My dream boy

Part 60

Τα μάτια μου γούρλωσαν και ο Λιαμ έκανε ένα βήμα πίσω, το χέρι του Χάρρυ βρίσκεται στον αέρα και η γροθιά του πέφτει με δύναμη στο πρόσωπο του Ζειν, καθώς το αίμα εμφανίζεται στο μαγουλό του, που έχει εμφανιστεί μια σχησμή.

Το χέρι μου περνάει μπροστά από το στόμα μου εμποδίζωντας με να τσιρίξω.

"Χαρρυ." Επιτέλους τσίριξα.

Δεν μπορώ να κουνηθώ από την θέση μου,  είμαι απλά παγωμένη.

Πλήθος παιδιών εμφανίζονται γύρω μας φωνάζωντας θετικά σχόλια για τον Χαρρυ, σίγουρα τον φοβούνται πιο πολύ μετά από  αυτη την στιγμή.

Εγώ 'ξεπαγώνω' από την θέση μου και συνέχιζω να φωνάζω στον Χαρρυ λες και θα βοηθείσει σε τίποτα, αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο, απλά του φωνάζω να σταμάτησει.

Ο Ζειν ανοιγό-κλείνει τα μάτια του και προσπαθεί να σηκώσει το χέρι του, η γροθιά του χτυπάει το πρόσωπο του Χάρρυ και η φωνή μου δυναμώνει υπερβολικά.

Η γροθιά του Χαρρυ ξανά σφυγκεται και το χέρι του χτυπάει πάλι το πρόσωπο του Ζειν πιο δυνατά από πριν, τώρα η πληγή του βγάζει περισσότερο αίμα κάνοντας το πλήθος να αναφωνίσει δυνατά.

"Χαρρυ γαμώτο σταμάτα." Σχεδόν γατζώθηκα πάνω του και αυτός γύρισε το κεφάλι του κοιτάζωντας με.

Τα μάτια του τόσο σκουρόχρωμα και το βλέμμα του τόσο κρύο απέναντι μου.

"Σε παρακαλώ σταμάτα." Ψυθήρισα και τα χέρια του χαλάρωσαν από τον λεμό του Ζειν. Σηκώθηκε απο το έδαφος και εγώ πέρασα το χέρι μου γύρω του. Ξέρω ότι αυτό που έκανε ήταν σκατά αλλά δεν μπορώ να του φωνάξω τώρα, μπροστά σε όλους, θα περιμένω να πάμε σπίτι του και μετά θα μιλήσουμε κι ας χάσω μια ολόκληρη μέρα, αυτο που έγινε είναι πιο σημαντικό.

Ο Χάρρυ δεν μετακίνησε το χέρι μου απλά γύρισε το βλέμμα του πίσω στο Ζειν που βρισκόταν στο πάτωμα και του έριξε μια δύνατή κλοτσιά στα πλευρά κάνοντας τον να γυρίσει πλευρό ενώ σχημάτισε στο προσωπό του μια γκιμάτσα από τον πόνο.

Τα παιδιά έφυγαν από γύρω μας και εγώ και ο Χαρρυ συνεχίσαμε να περπατάμε.

Είμαι πολύ νευριασμένη μαζί του. Πολύ, γιατί χθες με έβρισε, δεν μου είπε καν ότι κανίζει και χτύπησε τον Ζειν τόσο πολύ που ίσως χρειαστεί να πάει και στο νοσοκομίο. Αλλά από την άλλη είμαι τόσο ευγώμων που ήταν εκεί και δεν κάπνισα αυτο το ηλίθιο τσιγάρο.

Πάντα βροσκεται εδώ για εμένα την σωστή στιγμή.

Βγήκαμε από το δασάκι - που μια φορά μπήκα μέσα την ωρα του μαθήματος και έγιναν όλα αυτά, και πολύ γρήγορα βρεθήκαμε στην πόρτα του Χάρρυ μπένοντας μέσα στο σπίτι του.

Δεν μίλησα καθόλου και έπιασα ένα πάνι βρέχωντας το και σκουπίζωντας τα αίματα από υο πρόσωπο του.

"Αυτο που έκανες ήταν λάθος." Του είπα ρίχνοντας το πανί στον νυπτήρα αφού το ξέπληνα.

"Δεν έπρεπε να το κάνεις." Ύψωσα λίγο την φωνή μου.

Δεν απαντάει.

"Γιατί το έκανες;" Αυτη την φορά φώναξα.

"Ήσουν έτοιμη να καπνίσεις." Είπε σιγανά.

"Το ξέρω αυτό!" Φώναξα αν και κατά κάποιο τρόπο ήξερα ότι δεν θα το έκανα. Θα ερχόταν σίγουρα αυτός και θα με 'έσωζε' όπως πάντα.

"Γιατί;" Φώναξε και σηκώθηκε από τον καναπέ. Αλλάζει τόσο γρήγορα διάθεση που δεν μπορείς να τον ακολουθήσεις.

"Εσύ γιατί καπνίζεις;" Φώναξα και  εγώ.

"Γιατι θέλω να πληρώσω για τα λάθη που έχω κάνει Άννη. Με το κάπνισμα ξέρω πως κάνω κακό σε εμένα, όπως έχω κάνει σε τόσους ανθρώπους." Φώναξε πιο δυνατά. Αυτο που λέει είναι ηλίθιο.

"Είσαι πολύ καλός Χάρρυ, ίσως στο παρελθόν όχι αλλά τώρα δεν θα έκανες κακό σε κάποιον." Του είπα την αλήθεια.

"Κάνεις λάθος, είσαι τόσο λάθος. Ακόμα κάνω κακό σε κόσμο." Συνέχισε και κούνησα αρνητικά το κεφάλι μου.

"Αννη γαμώτο!" Φώναξε πολύ δυνατά. "Κάνω κακό σε όλους, με οποιοδήποτε τρόπο κάνω ακόμα και σε εσένα κακό. Κάθε μέρα!" Φώναξε και το στόμα μου άνοιξε.

Τι εννοεί;

Part 60 :D Ελπίζω να σας αρέσει :* Τι κακό της κάνει ο Χάρρυ; Λατρεύω τα σχόλια σας, είναι απλά υπέροχα!

Vote & Commends ♥