ခုနစ်ဆောင်နန်းက မညှိုးပန်း (𝐎𝐧𝐠𝐨𝐢𝐧𝐠)

Part 41

• ခုနစ်ဆောင်နန်းက မညှိုးပန်း •
(Part - 41)

မဏ္ဍိုင်ပထီတစ်ယောက် ဂနိုင်းရဂုံတိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်နိမိတ်စည်းရှေ့ ရပ်လိုက်သည်နှင့် အစောင့်တပ်သားတို့မှာ မဏ္ဍိုင့်အား ဦးညွှတ်ဂါရဝပြု၍ ဂိတ်တံခါးကို ဖွင့်ပေးသည်။

           “ ခင်ခင် မီးဖွားပြီးပြီလား ”

           “ အခုချိန်ထိတော့ သတင်းမရောက်လာသေးကြောင်းပါ အရှင် ”

နယ်စောင့်တပ်မှူးချုပ်က တရိုတသေ ပြန်ဖြေသည်။

မဏ္ဍိုင် မြင်းကို လာတုန်းကထက် ပိုပြီး အရှိန်တင်လိုက်သည်။ စီးတော်မြင်းမှာလည်း သူ့စိတ်ကို သိနေသည့်အလား သခင့်စိတ်တိုင်းကျ ဒုန်းစိုင်းပြေးလေ၏။

ခုနစ်ဆောင်နန်းဂိတ်တံခါးဝသို့ ရောက်လာပြန်တော့လည်း မဏ္ဍိုင် အဲ့သည့်မေးခွန်းကိုပဲ ထပ်မေးလိုက်သည်။

           “ ခင်ခင် မီးဖွားပြီးပြီလား ”

           “ မီးဖွားရ ခက်ခဲနေပါတယ်လို့ သတင်းရထားပါတယ် အရှင် ”

မဏ္ဍိုင် စီးတော်မြင်းကို အစောင့်တပ်သားတို့လက်ထဲ အပ်၍ အပေါ်ဆုံးနန်းဆောင်ဆီ တစ်ချိုးထဲ ပြေးတက်လာလိုက်သည်။ အပေါ်ဆုံး နန်းဆောင်တွင် တစ်ခန်းတည်းသာ ရှိသော ခင်ခင့် အခန်းရှေ့၌ ဂနိုင်းရဂုံဘုရင်နှင့် ညီမတော် စန္ဒဝတီကို တွေ့လိုက်ရသည်။

           “ အရှင် ရောက်လာပါပြီလား ”

စန္ဒဝတီက မဏ္ဍိုင့်ကို တရိုတသေ ဒူးထောက်ဂါရဝပြုသည်။ ဂနိုင်းကတော့ မဏ္ဍိုင့်မျက်နှာကို မမြင်ချင်သည့် ပုံစံဖြင့် မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ မျက်နှာလွှဲထားသည်။

           “ ခင့်အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ။ အရမ်းစိုးရိမ်စရာ ဖြစ်နေလား။ သမားတော်ကရော ဘာပြောလဲ ”

မဏ္ဍိုင်ပထီ၏ အဆက်မပြတ် ထွက်ကျလာသော အမေးစကားတွေကို စန္ဒဝတီမှာ ဂရုတစိုက် နားထောင်ရင်း ..

           “ အစ်မတော်ရဲ့ အခြေအနေကို ကျွန်ုပ် သွားကြည့်ပေးပါ့မယ် အရှင်၊ အစ်မတော်က အရှင့်ကို မျှော်နေတာပါ။ အရှင် ရောက်နေပြီဆိုတာသာ သိရင် ရင်သွေးလေးကို စိတ်ချလက်ချ မွေးနိုင်လိမ့်မယ် ထင်ပါတယ် ”