• ခုနစ္ေဆာင္နန္းက မညႇိဳးပန္း •
(Part - 42)
တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္ေနေသာ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ယံအခ်ိန္၌ ႐ူယန္းႏွင့္ ဂႏိုင္းရဂုံမွလြဲ က်န္တိုင္းျပည္အသီးသီးတို႔တြင္ ေသာကအပူမီးတို႔ ေတာက္ေလာင္ေနခဲ့ၾက၏။
အေၾကာင္းအရင္းမွာ သူတို႔၏ ရင္နင့္သည္းခ်ာ ရင္ေသြးငယ္အားလုံး ညတြင္းခ်င္းမွာပင္ အေၾကာင္းအရင္း မယ္မယ္ရရ မရွိ၊ မည္သူ႔လက္ခ်က္မွန္း မသိရဘဲ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွ ေပ်ာက္သြားခဲ့ၾကျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ညတြင္းခ်င္း ရာခ်ီေသာ ကေလးမ်ား ေပ်ာက္ဆုံးသြားျခင္း အမႈ၏ အဓိက တရားခံကို တိုင္းျပည္အသီးသီးရွိ နန္းေတာ္အုတ္တံတိုင္းႀကီးမ်ားတြင္ ေရးသားေဖာ္ျပထားသည္။
“ ပထီ .. ”
ယခုေလးတင္ သူ႔လက္ေပၚ၌ အိပ္ေမာက်သြားေသာ သမီးေတာ္ေလးကို မ႑ိဳင္ ပုခတ္ေလးထဲ ေျပာင္းေ႐ြ႕ေနတုန္း အစ္မေတာ္ရဲ႕ ေခၚသံကို ၾကားလိုက္ရသည္။
“ က်ဳပ္ကို ဘာေျပာခ်င္လို႔လဲ ”
“ မယ္ေတာ္က အေခၚေတာ္ လႊတ္လိုက္တာ ပထီ၊ သူ႔မွာ ပထီ့ကို အေရးတႀကီး ေျပာစရာရွိေနတယ္တဲ့ ”
မ႑ိဳင္ ေခါင္းတစ္ခ်က္ ညိမ့္ျပလိုက္သည္။
“ အစ္မေတာ္ ျပန္ႂကြႏွင့္လိုက္ပါ။ က်ဳပ္ မယ္ေတာ့္ဆီ ေသခ်ာေပါက္ သြားေတြ႕လိုက္ပါမယ္ ”
“ ပထီ .. ”
“ က်ဳပ္ကို ဘာေျပာခ်င္ေသးလို႔လဲ ”
“ တကယ္ပဲ တူမေတာ္က က်ိန္စာသင့္ေနတဲ့ ကေလးလား ”
အစ္မေတာ္ ေဟဆရီ႕စကားေၾကာင့္ မ႑ိဳင့္မ်က္ခုံးတန္းမ်ား တြန႔္ခ်ိဳးကာ မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္မိလိုက္သည္။
“ မယ္ေတာ္က ေျပာတယ္။ တူမေတာ္က အဖ်က္စြမ္းအားေတြနဲ႔ ေမြးလာခဲ့တာတဲ့ေလ .. ”
“ အစ္မေတာ္က ဘယ္လိုထင္လဲ။ မယ္ေတာ္ ေျပာတာေတြက အမွန္ေတြလို႔ ထင္လား။ ဒီမွာ ၾကည့္၊ ဒီေလာက္ အျပစ္ကင္းၿပီး ျဖဴစင္တဲ့ ကေလးငယ္ေလးက မယ္ေတာ္ ေျပာလိုက္သလို အဖ်က္စြမ္းအားေတြ ရွိေနမွာတဲ့လား။ အစ္မေတာ္မွာသာ လူသားခ်င္း စာနာတတ္တဲ့ စိတ္ထားမ်ိဳး ရွိေနေသးရင္ အခုလိုမ်ိဳး က်ဳပ္ရဲ႕ သမီးေတာ္ကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ထပ္ၿပီး စြပ္စြဲမေနေတာ့ဖို႔ က်ဳပ္ ေမွ်ာ္လင့္တယ္ ”
