မျန်ရဲ့ဝိညာဉ် ကူး​ပြောင်းလာတယ် ||မြန်မာဘာသာပြန်||

[47]

[Unicode]

047: အရသာရှိတဲ့ ဟင်းလျာ

အိမ်ဟောင်းရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှသည် ချင်မျန်နားသို့ ပျံ့နှံ့သွားသော်လည်း သူကား ဂရုမစိုက်ပေ။အိမ်ဟောင်းကလူ​တွေနဲ ပတ်သတ်လာရင် သူ ရှောင်နိုင်သမျှ ရှောင်ရမည်။
ဒါ့အပြင် လဲ့ယ်တာချန် နှင့်တုရှီလည်း သူနှင့် လဲ့ယ်ထျဲကို ထပ်ပြီး ရန်မ​စောင်လာနိုင်​တော့​ပေ။သို့သော်လည်း ထပ်မံ ရန်စလာပါက သူ့တွင် ပို၍ ယုတ်မာသည့်လှည့်ကွက်များ ရှိနေသေးသည်။

လူတွေက ငါ့ကို ရန်မစရင် ငါ သူတို့ကို ဘာမှမလုပ်ဘူး။လူတွေကသာ ငါ့ကို ရန်စရင် ငါ သူတို့ကို ပြန်တုံ့ပြန်မှာ သေချာတယ်။

အိမ်တွင် ရေတွင်းတည်ဆောက်မှု ပြီးစီးပြီးနောက် ချင်မျန်နှင့် လဲ့ယ်ထျဲတို့သည် နွားလှည်းလေးဖြင့် မြို့ထဲသို့ မောင်းသွားကြသည်။သူတို့ရဲ့ "အရသာရှိတဲ့ ဟင်းလျာ" စားသောက်ဆိုင်ကို ကြော်ငြာရန်အတွက် ချင်မျန်သည် ပိုစတာ၏အောက်ခြေတွင် ဟော့ပေါ့နှင့် အောက်ခြေတွင် မာလာထျန်းပုံများဖြင့် အ​စောင်​ရေ 20 ကို အထူးရေးဆွဲခဲ့ပြီး စားသောက်ဆိုင်၏လိပ်စာနှင့် ဆိုင်ဖွင့်ချိန်တို့ကိုပါ အောက်ခြေတွင်ဖော်ပြထားသည်။အရောင်းမြှင့်တင်သည့် ပုံများကိုကြည့်လိုက်သည်နှင့် လူအများ၏ခံတွင်းတွေ့မှုကို နှိုးဆွပေးနိုင်သည့် လက်ရာပင်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ သူ ယခင်ဘဝတွင် သုံးနှစ်ကြာ ပန်းချီဆွဲသင်လာခဲ့သောကြောင့် ကောင်းစွာ ပန်းချီဆွဲနိုင်ခဲ့သည်။ဒီပန်းချီကားတွေက သူ့အတွက် တစ်ရက်ပဲ ​​အချိန်ယူရ၏။မြို့ထဲသို့ရောက်​တော့ သူနှင့်လဲ့ယ်ထျဲတို့ မြို့တွင်းထင်ရှားသောနေရာများတွင် ပိုစတာများကို လိုက်ကပ်ကြတော့သည်။စာရွက်နှစ်ရွက်သာ ချန်ခဲ့ပြီး တစ်စောင်ကို ဆိုင်တံခါးဝတွင် ကပ်ထားလိုက်၏။
အချိန်ကုန်သက်သာရန်အတွက် ချင်မျန်သည် ပွဲစားထံသို့ တိုက်ရိုက်သွားကာ မြို့ထဲတွင်နေထိုင်သည့် အသက် 14 နှစ်အရွယ် ကျန်းလျိုအမည်ရှိ စားပွဲထိုးတစ်ဦးကို ငှားရမ်းခဲ့သည်။သူကား အသက်မပြည့်သေးသော်လည်း သွက်လက်ချက်ချာစွာ ပြောတတ်ပြီး အထူးသွက်လက်လေသည်။သဘောတူညီချက်မှာ တစ်လလျှင် ဝမ် ၅၀၀ ဖြစ်ပြီး အလုပ်ကောင်းကောင်းလုပ်ပါက ဘောနပ်စ်ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ချင်မျန်က ဒီလစဉ်လစာမှာ သာမန်အငှားအလုပ်သမားထက် ပိုများနေသလားလို့ မေးမြန်းခံခဲ့ရသေးသည်။စားပွဲထိုးက အလုပ်တတ်ချိန်မှန်သရွေ့ စေတနာထားဖို့ သူ ကိစ္စမရှိ​ပေ။