Too Much Trouble

Κεφάλαιο 22

Έχω πάρει πλέον την απόφαση ότι δεν θα είμαι ποτέ κάτι με τον Αλεξ.

Όσο και να μου αρέσει, σε εκείνον δεν αρέσω καθόλου ή τουλάχιστον δεν με θεωρεί κάτι σημαντικό.

Η χτεσινή νύχτα για εμένα ήταν υπέροχη. Από την άλλη για εκείνον μπορεί να ήταν απλά μια συνηθισμένη νύχτα με κάποια κοπέλα.

Αρχιζω να νιώθω πράγματα για αυτόν.

Θεέ μου θα κολλήσω με κάποιον που δεν με θέλει,που του είμαι ασήμαντη βασικά.

Μερικές φορές συμπεριφερεται τόσο ανώριμα!

Μετά λέει ότι εγώ είμαι το 17χρονο που δεν έχει ωριμάσει ακόμα.

Είδαμε και εσένα ρε 20χρονε. Πολύ ώριμος.

Πφφ, κάθομαι και σκέφτομαι όλα αυτά που έχουν γίνει, στεναχωριέμαι που είμαστε έτσι.

Εννοώ ότι θα μπορούσαμε να είμαστε πολλά παραπάνω αλλά δεν θέλει.

Ξεφυσαω και τον ξαναπαίρνω τηλέφωνο.

Μου είχε πει ότι θα ερχόταν να με έπαιρνε από το σχολείο όταν σχολουσα.

Τον έχω πάρει 10 φορές.

Σε καμία δεν πήρα απάντηση.

Βάζω το κινητό στην τσέπη μου και παίρνω μια βαθιά ανάσα. Από ότι φαίνεται θα γυρίσω μόνη μου σπίτι.

Θα έπαιρνα τον μπαμπά μου αλλά ακόμα δεν έχουν γυρίσει από την Αθήνα.

Μετά από περίπου 10 λεπτά φτάνω και μπαίνω μέσα. Πετάω την τσάντα μου στο πάτωμα και πηγαινω στην κουζίνα. Ανοίγω το ψυγείο.

Δεν έχει τίποτα που να μπορώ να φτιάξω.

Βασικά μου έχει κοπεί η όρεξη.

Ίσως κοιμηθώ λιγάκι.

[...]

"Αγγελε μήπως ξέρεις που έχει χαθεί όλη μέρα ο Αλεξ;Τον παίρνω τηλέφωνο και δεν το σηκώνει" τον ρωτάω από το ακουστικό.

"Τι να σου πω ρε Ευακι, ούτε με εμένα έχει μιλήσει από χτες το απόγευμα. Μπορεί κάτι να του έτυχε" απαντάει και μπαίνω σε διάφορες σκέψεις.

Αν έπαθε κάτι;

Αν του έκανε τίποτα αυτός ο Κρις;

"Καλά σε ευχαριστώ, τα λέμε"τερματίζω την κλήση και προχωράω προς το παράθυρο.

Αισθάνομαι ότι κάτι έχει γίνει.

Γενικά έχω ένα κακό προαίσθημα.