Spirit Knights: ZESKA (Book 2) [DRAFT VERSION]

Chapter 22: Training

Continuation…

Axelle’s POV:

“Deal.” maiksi kong sagot. Mukha ata akong naghuhukay ng sarili kong libingan ah…

“Good.” she smirked.

“Pero-”

“Ano?”

“Maglalaban lang tayo gamit ang ating mga sandata.”

She laugh. “Wala kang kapangyarihan?… Kaya naman pala eh…. Oh sige… walang kapangyarihan, pero kahit anong weapon pa ang gamitin mo, di mo ako mapapatumba.”

“Stop being too overconfident… Baka kapag bumalik sayo yang mga sinasabi mo magsisi ka.”

“You know how to talkback. Tingnan natin kung makakapagsalita ka pa pagkatapos ng laban. Meron kang tatlong araw para paghandaan ang laban natin.”

“Bakit ang bilis naman yata?”

“Bakit? Kinakabahan ka na ba dahil alam mong matatalo ka?”

I raised an eyebrow. “Loosing is not part of my vocabulary. ‘wag kang pakakampante.”

“Well… it’s nice to see you all fired up. Pero matinding luck ang kailangan mo sa laban, oh wait… Baka nga di pa sapat ‘yon. Even if you train yourself 24 hours a day, you’re no match for me, ‘low class’.” sabi nya sabay naglakad paalis matapos akong sagiin sa balikat. Gusto ko sana syang kaladkarin gamit ang nakakainis nyang kulot na buhok, pero maspinili kong magpatuloy sa paglalakad papuntang canteen.

Lumiko ako sa isang hallway sabay-

“That was interesting…” nagulat ako at napahinto nang makita ko yung teacher na sinasabi kong hawig kay Master Shi Fu. “At sino si Mater Shi Fu?” tanong niya.

He can read minds?

Tumawa sya ng saglit. “Yes my dear, I can read minds.”

“Did you saw what happened?” tanong ko sa kaniya, referring to the scenario kanina between me and that b*tchy SK member.

“Nope. Pero pakinig ko kayo.” sagot niya.

Napaisip ako. “Ikaw ba yung bumulong sakin kanina?”

He smiled once again sabay tumango. I narrowed my eyes.

“Pero hindi ako yung nagpakibo ng bibig mo ha… It’s your own decision.” depensa nya.

“Pardon me teacher, pero, pano nyo nasabing kaya ko syang talunin?” tanong ko sa kaniya.

“I know you can and I believe luck is on your side. Kung naaalala mo yung mga stripped colored paper…” napa throwback ako, then I remember getting a gray paper.

“What about it?”

“Well, kung tadhana mo, tadhana mo. Gusto ko lang malaman mo na ‘di kita pinapakialman ha… I’m just stating my own opinion. Nobody can dictate what fate had planned for us, it’s already been written long ago.” paliwanag nya sabay nagsimulang maglakad palayo at palagpas sakin.

Bakit ganon? Masyadong logical ata yung mga sagot nya? Pinapasakit ba nya yung ulo ko? But totally get it. My fate is sealed. Lahat naman tayo. Pero… Bakit ang misteryoso naman ata masyado nung paliwanag nya?

“Axelle!” napalingon ako dun sa boses na tumawag sakin. At nakita kong tatakbo papunta sa kinatatayuan ko sina Marry. Nang makarating sila sa mismong harapan ko-

“OMG! OMJiiieesshh!”

“Totoo ba yung mga sabi-sabi?!”

“May Duel ka?!”