• ခုနစ်ဆောင်နန်းက မညှိုးပန်း •
(Part - 50)
ရှေ့တန်းသို့ ရောက်ရှိလာသော သတင်းဆိုးတစ်ခုကြောင့် ဂနိုင်း တိုက်လက်စ စစ်ပွဲကနေ ယာယီရှောင်ထွက်ကာ ခုနစ်ဆောင်နန်းဆီ အပြေးပြန်လာခဲ့လေသည်။
ထိုဖြစ်စဉ်အား သိသိချင်းမှာပင် ဂနိုင်းတစ်ယောက် ခရီးပြင်းနှင်လာခဲ့သော်လည်း မနက် ဝေလီဝေလင်း အရုဏ်တက်ချိန်မှ ခုနစ်ဆောင်နန်းဆီ ပြန်ရောက်ခဲ့၏။
ဂနိုင်း ရောက်လာချိန်တွင် အရာအားလုံး နောက်ကျသွားခဲ့ပြန်သည်။ သူ့တွင် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသော၊ သူ တန်ဖိုးထားရသော နှမတော်၏ နောက်ဆုံးအချိန်မှာတောင် အတူမရှိပေးနိုင်တော့ပေ။
“ ဒါတွေအားလုံးက ဘယ်သူ့လက်ချက်လဲ။ ကျုပ် နှမကို အခုလို ဖြစ်အောင် ဘယ်သူတွေကများ အငြိုးကြီးကြီးနဲ့ ရက်စက်ရက်တာလဲ ”
နှမဖြစ်သူ ခင်ယွန်းဝတီ၏ အသက်မဲ့နေသော ရုပ်ကလာပ်ဘေးမှာတင် ဂနိုင်း မာန်လျော့ပြိုလဲကျသွားရသည်။ မဟေသီက ဂနိုင်းဘေးတွင် ကပ်ထိုင်၍ ဂနိုင်း၏ ပုခုံးစွန်းလေးကို နှစ်သိမ့်သလို အသာထိထားသည်။
မဏ္ဍိုင့်လက်ထဲမှာတော့ .. မီးကျွမ်းနေသော နန်းကျော့ထီလာရဲ့ အလောင်း ရှိနေသည်။
တပ်သားအားလုံးမှာ အသက်ပင် ဝဝမရှူရဲကြတော့သလို ဈာပနအခမ်းအနားကိုလည်း တိတ်တဆိတ် ပြင်ဆင်နေကြရ၏။
“ ပဉ္စမထပ်မှာ ရူယန်းမယ်တော်ကြီးနဲ့ သမီးတော် ဟေဆရီကို တွေ့ရှိထားရပါတယ် ”
မဏ္ဍိုင့်လက်သီးတို့ တင်းကနဲ ဖြစ်သွားရလေသည်။
သမီးတော်ကို သူတို့သတ်တာ၊ သူ့ကြင်ရာတော် အခုလိုဖြစ်သွားအောင် သူတို့ ဖျက်ဆီးလိုက်ကြတာ။
“ ခင်ခင့်ဈာပန မပြီးမချင်း ဘယ်လိုကိစ္စမျိုးကိုမှ ငါ ခွင့်ပြုပေးမှာ မဟုတ်ဘူး မဏ္ဍိုင်ပထီ!! မင်း သူတို့ကို မုန်းတီးတာထက် ငါက အဆပေါင်း သိန်းသန်းမက ပိုနာကျည်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ .. အခုတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ခင်ခင့်ဈာပနကို ငြိမ်းငြိမ်းချမ်းချမ်းလေးပဲ ပြီးဆုံးသွားစေချင်တယ် ”
