• ခုနစ်ဆောင်နန်းက မညှိုးပန်း •
(Part - 43)
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ရှစ်ဆယ်ခန့်က ရူယန်းတိုင်းပြည်သည် ပြည်မကြီးနှင့် ပြည်နယ်ငယ်ပေါင်းစု ဟူ၍ နှစ်ပိုင်းကွဲနေခဲ့၏။ အချိန်ကာလအားဖြင့် .. သက်တော် သုံးဆယ်ခန့်သာ ရှိသေးသည့် အရှင်မင်းမြတ် ထီလာဝိုင်ချာက သူ့လက်ထက်တွင် ပြည်မနှင့် ပြည်နယ်ဟူ၍ မရှိစေရဘဲ တစ်စုတစ်စည်းထဲ ဖြစ်စေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့သော် အရှင် ထီလာဝိုင်ချာ၏ ကြိုးစားမှုဟာ အရာမထင်ခဲ့ဘဲ လက်ရှိ အခြေအနေကို ပိုလို့ပင် ဆိုးရွားသွားစေသည်။
ကာလရှည်ကြာစွာ .. အနုနည်းဖြင့်တစ်မျိုး၊ အကြမ်းနည်းဖြင့်တစ်ဖုံ အမျိုးမျိုး စည်းရုံးသိမ်းသွင်းခဲ့သော်လည်း အောင်မြင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော် .. အိမ်ရှေ့ဥပရာဇာ မင်းသား ဖွားမြင်တော်မူသည့်နေ့၌ စစ်ထွက်ဘုရင်မင်းမြတ်မှာ အောင်ပွဲနှင့်အတူ ပြန်လာနိုင်ခဲ့သည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်၏ ဆန္ဒအတိုင်း ပြည်မနှင့် ပြည်နယ်ငယ်တို့၏ ပေါင်းစည်းရေးစာချုပ်ကို စစ်သည်အသေအပျောက် နည်းနည်းဖြင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုနိုင်ခဲ့သည်။
ထိုပေါင်းစည်းမှုကို အစွဲပြု၍ အိမ်ရှေ့မင်းသားအား မဏ္ဍိုင်ပထီဟု ခေါ်တွင်စေခဲ့ပြီး အလုံးစုံအောင်နိုင်သူ စစ်ဘုရင်ဆိုသည့် ဘွဲ့တော်ကို မွေးစကပင် ချီးမြှင့်ခဲ့လေသည်။
အိမ်ရှေ့မင်းသား မဏ္ဍိုင်ပထီ၏ ဘုန်းကံအရှိန်အဝါကြောင့် ရူယန်းပြည်၏ စီးပွားရေးမှာ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း တဟုန်ထိုး ထိုးတက်လာကာ အင်အားကြီးနိုင်ငံတစ်ခုအဖြစ် ထည်ဝါစွာ ရပ်တည်နိုင်ခဲ့သည်။
သမီးတော်တွေချည်း ရှစ်ယောက်တိတိ ဖွားမြင်ပြီးခါမှ ဆက်ခံသူ သားယောက်ျားလေးကို ရရှိလိုက်သည့်အတွက် ဘုရင်မင်းမြတ်ဟာ အိမ်ရှေ့မင်းသားလေးအား သိပ်ကို ချစ်ခင်တွယ်တာသည်။ မင်းသားလေး အရွယ်ရောက်လာသောအခါတွင်လည်း သူ့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်လာသည်။ စစ်ပွဲအလီလီကို အနိုင်ရလဒ်ဖြင့် အောင်နိုင်ခဲ့သော သားတော်ကြီးအတွက် ဘုရင်နှင့် ဘုရင်မတို့ တိတ်တဆိတ် ရွေးချယ်ထားခဲ့သော ကြင်ရာတော်အလောင်းအလျာမှာ ရူယန်းတွင် ဂုဏ်သိက္ခာအကြီးမားဆုံး မျိုးဆက်ဖြစ်သည့် “ ဆရီ ” မျိုးဆက်ရဲ့ အနွယ်ဝင်မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
