• ခုနစ်ဆောင်နန်းက မညှိုးပန်း •
(Part - 51)
ရူယန်းတပ်သား တစ်ထောင်ကျော်မှာ ဂနိုင်းရဂုံနှင့် ရူယန်းနယ်စပ်ကြားတွင် အကြီးမားဆုံး စင်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ဆောက်လုပ်နေကြသည်။ ထိုစင်ကြီးပေါ်သို့ တက်ရန် ရေနံချေး သုတ်လိမ်းထားသော လှေကားထစ်ပေါင်း ၅၀၀ကို ဦးစွာ နင်းဖြတ်ရပေမည်။ လှေကားထစ်များရဲ့ အောက်တည့်တည့်တွင် အလုံပိတ်အခန်းကြီးတစ်ခန်း ရှိပြီး ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို သံတိုင်များဖြင့် ကာရံထား၏။ စင်ပေါ်ရှိ အလုံပိတ် အခန်းကို ဓား၊ လှံ စသော မည်သည့်လက်နက်မျိုးနဲ့ဖြစ်စေ မဖောက်ထွင်း၊ မထိုးခွဲနိုင်သော သံထည်တို့ဖြင့် အခိုင်အမာ ဆောက်လုပ်ထားသည်။
ထိုအရာကြီးကို အဘယ်အကြောင်းကြောင့် ဆောက်လုပ်နေသလဲ မသိရသေးသော်ငြား ပြည်သူပြည်သားတို့မှာ ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေကြရလေပြီ။
ထိုနေ့က ကောင်းကင်ပြင်တွင် မိုးသားတိမ်လိပ်များ မဲမှောင်အုံ့ဆိုင်းနေ၏။ လျှပ်ပန်းလျှပ်နွယ်တို့ကလည်း ပါဝင်အားဖြည့်ကာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးကို သရုပ်ပြနေကြသည်။
လွန်ခဲ့သော နှစ်လခန့်က နှစ်နိုင်ငံနယ်စပ်ကြားတွင် ကြောက်ခမန်းလိလိ ဆောက်လုပ်ထားသော စင်ကြီးဟာ ရူယန်းတပ်သားတို့ တိုင်းပြည်အသီးသီးကနေ ဖမ်းဆီးထားခဲ့ကြသော ကလေးငယ်များအား ယဇ်ပူဇော်မည့်နေရာဖြစ်ကြောင်းကို စုဝေးပွဲ မကျင်းပမီ နာရီပိုင်းလောက် အလိုမှ သိခဲ့ကြရလေသည်။
နယ်နိမိတ်စည်းအလယ်တည့်တည့်တွင် ဆောက်လုပ်ထားသော်ငြား ဘုရင်ဂနိုင်းမှာ တားဆီးနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ရူယန်းဘုရင်၏ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ထားမှုကြောင့် မြေအောက်အကျဉ်းထောင်တွင် ရှိနေရသည်။
အချိန်အတော်ကြာ ရုပ်လုံးထွက်မပြသော ရူယန်းဘုရင်မှာ သည်ကနေ့ ပွဲအခမ်းအနားကိုတော့ တက်ရောက်လာသည်။
“ ဒီကနေ့ ကျင်းပတဲ့ စုဝေးပွဲဟာ ကျုပ်ရဲ့ ချစ်လှစွာသော ကြင်ရာတော်ဘုရင်မ၊ ခုနစ်ဆောင်နန်းကို အပိုင်စားရတဲ့ အရှင်မ ခင်ယွန်းဝတီနဲ့အတူ အပြစ်မဲ့စွာ ယဇ်ပူဇော်ခံခဲ့ရတဲ့ ကျုပ်ရဲ့ သမီးတော် နန်းကျော့ထီလာအတွက် ရည်စူးပြီး သွေးကြွေးပြန်ဆပ်ဖို့အတွက် စုဝေးပွဲတစ်ပွဲ ကျင်းပလိုက်ရတာပါ ”
