Too Much Trouble

Κεφάλαιο 3

"Και δηλαδή γουστάρεις τον Μιχάλη;" ρωτάω την Δανάη η οποία αυτή την στιγμή έχει γίνει ντομάτα.

"Μην φωνάζεις! Και ναι...Αλλά εκείνος ξέρεις δεν κάνει σταθερές σχέσεις οπότε δεν έχω καμία απολύτως ελπίδα" λέει ντροπαλά.

"Με λίγη προσπάθεια όλα γίνονται δεν νομίζεις;"της λέω και εκείνη με κοιτάζει σκεπτική.

"Δεν ξέρω... Θα δω. Τέλος πάντων, εσύ με τον Αλεξ χτες τι κάνατε; Ξέρεις μιλούσαν για εσάς πολλά άτομα χτες"

" Σαν τι να κάναμε δηλαδή. Απλά επειδή είμαι καινούργια ήθελε να με γνωρίσει. Αυτό είναι όλο. "της εξηγώ για να μην νομίζει τίποτα άλλο.

Ώρα είναι τώρα να βγει και καμιά φήμη, να τρέχω και να μην φτάνω.

Το κουδούνι χτυπάει, αλλά εμείς θα μείνουμε έξω γιατί έχουμε γυμναστική. Τα αγόρια έρχονται προς το μέρος μας χαμογελώντας.

" Αντε γρήγορα στο γήπεδο κοριτσαρες" μας σπρώχνουν παρόλο που διαμαρτυρομαστε. Ποιος κάνει πρώτη ώρα γυμναστική μου λέτε;

Ποιος ανώμαλος το κάνει αυτό;

"Μαζευτειτε όλα τα παιδιά εδω! Λοιπόν 5 γύρους το γήπεδο και μετά ποδόσφαιρο τα αγόρια, βόλεϋ τα κορίτσια"λέει ο γυμναστής και όλοι ξεκιναμε να τρέχουμε.

Ενταξει τουλάχιστον μαρεσει το βόλεϋ.

Ξεκινάμε να τρέχουμε, τα κορίτσια μπροστά και τα αγόρια πίσω. Βλέπω δεν αλλάζει σε κάθε σχολείο αυτό. Ακούγονται διαφορά σχόλια τόσο για μένα όσο και για τα υπόλοιπα κορίτσια αλλά δεν δίνω σημασία.

[...]

"Πάω να πιω νερό, θα έρθω σε λίγο" φωνάζω στην Δανάη από μακριά ενώ ανεβαίνω τα σκαλακια για τις βρύσες.

"Είσαι καλή βλέπω και στην γυμναστική" ακούω μια φωνή και τιναζομαι ολόκληρη. Γυρίζω το κεφάλι μου και βλέπω τον Αλεξ.

"Τι κάνεις εσύ εδώ;" ρωτάω πλησιάζοντας τον.

" Βαριόμουν και είπα να έρθω να σε δω λίγο. Ξέρεις χτες μου φάνηκες ενδιαφέρουσα"

Τι βλακας.

" Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια τώρα άσε με να πιω νερό" του λέω και σκύβω για να πιω από την βρύση. Ακούω ένα σφύριγμα και γυρίζω να τον κοιτάξω με μίσος.

" Τι; Δεν φταίω εγώ που έχεις κωλ-"ξεκίνησε να λέει όμως τον διέκοψα.

" Τι κάνεις εδώ τέλος πάντων;"τον ρωτάω και στέκομαι μπροστά του. Είναι φανερά πιο ψηλος από εμένα.

"Σου είπα, απλά ήθελα να έρθω να σε δω. Να σε πειράξω λίγο. Και επιπλέον να σε καλέσω σε ένα πάρτυ που κάνει ένας φίλος μου το Σάββατο" λέει κοιτώντας με στα μάτια.

" Δεν ξέρω αν θα έρθω" του κόβω την φόρα.

"Θα το πω και στα υπόλοιπα παιδιά της παρέας σου και θα δεις ότι θα έρθουν"

" Ωραία, εγώ όμως δεν θα ερθω"του λέω. Ξεκινάω να κατεβαίνω τα σκαλοπάτια και τον ακούω να γελάει.

" Το ξέρω ότι στο τέλος θα έρθεις τιγράκι"φωναζει από μακριά και ρολλαρω τα μάτια μου.

Μεγάλη ιδέα έχεις για τον εαυτό σου Αλεξ.

-oliaaaa