"Τι σκατα;" Ακούστηκε μια κοριτσίστικη φωνή απο πίσω μας και απομάκρυνα τα χείλη μου από το αγόρι κοιτάζοντας την.
Διπλά της καθόταν ο Χαρρυ ο οποίος είχε την ίδια σοκαρισμένη εκφραση με την κοπέλα απλώς προσπαθούσε να μην το δείξει κλείνοντας το στόμα του.
"Ερικ.." Η κοπέλα ψέλλισε. Ίσως αλήθεια της αρέσει αλλά έτσι το δείχνει; Φιλώντας το πιο εμφανίσιμο και πιο ποθητό αγόρι στο σχολείο μας;
Το αγόρι δίπλα μου - που από όσο κατάλαβα είναι ο Έρικ, δεν μίλησε απλά συνέχιζε να την κοιτάει ενώ μερικά δάκρυα φαινόταν ακόμη στο προσωπό του.
Δεν ήξερα τι να κάνω. Από λεπτό σε λεπτό θα ήταν πάνω τα παιδιά και μετά θαέπρεπε να βρώ άλλη δικαιολογία.
Ο ήχος από το κινητό μου χτύπησε και αυτό ξεκίνησε να δονήτε, κάνοντας τους να το κοιτάξουν και εγώ το ξεκλείδωσα βλέποντας το μήνυμα του Ναιαλλ.
《 Κολλήσαμε στην σκάλα. Φέρε και τις δικές μας τσάντες Αν 》
Διαβασα και χωρίς ξανά να σκέφτομαι έπιασα τον Έρικ από το χέρι ενώ με το άλλο τις τσάντες και βγήκαμε από τον διάδρομο αφήνοντας το Χαρρυ και την 《φίλη》του μόνους.
''Συγνώμη, εγώ..'' Ξεκίνησα να λέω αλλά δεν υπήρχε τρόπος να ολοκληρώσω γην πρόταση χωρίς να πω ότι ζήλευα. Ήμουν και είμαι γεμάτη πόνο, ζήλια και θυμό μετά από αυτό που είδα.
''Είναι εντάξει. Ευχαριστώ ήθελα αλήθεια να το έκανα και εγώ αυτό μπροστά της για να δω την αντίδραση της.'' Μόλις με ευχαρίστησε;
''Πρέπει αλήθεια να της αρέσεις'' Του είπα εννοώντας το. ''Εγώ πιστεύω ότι εσύ του αρέσεις. O τρόπος που σε κοίταξε όταν με φιλήσες ήταν όπως εγώ κοιτάω την Έμιλι.'' Μου είπε και ακούμπησε στο τοίχο.
''Αα.'' Είπα απλά ακουμπώντας και εγώ την πλάτη μου στον τοίχο.
''Είμαι η Αννη.'' Είπα μόλις συνειδητοποίησα ότι δεν ήξερε ακόμα το όνομα μου.
''Είμαι o Έρικ. Φιλάς πολύ ωραία'' Τι είπε μόλις; Τα μάγουλα μου έγιναν κατακόκκινα και ήταν σαν ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί.
Απλά ένευσα και προσπάθησα να αποφύγω το βλέμμα του από την ντροπή κάνοντας τον να του φύγει ένα μικρό γελάκι.
''Συγνώμη, απλά με περιμένουν οι φίλοι μου κάτω..'' Του είπα και σηκώθηκα πιάνοντας τις τσάντες των παιδιών.
''Καλό μεσημέρι'' Είπα κατεβαίνοντας την σκάλα.
''Θα σε δώ αύριο'' Φώναξε και του χαμογέλασα.
YOU ARE READING
My dream boy
Fanfiction«Δεν είμαι τέλειος. Σου αξίζει και ο καλύτερος άνθρωπος στον κόσμο, αλλά ακόμα και έτσι, κανένας δε θα σε αγαπήσει με όση δύναμη σε αγαπώ εγώ.» ©2015 - DON'T COPY THE STORY.
