Kör Duygular

İşiniz

Tuna ile arabasına bindiğimizde endişeyle "Neler oluyor?" diye sordum.

"Biz alayına ajanız. Zülal, Sinan, ben." deyince "Benimle işiniz ne?" diye sordum.

"Zülal ve Sinan'ın görevi seni korumak. Sinan çocukken kurs diyerek teşkilata çalışmaya geliyordu. Dövüş teknikleri, bilgisayar bilimi, silah kullanımı ve daha fazlası." dedi.

"Benim niye korunmaya ihtiyacım var?" diye sordum.

"Baban, Sinanların müdürü. İşi oldukça tehlikeli olduğundan ne seninle vakit geçirebiliyor ne de seni sevdiğini belli edebiliyor. Ne zaman ne olacağını bilmediği için Sinan ve Zülal'i seni korumak için görevlendirdi. Annen ise kıdemli bir ajan. O da baban gibi sana yaklaşırsa zarar görme ihtimalini biliyor." dedi.

Duyduklarını sindirmek zor gelirken "Senin görevin ne?" diye sordum.

"Ben başka bir timdeyim. Benim timin sağlık üzerine çalışıyor. Herhangi bir engeli olan insanın öncelikle hayatına girip her yönden test ediyoruz. Ölümle burun buruna geldiğindeki tepkisi, nabzı; tehditte karşı karşıya geldiğinde bulduğu çözüm, kaçmak için planladığı yol. Hepsi iyi bir sonuç alırsa asıl kimliğimizi ortaya çıkarıyoruz. Eğer iyileşmek isterlerse teşkilatımızın gizliliğinden dolayı bizden biri olması gerekiyor." dedi.

"Bu nasıl oluyor?" diye sordum.

"Ameliyattan önce eğitimleri oluyor. Eğitimlerini başarıyla tamamlayınca iyileşme süreçleri için tedaviye başlıyoruz." dedi.

"Benim sanırım seçme şansım olmadı." dedim.

"Takip edildiğimiz adamlardan dolayı seçme şansın yok." dedi.

"Peşimizdeler mi?" diye sordum dehşetle.

"Birazdan atlatırız." diyen Tuna'ya "Nabzımı ve yapacaklarımı ölçmek için boğazıma bıçak yaslayıp seni öldürürüm dedin." dedim.

"Evet. Yapmam gerekiyordu." dedi.

"Niye Sinan seni polise ihbar etti?" diye sordum.

"Bu işe karışırsan tehlikeye girersin. Onun görevi de seni korumak." demesi ile "Anladım." diye mırıldandım.

Beni sevdikleri için yanımda olduklarını düşündüğüm insanlar görev için yanımdaydı.
Beni sevmediklerini düşündüğüm insanlar ise zarar görmemem için benden uzak duruyorlardı.

Gözümden bir damla yaş akarken Tuna'ya çaktırmamaya çalışıyordum.

"Onları atlattık. Şimdi gizli binaya gidiyoruz." diyen Tuna'ya "İyi." dedim.