ZEVAHİR

75.BÖLÜM

Yorum ve oylarınızı bekliyorum lütfen esirgemeyin ve birkaç saat sonraki bölüm için beklemede kalınn <3

Yamaç Dinçer

Bitecekti. Her şey bitecekti ya da sıfırdan başlıyordu. Yine ve yine. Yıllar önce halledilemeyen bir kişinin yıllarca bir sürü insana kök söktürmesi pekte hoş değildi.

Bu yüzden şimdi tedbirliydik.

Aliva'ya baktım, uyuyormuş gibi numara yapıyordu saatlerdir.

Düşünmeye ve sindirmeye ihtiyacı olduğu zaman hep böyle yapıyordu. Han Ezel'le ne konuştuğunu az çok tahmin edebiliyordum.

Aliva'ya baktım yine ardından da pencerenin dışına doğru baktım. Kapı sesi gelene kadar ikimizde yattığımız yerden kımıldamadık. Gelen sesin ardından yavaşça yataktan kalkıp kapıyı açmaya gittim.

Karşımdaki kişi Gece'ydi. "Gece ne oluyor?"

Bana cevap vermeden içeriye girdi. Kıyafeti toz toprak olmuştu ve yürüyüşünden belliydi ya çatışmadan çıkmıştı ya da kaza yapmıştı.

Bana cevap vermek yerine evimin balkonuna doğru yürüdü. Gergindi ve bu hareketlerinden belliydi.

Oturduğu zaman karşısına oturdum. "Aliva uyuyor mu?"

Hayır anlamında kafamı salladım. "Ne oluyor Gece?"

"Almira'nın içine olduğu bina patladı. Ahmet Gürsoy'u da bulamadık. Almira hayatta mı bilmiyoruz, Han Ezel delirdi." Almira'nın içinde olduğu bina mı patlamıştı? "Nerede olduğunu bilmezsek başlayamayız, Yamaç."

Almira ne yapmış ne etmiş oradan çıkmıştır.

Aklıma gelen şeyle Gece'ye baktım açıkcası çokta uzatmak istemiyordum. "Almira tüm adreslere baktı mı?"

"Üçüne de baktı." Diye cevap verdi.

"Hangi sırayla?" Dedim kaşımı çatıp. Aliva bana adresleri verdiği zaman aklımda sırayla uğrayacağı binaları sıralamıştım.

Telefonunun konumunu açıp bana sırayla gittiği yerleri gösterdi. Yüksek ihtimalle ilk gitmiş olduğu yer boştu. Çünkü Ahmet Gürsoy ikinci gittiği yerde fark edip üçe tuzak kurdu. İlk yerin şüphesini attı ve şimdi oraya gidecek. "Oraya gelecektir."

"Oraya girdik, boştu. İçeride hiçbir şey bırakmamıştı." derin bir nefes verdim. Dediğim gibi olacaktır.

"Ya da hiç getirmemişti Gece. Adamların hepsini öldürdünüz mü?" Ne dediğimi anladığını düşünüyordum. Gece çok zeki bir kadındı. Fakat Almira onu şoka uğratmış olmalıydı. Daha ayılamamıştı.

"Bilmiyorum."

"Oraya git Gece." Dedim. Orda olma ihtimali çok yüksek.

"Tamam." Dediği zaman kafamı salladım. Durmakta istemiyordu anladığım kadarıyla direkt ayağa kalkıp çıkışa yöneldi.

Ayağa kalkıp peşinden gittim. Mutfağın ışığı açıktı Aliva yatakta direnmekten vazgeçmişti anladığım kadarıyla.

Gece, Aliva'ya görünmeden çıktı. Aliva'nın onun için tuttuğu yası bilseydi keşke. Yanına gittim Aliva'nın, mutfakta oturuyordu. Geldiğimi fark ettiği zaman bakışını bana çevirdi, gözleri kızarmıştı. Uykusuzluktan olduğunu düşünüyordum. Gece'yi fark etmiş olma ihtimali yoktu.

"Ne olmuş?" Dedi boşluğa bakarken.

"Almira'nın içinde bulunduğu bina patlatılmış, aranıyor." Dedim sıkıntıyla. Söylememem daha kötü bir ihtimaldi. Aliva artık gizli olan hiçbir şeye katlanamıyordu, gerçi olanları ve gerçekleri de kaldırdığı söylenemezdi.