MELANKOLİ

ÖZEL BÖLÜM

SELAAAM. 🤍 İlk özel bölüm, son olmayabilir. (Ciddenim) Bunun için oy & yorum görmem lazım. Yoksa boşa yazıyormuşum gibi olur ve yormam kendimi :/

Bu bölümü onları sanki uzun zamandır okuyormuşuz da, araya sadece yıllar girmiş gibi yazdım. Yani günlük hayatlarında ne oluyorsa görebileceğiz, normal bir yaşantı gibi. Hiçbir hızlandırma yapmak istemedim.

MEDYA: pambık prenses & acılı şalgam.

İyi okumalarrr.

•

Nirvana - About A Girl 🪽

Özel bölüme başlama tarihi veya şarkını bırak.🩶

•

"Neva, ben kilo almış olabilir miyim?" Oflayıp aynadaki suratıma baktım.

Gelinlikçide, gelinliğimin son provasını yapmak üzere kabinde bulunuyordum Neva ile. O kadar heyecanlıydım ki, her an aynadaki yansımama yumruk atabilirdim. Çünkü yüz ifadem, beni en çok strese sokan şeydi.

Ha bir de kilolu gibi gözükmem.

Neva gelinliğimi giymeme yardımcı olurken ben ise saçma sapan seyler söyleyip duruyordum bir yandan. "Sana diyorum Neva. Kilolu muyum? Ya, neden böyle oldu ki? Sence çok mu kilolu gibiyim?" Neva artık bıkmış olmalı ki, tepki gösterir gibi korsemi öyle bir sertçe sıktı ki anında nefesim kesildi.

"Laf dinleseydin o zaman. Kızım ben sana defalarca dedim lahmacunu iki porsiyona indir diye!"

Çarpık bir gülüş sergiledim. "Ee ne yapayım, iki tane lahmacun artık yetmiyor ki." Ve daha çok sıkmasıyla diğer dünyaya kısa süreli gidiş geliş gerçekleştirdim.

Rahmetli iki porsiyon lahmacunla doymazdı.

"Neva," dedim oldukça ciddi bir sesle. "Olmuyor sanırım."

Oysa tam bedenime göre yaptırmıştık. Yahu, beden ölçümün üzerinden sadece bir ay geçti sadece bir ay! Neden şimdi olmuyordu ki?!

"Çok konuşma da bir aynaya bak Ece."

Arkamı dönük olduğum aynaya doğru döndüğüm an, karşımdaki bu kişi, yani ben, o kadar farklı hissettirdi ki konuşma yetimi kaybettim. Neva yanı başımda eşek gibi sırıtırken "çok güzel oldun!" Dedi mutlulukla. Kulağını çekip kafama vurdu birkaç kere. "Nazar değmesin benim bacıma be!"

Normal şartlarda bu hareketi sonucu saç başa girmemiz gerekiyordu ancak o kadar şoktaydım ki, tek kelime edemedim. Sadece bakmakla yetindim.

Resmen bir prenses gibiydim.

Gerçekten çok güzeldim...

"Dedemin bunu görmesi lazım," dedim ani bir kararla.

Parantez açıyorum, normal şartlarda dedem annem İstanbul'a geldiğinden beri onunla yaşıyordu. Ancak nişan sonrası bir süre Gürbüz Abilerin evine, Sakarya'ya gitmişti ve düğünden birkaç gün öncesi, yani bugün dönmüş olması gerekiyordu. Birkaç saat önce İstanbul'a geldiğini ve buraya, yanıma gelip bana sürpriz yapacağını söylemişti.

Evet, yapacağı sürprizi kendi söylemişti benim tontiş dedem.

Onu o kadar çok özlemiştim ki!

Bulunduğum büyük kabindeki perdeye doğru yönelip direkt açtım. Kör noktayı geçip bekleme bölümüne ilerlediğim an, göz açıma giren dedemi görmemle tam mutluluktan havaya uçuyordum ki yanındaki annemi ve küçük kız çocuğunu... görmemle duraksadım.