάλι μου.

"Σε αυτό μοιάζουμε γιατί ούτε εγώ μπορώ να σε βλέπω με κάποιον άλλο και επιπλέον η ζήλια σου στο τέλος με ανάβει οπότε θα το έλεγα απολαυστικό"λέει πάνω στην προσπάθεια του να ελαφρύνει το κλίμα.

"Σταμάτα να σκέφτεσαι συνέχεια το πονηρό" πνίγει ένα γελακι και με φιλάει στο μάγουλο.

" Εχουμε περάσει τόσα ρε μωρό μου, δεν θέλω να τσακωνομαστε για βλακειες."χαιδευει το μπράτσο μου το οποίο εσφιγγε πριν λίγο. Αφήνει ένα φιλί εκεί και με κοιτάει μετανιωμένος.

" Συγγνώμη γιαυτό, μπορεί να κάνει μελάνια και...και δεν θέλω" λέει χαμηλόφωνα μα γνέφω αρνητικά.

"Δεν πειράζει, δεν θα γίνει τίποτα και θα το δεις"του χαμογελάω ενώ κάνω μύτες για να έρθω στο ύψος του και σουφρώνω ελάχιστα τα χείλια μου.

Εκείνος χωρίς να χάσει χρόνο κολλάει τα δικά του πάνω στα δικά μου χείλη και περνάει τα χέρια του γύρω από την μέση μου και με ρίχνει στον καναπέ.

"Σαγαπαω όσο τίποτα άλλο" μου λέει κοιτώντας με στα μάτια.

Και εγώ σαγαπαω Αλεξ.

-oliaaaa