Κατεβήκαμε τις σκάλες και καθίσαμε στο τραπέζι που ήταν πιο γεμάτο από ποτέ.
Ποτήρια με χυμό, φέτες ψωμί, μαρμελάδες, μέλι, φρυγανιές, στρατό θα ταΐσουμε;
''Ελπίζω να είναι αρκετά'' Είπε η μαμά μου και με φίλησε στο μέτωπο ενώ έπιασε την τσάντα της και τον φάκελο της για την δουλειά.
''Μαμά, να σου πω'' Της είπα όταν ήταν στην πόρτα και ήρθε γρήγορα προς το μέρος μου.
''Πες μου'' Είπε και ανασήκωσε την τσάντα της βάζοντας την πιο πάνω στον ώμο της.
''Δεν μας φτάνουν'' Ψιθύρισα και ο Ναιαλλ έσκασε στα γέλια.
''Θες χυμό;'' Τον ρώτησα καθώς έπιασα στο χέρι μου την πλαστική κούπα και ο Ναιαλλ μου ένευσε.
''Πως και ήρθες σήμερα;'' Ρώτησα.
Πέρσι συνήθιζε να έρχεται κάθε μέρα εδώ, με ξύπναγε κάθε μέρα και καθόμασταν να πάρουμε πρωινό μαζί ή πηγαίναμε σπίτι του να πάρουμε - δεν με αφήνει ποτέ να πάω μόνη μου, δεν ξέρω τον λόγο, αλλά είμαι εντάξει με αυτό.
''Μου έλειψε η παρέα μας'' Είπε καθώς έβαζε στο στόμα του μια μπουκιά ψωμί με μερέντα.
''Και εμένα.'' ''Να σου πω'' Συνέχισα και ήπια λίγο από τον χυμό μου.
''Συμπαθείς τον Έρικ;''
Δεν ξέρω τι θα απαντήσει. Αυτή την εβδομάδα κάναμε αρκετά παρέα, αλλά ο Ναιαλλ μπορεί εύκολα να κάνει πως συμπαθεί κάποιον μόνο και μόνο για να είναι ευγενικός.
''Ναι, είναι εντάξει'' Μου είπε και ξέρω πως δεν λέει ψέματα.
Ποτέ δεν μου λέει, αντιθέτως με εμένα.
''Την ανοίγω'' Είπε ο Ναιαλλ και έπιασε στο χέρι του το τηλεκοντρόλ ανοίγοντας την τηλεόραση.
''Έρχομαι'' Του φώναξα και ανέβηκα την σκάλα μπαίνοντας στο δωμάτιο μου. Άνοιξα την ντουλάπα και έβγαλα ένα άσπρο σορτσάκι βγάζοντας την πιτζάμα μου.
''Που είσαι;'' Φώναξε από τον κάτω όροφο και έκλεισα την πόρτα πίσω μου βγαίνοντας από το δωμάτιο.
''Εδώ είμαι'' Είπα και εμφανίστηκα στην σκάλα τρέχοντας προς το μέρος του.
''Λοιπόν, το έχει να δούμε;'' Ρώτησα και κάθισα δίπλα του.
''Μαλακίες'' Είπε και άλλαξε κανάλι.
''Περίμενε, περίμενε'' Είπα όταν είδα κάτι γνώριμο στο προηγούμενο κανάλι.
Ξανά πήγε στο προηγούμενο και το γνωστό τραγούδι ξεκίνησε να παίζει.
''Σκουμπι, ντουμπι, ντουυ'' Τραγούδησα και ο Ναιαλλ έσκασε στα γέλια.
Το τραγούδι σταμάτησε και το παιδικό ξεκίνησε με εμάς το παρακολουθούμε σαν χάνοι.
''Τι ήθελες να μου πεις πριν;'' Ρώτησα όταν έκανε διάλειμμα και γύρισα να τον κοιτάξω.
''Λοιπόν, να εγώ ήθελα-'' Δεν πρόλαβε να συνεχίσει την πρόταση του και ο ήχος του κινητού του χτύπησε με το όνομα του Λουι να φωτίζει την οθόνη.
''Έλα ρε μαλάκα, πότε παίρνεις και εσύ;'' Είπε ο Ναιαλλ και κατευθύνθηκε προς την κουζίνα και συνέχισε να βρίζει τον Λουι κάνοντας με να σκάσω στα γέλια.
''Να έρθει;'' Ρώτησε από την κουζίνα και ήρθε αγκαλιά με ένα αναψυκτικό.
''Ναι'' Σηκώθηκα από τον καναπέ και άνοιξα την πόρτα για τον Λουι.
''Καλημέρα'' Είπα αγκαλίαζοντας τον και πριν προλάβει να μου πει τίποτα, ο Ναιαλλ τον πήρε έξω λούζοντας τον με την πορτοκαλάδα που έπινε.
ESTÁS LEYENDO
My dream boy
Fanfiction«Δεν είμαι τέλειος. Σου αξίζει και ο καλύτερος άνθρωπος στον κόσμο, αλλά ακόμα και έτσι, κανένας δε θα σε αγαπήσει με όση δύναμη σε αγαπώ εγώ.» ©2015 - DON'T COPY THE STORY.
