My dream boy

Part 29

''Αννη γρήγορα'' Φώναξε ο Ναιαλλ από το σαλόνι όταν φόρεσα το τζιν μου και έπιασα στο χέρι μου τα άσπρα toms μου. 

''Έρχομαι'' Φώναξα και πήρα την καφέ μακριά τσάντα μου στον ένα μου ώμο καθώς άνοιγα την πόρτα. 

Κατέβηκα την σκάλα και χαιρέτησα την μαμά μου βγαίνοντας έξω. ''Μην αργήσεις πολύ'' Μου φώναξε και έκλεισα την πόρτα πίσω μου. 

Έχουν περάσει εφτά μέρες από τότε που έγινε αυτό με τον Έρικ και τον Χαρρυ. Μια εβδομάδα δεν μου έχει πει τίποτα. Δεν μου έχει ξανά μιλήσει, δεν με τραβάει πίσω από πόρτες φιλώντας με χωρίς την θέλησή μου.. 

Αλλά αυτό είναι που θέλω. Σωστά;

Αντιθέτως με τον Έρικ κάνουμε πολύ παρέα. Δεν είναι ακριβώς του στυλ μας αλλά είναι εντάξει. Είναι ευγενικός και πολύ ειλικρινής. Πολύ, πάρα πολύ.

Σήμερα πάμε με τον Ναιαλλ και τον Λου για να κοιτάξουμε για τούρτα για τα γενέθλια μου. Είναι σε δύο μέρες, λίγο αργά βγήκαμε αλλά δεν πιστεύω να μην βρούμε κάτι που να μας κάνει. 

Είπα στην μαμά μου για την ιδέα να κάνω πάρτι και συμφώνησε κατευθείαν. 

''Αννη πέρασε'' Είπε ο Λου και έκανε στην άκρη για εμένα να περάσω στο λεωφορείο.  Είναι περίεργο που δεν έχει κανένας από εμάς αυτοκίνητο ακόμα καθώς όλα σχεδόν τα παιδιά στο σχολείο μας έχουν, αλλά είναι και φυσιολογικό καθώς είμαστε ακόμα δεκαέξι. 

''Ευχαριστώ'' Του απάντησα και έπιασα τρις θέσεις για εμάς απέναντι από την 'πόρτα'. 

Βασικά δεν μένουμε μακριά από την πόλη. Το σχολείο μας είναι στο Bradford, δεν απέχει πάνω από δέκα λεπτά από την πόλη και γενικά όλα τα μαγαζιά αν και δεν ξέρω γιατί παίρνουμε το λεωφορείο αλλά δεν αναφέρω το θέμα και βολεύομαι καλύτερα στην θέση μου.

Όταν βγαίνουμε από το λεωφορείο περνάμε στον απέναντι δρόμο ψάχνοντας για ζαχαροπλαστία.

''Δεν πιστεύω ότι θα ακούσουν τα παιδιά για το πάρτι μου και θα αρχίσουν να τρέχουν για να μπουν από την τζαμαρία'' Είμαι τόσο αρνητική με αυτό το θέμα. Δεν θα θέλει κανένας να έρθει και θα κάνω ρεζίλι τα αγόρια που θα το έχουν πει σε τόσο κόσμο.

''Μην είσαι τόσο αρνητική. Θα έρθει κόσμος'' Με εμψύχωσε ο Λουι κλείνοντας μου το μάτι και δείχνοντας μου το υπέροχο χαμόγελο του.

''Ναι Αν. Θα βάλουμε τον Λουι να την πέσει στις μαζορέτες'' Είπε και δεν μπορούσα να μην γελάσω με την έκφραση του Λουι μόλις το άκουσε.

''Ελάτε'' Τους είπα όταν εντόπισα ένα ζαχαροπλαστίο στο δίπλα πεζοδρόμιο. Πέράσαμε τον δρόμο μπαίνωντας μέσα ενώ μια υπέροχη μυρωδία βανίλιας πέρασε στην μύτη μου.