• ခုနစ်ဆောင်နန်းက မညှိုးပန်း •
(Part - 45)
ခုနစ်ဆောင်နန်းမှ ပေးပို့လာသော သဝဏ်လွှာအရ .. ပျောက်ဆုံးနေသည့် ကလေးများအား ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း မဏ္ဍိုင်တို့ သတင်းကောင်း ကြားလိုက်ရလေသည်။ ထိုသတင်းကောင်းကြောင့်ပဲ ရက်သတ္တပတ်ကြာ အပြင်းအထန်ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲကို ယာယီရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ပြီး ကလေးများအား သူတို့နှင့်သက်ဆိုင်သော နိုင်ငံအသီးသီးသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ပြီးပါက ယခုတိုက်ပွဲဟာ ပြီးဆုံးသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။ ရူယန်းတပ်သားများမှာလဲ ယခုမှပင် စိတ်အေးလက်အေး အနားယူနိုင်ကြတော့၏။
ခြေကုန်လက်ပန်းကျကာ အသီးသီး အနားယူနေကြပြီဖြစ်သော စစ်စခန်းတွင် ကောင်းကောင်း အနားမယူနိုင်သေးသည့် တစ်ဦးတည်းသော သူမှာ မဏ္ဍိုင်ပထီဖြစ်သည်။
နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဆိုးဝါးလာသော ကျိန်စာကြောင့် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မပျော်နိုင်သေးဘဲ ဝေဒနာကို အလူးအလဲ ခံစားနေရသည်။ တမှေးလောက်များ ဆက်ကနဲ အိပ်ပျော်သွားပြန်လျှင်လဲ ဆိုးဆိုးရွားရွား အိပ်မက်တွေချည်း မြင်မက်၍ လန့်လန့်နိုးလာရသည်။
“ အိပ်မက်ထဲမှာ ဘာတွေမြင်မက်ပါသလဲ အရှင် ”
မဏ္ဍိုင် ပုဏ္ဏားကြီး၏ အမေးကို ချက်ချင်း ပြန်မဖြေနိုင်သေးဘဲ တွေးစစဖြင့် စဉ်းစားသည်။ ပြီးမှ ..
“ သူ့မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာ ထောင်လိုက်ဖြစ်နေတဲ့ မျက်လုံးတစ်လုံးထဲ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ .. အနက်ရောင် တောင်ပံတွေ၊ သူ့လက်ထဲမှာ အသွားနှစ်ခွနဲ့ အနီရောင်လှံရှည်တစ်ချောင်းလဲ ရှိတယ် ”
“ ဒါဆိုရင်တော့ .. အရှင် မြင်မက်နေတာက သေမင်း နတ်ဘုရားမရဲ့ အသွင်သဏ္ဍာန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ် ”
“ သူက ကျုပ်နောက်ကျောက အကြေးခွံတွေကို တစ်ခုချင်း ဆွဲဖြုတ်နေတာ ပုဏ္ဏားကြီး၊ ဒါကရော .. ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ”
မဏ္ဍိုင့်စကားကြောင့် ပုဏ္ဏားကြီးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။
“ အရှင့်ကို နတ်ဘုရားမက တော်တော်လေး စိတ်ဆိုးနေတဲ့အကြောင်း သတိပေးတဲ့အိပ်မက်ပါ။ ကျိန်စာနဲ့ပတ်သက်ပြီး ချမှတ်ထားတဲ့ စည်းဘောင်တွေကို အရှင် ချိုးဖျက်လိုက်တဲ့အတွက် အရှင့်ကို သူ သက်ညှာမှာတော့ မဟုတ်ဘူး ”
