• ခုနစ္ေဆာင္နန္းက မညႇိဳးပန္း •
(Final Part)
႐ူယန္းတပ္သားမ်ား၏ ရႈိ႕မီးေၾကာင့္ ဂႏိုင္းရဂုံတိုင္းျပည္အတြင္းက ဘုရင့္နန္းေတာ္အပါအဝင္ အေဆာင္အဦးတိုင္းဟာ ညတြင္းခ်င္း မီးဟုန္းဟုန္း ေတာက္ေလာင္ခဲ့ၿပီး မိုးစင္စင္လင္းသည္ႏွင့္ အရာအားလုံး ျပာက်သြားခဲ့ေလသည္။
တိုင္းသူျပည္သားတို႔မွာလည္း ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ျဖစ္သြားရသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ကုန္သည္သူေဌးမ်ားမွာ အျခားတိုင္းျပည္တစ္ခုတြင္ ခိုလႈံေနထိုင္ရန္ ညတြင္းခ်င္း မိသားစုလိုက္ ေျပာင္းေ႐ြ႕သြားႏိုင္ၾက၏။ လက္လုပ္လက္စား ျပည္သူမ်ားကေတာ့ .. ရွိစုမဲ့စု အိမ္ကေလးကို ႏွေမ်ာတသျဖစ္ၿပီး ငိုေႂကြးျမည္တမ္းေန႐ုံေလာက္သာ တတ္ႏိုင္ၾက၏။
႐ူယန္းတပ္သားမ်ားမွာ သူတို႔ ရႈိ႕လိုက္ေသာ မီးထဲတြင္ ဘုရင့္ ေတာ္ဝင္မိသားစုမ်ား မပါသြားခဲ့သည့္အတြက္ တိုင္းျပည္အႏွံ႔ ပိုက္စိပ္တိုက္ လိုက္ရွာေနခဲ့ၾကသည္။
" ကြၽႏ္ုပ္ ေဝဠဳရာဇာဘုရင္ဆီမွာ ခြင့္ေတာင္းထားၿပီးပါၿပီ မရီးေတာ္၊ ဒီကေန႔ ညပဟိုရ္ တစ္ခ်က္တီးအခ်ိန္မွာ ေဝဠဳရာဇာဘက္က စစ္သည္အခ်ိဳ႕နဲ႔ ရထားလုံး လႊတ္ေပးလိုက္ပါမယ္ဆိုၿပီး အေၾကာင္းျပန္လာပါတယ္ "
မေဟသီ့နားထဲတြင္ မင္းသား ဟန္ဇာ႐ု၏စကားမ်ားကို ၾကားတစ္ခ်က္၊ မၾကားတစ္ခ်က္ ျဖစ္ေနသည္။
" မရီးေတာ္ .. မရီးေတာ္ "
ဟန္ဇာ႐ု ႏွစ္ခြန္း၊ သုံးခြန္း ဆက္တိုက္ေခၚလာေတာ့မွ မေဟသီ အသိျပန္ဝင္သြားေတာ့သည္။
" မင္းသား အဆင္ေျပသလို စီမံလိုက္ပါ။ ေဝဠဳရာဇာတိုင္းျပည္မွာ ခိုလႈံမဲ့ကိစၥအဝဝကို မင္းသား သင့္ေတာ္သလိုပဲ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ခ်ႏိုင္ပါတယ္ "
" မရီးေတာ္ရဲ႕ က်န္းမာေရးအေျခအေနကိုလည္း ငဲ့ကြက္ေတာ္မူပါအုံး၊ ေနာင္ေတာ္ဂႏိုင္းက လက္႐ုံးရည္၊ ႏွလုံးရည္ျပည့္ဝသူမို႔ ႐ူယန္းကေန ေဘးကင္းကင္းနဲ႔ ျပန္လာႏိုင္မွာပါ "
မေဟသီက ေခါင္းကို ခပ္ဆက္ဆက္ ညိမ့္ၿပီး ပုခတ္ထဲက သားေတာ္ကို ေတြေတြကေလး ေငးၾကည့္ေနလိုက္သည္။
