မျန်ရဲ့ဝိညာဉ် ကူး​ပြောင်းလာတယ် ||မြန်မာဘာသာပြန်||

[51]

[Unicode]

051: မိန်းကလေးဝေကို Like ပေး,ပေးပါ။

ချင်မျန် မသိစိတ်က​နေ "ကောင်းပြီ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။သတိပြန်ဝင်လာသည့်အခါမှ ရယ်ရခက်ငိုရခက်ဖြင့် ကျန်းလျို၏​ခေါင်းကို ပိတ်ရိုက်လိုက်ကာ "ကောင်စုတ်လေး မင်းက မင်းရဲ့သူဌေးကို လှည့်စားရဲတယ်ပေါ့"

ဝမ်​ရှောက်ကလည်း စိတ်အားထက်သန်သော မျက်လုံးများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေသည်။ချင်မျန်က ခဏတာမျှ တွေးယူပြီး​နောက် "ကောင်းပြီ။ဆိုင်ရဲ့လုပ်ငန်းကလည်း ကောင်းလာပြီပဲ။မင်းတို့နှစ်ယောက်နဲ့ အသားကင်ပေးတဲ့စားဖိုမှူးကလည်း အလုပ်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်ပေးကြတယ်။ဒါ​ကြောင့် မင်းတို့ရဲ့သူဌေးလေးနဲ့ ငါက မင်းတို့သုံးယောက်ကို 'တစ်' နဲ့ ဆုံးတဲ့ နေ့တိုင်း ညစာစားဖို့လုပ်လိုက်မယ်။ဥပမာ- ပထမ(၁)ရက်၊ (၁၁)ရက်နှင့် နှစ်ဆယ့်တစ်(၂၁)ရက်ပေါ့။"

ဝမ်​ရှောက် နှင့် ကျန်းလျိုတို့သည် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားကြပြီး ကျေးဇူးတင်ကြောင်းကို လျင်မြန်စွာဖော်ပြလိုက်ကြကာ ချင်မျန်ကို မြှောက်​ပင့်​ပြောဆိုကြတော့သည်။ဆိုင်မှာ ရောင်းတဲ့ မာလာထျန်း၊ အသားကင်နဲ့ ဟော့ပေါ့တွေက အရမ်းအရသာရှိတာကြောင့် စားပြီးတာနဲ့ ဒုတိယအကြိမ်ထပ်စားချင်မိကြသည်။
လဲ့ယ်ထျဲ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရင်း ပေါ့​ပေါ့ပါးပါးတစ်ချက် ချောင်းဆိုပြလိုက်သည်။

ဝမ်​ရှောက်နှင့် ကျန်းလျို၏ကျောပြင်များသည် အေးစက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။သူတို့ အမြန်ထွက်ခွာသွားကြပြီး အလုပ်ရှုပ်နေကြတော့၏။သူတို့က သူဌေးကြီးကို မကြောက်ကြသော်လည်း “သူဌေးလေး” ကိုဖြင့် နှလုံးသားထဲက​နေ ရိုသေကြောက်ရွံ့ကြသည်။

လဲ့ယ်ထျဲက မောက်ချိုက်ပူပူနွေးနွေးကို ပန်းကန်လုံးတစ်ခုထဲကို ထည့်လိုက်ပြီး ကောင်တာပေါ် တင်ပေးလိုက်သည်။
ချင်မျန် ကြည့်လိုက်တော့ ဟင်းနုနွယ်ရွက်၊ အသားလုံးတွေ၊ သိုးသား၊ မှိုနဲ့ အာလူးတွေ အပြင် သူ ကြိုက်သည့်ပါဝင်ပစ္စည်းများကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"သူတို့အ​ပေါ် အရမ်းသဘောကောင်းမပြနဲ့"

"အမ်?" ချင်မျန် အသားလုံးတစ်ဝက်ကို ကိုက်လိုက်ပြီး သူ့ကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
လဲ့ယ်ထျဲ စကားဆက်မပြောဘဲ သူ့ကို ကြည့်နေ၏။
ချင်မျန် ပြုံးလိုက်သည်။သူ ဝါးတုတ်တစ်ချောင်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ပန်းကန်လုံးထဲက အသားလုံးတစ်လုံးကို ထိုးလိုက်ကာ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်နဲ့ သူ့ဆီကမ်း ပေးလိုက်သည်။