ZEVAHİR

73. BÖLÜM

Yorumlarınızı ve satır arası yorumlarınızı unutmayınnnn <3

Başımı dümdüz beyaz duvardan bir an bile olsun çevirmiyordum, hastane kokusundan daha da çok nefret ediyordum. Görüş alanıma giren kişi ise Kuzey'den başkası değildi.

''Neler olduğunu hiç anlayamadım, polis de bir şeyleri gizliyor gibi. Sen bir şeyler biliyor musun Aliva?'' dediği zaman bakışlarımı direkt olarak gözlerine sabitledim.

''Bilmiyorum Kuzey,'' dedim durgun bir sesle. ''Kayra'ya ulaşamadığı için kalp krizi geçirdi diye biliyorum bende.'' Hafifçe duruşumu dikleştirdim. ''Anne yüreği tabii ben bilemem,''

Elini kolumda hissettiğim zaman hafifçe zoraki gülümsedim. O da gitti.

Tabii ki kimse bilmiyordu.

Koridorun başından gelen sesi duyduğum zaman herkesle beraber başımı o tarafa çevirdim. Hızlı adımlarla bize doğru yürüyen esmer uzun adamı tanıyordum. Göz altları mosmordu. Saatlerdir uyumamıştı belli daha da yaklaştı bize elleri yumruk şeklindeydi, parmak boğumları morarmıştı. Daha da yaklaştı benimle göz göze geldi ilk defa bu kadar kontrolünü kaybetmişe benziyordu.

Merhaba Kayra.

Önümde durup bana kısa bir bakış attı. Ardından Kuzey'in yanına yürüdü sarıldı, konuştu. Ardından Kaan'la yaptı aynı şeyi sonra amcamla. Yamaç'a kısa bakış attı yanıma doğru yürüyüp elini omzuma tutarak beni ilerlemem için yönlendirdi. Yamaç'a baktığım zaman bakışlarını, Kayra'nın elini omzuma koyduğu yere kilitlemişti. Ardından bana baktı ve ardından da ben Kayra'yla yürüdüm.

Kayra'yla yürüyüp koridoru döndüğümüz zaman omzumu tutan elini çekmişti. Boş bir odaya girdiğimiz zaman bakışlarını bana kilitledi. ''Ne oldu Aliva?'' dedi sertçe.

Öfkesini benden çıkartmak istiyorsa çok yanlış zamandaydı çünkü bugün benim öfkem buradakiler toplamı kadardı.

''Ahmet Gürsoy köşeye sıkıştırmış, ne istediğini de bilmiyorum. Ya söylersin ya Kayra ölür ya da sen ölürsün, dedi.'' Yutkunup Kayra'ya baktım. ''Sonra ben girdim oraya işler karışıyor gibiydi. Sonra Almira adamları vurdu biz de gittik. Ondan sonra hiç görüşmedik yengemle aldığım habere göre seni aramış ulaşamamış ve korkmuş.'' sesim iyice kısılmıştı. ''Sonra da kalp krizi geçirmiş.''

Gözleri daha da kızardı. Ama iyi görünüyordu kendine iyi bakmıştı.

''Başka bir şey olmadığına emin misin?''

''Hayır olmadı.'' dedim yüzüne bakarak.

''Benim yüzümden yani.'' dediği an inkar etmek için ağzımı açtım beni eliyle durdurdu.

''İnkar etmeye çalışma Aliva. Ne olduğunu sen söylüyorsun işte, her şey açık.''

''Bir sürü şey oldu Kayra. Farkında mısın bir sürü şey, onlarca toplantı uzlaşmaya çalışma ve bir sürü şey hepsi insanı paranoyak yapar ve bunları kaldıramamış da olabilir. Annenin durumu gitgide iyiye gidiyor ve saçma sapan konuşup durumu daha da zora sokma lütfen.'' sesim onu sakinleştirmek istercesine yavaşça çıkmıştı.

''Sen ne kadar rahat konuşabiliyorsun Aliva. Çok merak ediyorum işleri bu kadar karıştırmasaydın herkes bu kadar zarar alacak mıydı?''

Önce içime çektiğim nefesle sindirdim tüm dediklerini ardından gülümseyerek ona baktım. ''Öyle mi Kayra keşke sen de bu kadar stres dolu bu süreçte ülkeden defolup gitmeden önce biraz düşünseydin. Aynı zamanda bu tamamen benimle ilgi değil zamanında öldürülen babanla da ilgili.'' Geriye dönüp birkaç adım attım. ''Belki de sen Almira'yla uğraşmak yerine ailenin yanında kalabilirdin.''