My dream boy

Part 74

"Πες μου." Λέω και πονάω μόνο στην ιδέα ότι είναι κάτι άσχημο.

"Άννη σε παρακαλώ δεν είναι τίποτα, δεν έχει σημασία κάν τώρα πια." Λέει και δεν έχει χάσει ακόμα επαφή με τα μάτια μου.

"Θέλω να ξέρω." Λέω με κανονικό τόνο αυτή την φορά.

"Δεν χρειάζεται να - " Ξεκινάει αλλά το κινητό μου χτυπαεί και απλώνω το χέρι μου βάζοντας το στο αυτί μου.

"Άγάπη μου είναι δύο η ώρα έλα σπίτι." Η μαμά μου ακούγεται στην άλλη μεριά του ακουστηκού.

"Ναι έρχομαι." Της λέω και κλείνω την κλίση βάζοντας το κινητό στην τσέπη από το τζιν μου.

"Αυτό το κινητό όλο λάθος ώρα χτυπάει." Λέω στον Χάρρυ.

"Θα μου πεις αύριο για το στοίχημα." Του λέω καθώς κατεβαίνουμε την σκάλα.

"Σε αγαπάω." Λέει απλά και με φιλάει πριν κλείσω την πόρτα.

Με το που βγαίνω από το σπίτι του το μυαλό μου πάει κατεφθίαν σταν χειρότερα. Ο Χάρρυ είπε πως δεν είναι τίποτα τώρα πια αλλά έχουμε εντελώς διαφορετική οπτική ματιά για κάποια πράγματα οπότε αρχίζω να ανυσηχώ.

Αν είναι κάτι με τον Ναιαλλ και του κάνει κακό; Ο Ναιαλλ μπορεί να προστατέυσει τον εαυτό του αλλά δεν θέλω να είμαι εγώ ο λόγος να πάθει κάτι, ποτέ.

Αν είναι με τον Λουι; Πάλι η ίδια κατάσταση όπως τον Ναιαλλ.

Αν είναι με εμένα;

Η καρδιά μου χτυπάει πιο δυνατά και μόνο στην ιδέα.

Τα αφήνω όλα πισώ και μπαίνω σπίτι μου πριν ευχηθώ να είναι ένα ασήμαντο στοίχημα και τίποτα άλλο, μακάρι.

Μυρωδιά κρεμυδιού είναι απλωμένη σε όλο το δωμάτιο και πηγαίνω στην κουζίνα βλεποντας την πλάτη της μαμάς μου κάτω από τον αποροφητήρα.

"Γεια." Της λέω απλά πηγαίνοντας δίπλα της.

"Γεια σου γλυκιά μου." Λέει με δάκρυα στα μάτια.

"Αυτά τα κρεμύδια με έχουν τσακίσει." Παραπονιέται και συνεχίζει το κόψημο.

"Τα βρήκαμε." Πετάω και με κοιτάει. "Πέρασε πολύ ώρα μέχρι να σταματήσει να με διώχνει όμως." Πρόσθεσα.

"Αυτό είναι καλό." Σχολιάζει απλά.

"Δεν τον πας σωστά;" Την ρωτάω καθώς σκουπίζει τα μάτια της με μια πετσέτα δίπλα της.

"Οχι, οχι! Αντιθέτος πιστέυω πως είναι πολύ γλυκό παιδί αλλά έχεις αλλάξει μαζί του."