Too Much Trouble

Κεφάλαιο 12

"Άσε με να σε βοηθήσω Αλεξ" ζητάω με σπασμένη φωνή και πάω να τον ακουμπήσω όμως με σπρώχνει μακριά.

"Δεν θέλω την βοήθεια σου. Άσε με μόνο μου"

Μην το κάνεις αυτό.

Με πληγώνεις...Παλι.

Παρόν:

Πάλι εδώ.

Στο αυτοκίνητο του.

Με έπεισε πάλι να συναντηθούμε.

Βασικά απλά είπε ότι αν δεν βγω θα αρχίσει να χτυπάει κουδούνια. Είναι οι γονείς μου στο σπίτι και δεν θέλω μπελάδες.

" Ωραία, με διέκοψες που με διέκοψες από τις δουλειές μου, τουλάχιστον μίλα" του λέω αφού τόση ώρα οδηγεί, δεν μου έχει πει που πάμε και δεν μιλάει.

"Από τι σε διέκοψα;" με ρώτησε χωρίς να πάρει τα μάτια του από τον δρόμο.

"Να μην σε νοιάζει" του απαντάω με πείσμα και χασκογελαει.

Σιωπή επικρατεί ξανά μέχρι που παρκάρει μπροστά από μία πολυκατοικία.

"Αντε βγες" μου λέει όταν ανοίγει την δικιά του πόρτα και υπακούω.

"Που είμαστε;" τον ρωτάω. Εκείνος αρχίζει να προχωράει προς την είσοδο της πολυκατοικίας και τον ακολουθώ.

"Σπίτι μου τιγράκι. Σπίτι μου"

"Και γιατί με έφερες εδώ;" ρωτάω καθώς περπατάω από πίσω του. Ανεβαίνουμε στον πρώτο όροφο και σταματάει μπροστά από μία πόρτα.

Ξεκλειδώνει και μου κάνει νόημα να περάσω μέσα. Ακόμα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δέχτηκα να έρθω.

Γιατί η καρδούλα σου το θέλει.

Σκάσε εσύ!

Τα χέρια του τυλιγονται γύρω από την μέση μου ενώ είναι από πίσω μου και με κολλάει πάνω του.

Το χέρι του κατεβαίνει λίγο πιο κάτω και ένας αναστεναγμός βγαίνει από το στόμα μου. Τον νιώθω να χαμογελάει.

Το νιώθω.

Τα χείλη του πιπιλανε τον λαιμό μου.

Σημάδια.

Γεμίζει τον λαιμό μου με σημάδια.

Γυριζω και τον κοιτάζω στα μάτια. Η ανάσα του πέφτει βαριά στο πρόσωπο μου.

"Πήδα" μου λέει και με σηκώνει στην αγκαλιά του. Τυλίγω τα ποδια μου γύρω από τον γεροδεμένο κορμό του.