CHAPTER 30

10 0 0
                                        


tw: fake blood, gore.

Blare POV

"Hey!"

Naglalakad kami ngayon ni Edric malapit na sa classroom namin nang bigla na lang may humarang sa'min. Kumunot ang kilay ko sa babae humarang na 'to sa amin. Pamilyar siya sa'kin. Kung tama ako, kahawig niya 'yong nanghalik sa'min kanina.

Tangina, naalala ko na naman. Nakakainis!

"Edric, right?"

"Y-Yes, Chloe,"

Napatingin ako kay Edric nang maramdaman ko ang takot niya.

I held his hand, hoping to ease his nerves. Ano kinakabahala niya sa kaniya?

"I'm sure you know me and my sister," tumingin sa akin 'yong babae at inismiran ako. "But I guess your friend here isn't too familiar with us." Lumapit siya sa'kin saka niya hinawakan ang neck tie ko.

Ngumiti ako nang sarkastiko sa kaniya. "Do I really gotta know you? Last I checked, you don't own this school. If I were you, I wouldn't be out here blocking people just to get attention."

She looked offended by what I said. What the heck? Dahil din ata sa sinabi ko niluwagan na niya ang pagkakahawak sa neck tie ko.

"I hope you're just kidding me,"

"No, why would I joke like that. We're not close enough for that." Napatingin ako kay Edric ng hatakin niya pababa nang mahina ang kamay ko.

"Umalis na tayo," bulong niya sa'kin. Tinanguan ko siya bago ko hinarap ulit ang babaeng 'to.

"Don't block our way again." Isinama ko paalis si Edric pero hindi pa rin niya kami tinigilan.

Lumapit siya sa'kin ulit, I laughed sarcastically. "Do you like me?" tanong ko. Baka kasi iyon ang maging dahilan para lumayo na siya. 

"What if I said yes?"

"Are you serio—"

Hindi ko na natuloy ang sasabihin ko nang halikan niya ako.

Tangina. Bakit ba ang hilig nilang manghalik?

Gusto niya 'to, ah! P'wes, I'll give it to her.

Dahil sa inis ko, binitawan ko muna si Edric saka ko inilagay ang dalawang kamay ko sa bewang niya at agad siyang sinandal sa pader ng hallway kung nasaan kami.

"Blare!"

Hindi ko pinansin si Edric, hinalikan ko lang nang hinalikan si Chloe. Natawa pa ako dahil pinulupot niya ang mga kamay niya sa leeg ko at pinalapit pa ako lalo sa kaniya.

"Frisky," she laughed while giving me her best kiss.

Dahil sa nangyayari, nakakarinig ako ng bulungan sa paligid.

"That's Chloe, right?"

"Yeah—and who's that hot guy she's kissing?"

"I don't know."

Hindi ko na pinansin ang iba pa nilang bulungan dahil lumalalim na ang pagkakahalik namin sa isa't-isa. Nakahawak na ako sa isang pisngi niya habang siya ay nakayakap pa rin sa akin.

I could feel the heat rising in me as the seconds passed. The kiss was intense—too intense—and I won't lie, it made me feel... wanted in a way I wasn't expecting.

What the hell is going on with me?

"Fuck!" I exclaimed dahil tinulak niya ako bigla palayo sa kaniya.

"Did you enjoy that?" Inismiran niya ako.

"I didn't. Maybe you did?" I lied. It isn't my ego to want it more. It won't ever take place! You seemed to enjoy my lips, right? Well, if you want more, I can give it to you. Fuck you!"

She rolled her eyes at me, and I just laughed it off. 

"Watch your actions, kiddos. You don't know who you're messing with."

Tinulak niya ulit ako nang malakas dahilan ng pagkatumba ko sa sahig.

"Liam," tinulungan ako ni Edric na tumayo. Inis na inis na ako sa babaeng 'to! "Ayos ka lang?"

"I wish you the best of luck, bitches. We'll see you around."

"What do you mean?"

She just winked at me and walked away like it was nothing. 

Hindi ko na siya pinansin dahil agad kong chineck si Edric. "Okay ka lang?" tinanguan niya ako.

Hindi siya nagsalita pero nagulat ako nang yakapin niya ako bigla. Sandali lang 'yon bago niya kinuha ang panyo sa bulsa niya saka niya pinunasan ang mga labi ko.

"Puro lipstick na labi mo, ayos ka lang?"

Nginitian ko siyang ginulo ang buhok niya.

"Ayos lang ako, salamat." Ako naman ang yumakap sa kaniya. "Sana okay ka lang din." Hinaplos ko ang likod ng ulo niya. "Tara na, pumasok na tayo."

Dahil malapit na kami sa classroom namin hinawakan ko kaagad ang kamay ni Edric saka ko siya pinangunahan na maglakad papunta roon sa room namin.

Pagkapasok namin sa room, nakakita kami ng bakanteng upuan sa likod. Sakto dahil dalawa 'yon kaya roon kami umupo pareho.

"Blare, nag-aalala ako. Hindi mo sila kilala—kayo."

"Don't worry. If gagalawin nila kami, well be it. Hindi kami natatakot."

"Yeah, but they're still Chloe and Zoe. I'm kinda worried about you guys... I don't want y—"

"Edric..." niyakap ko siya nang bigla na lang siya umiyak. Ang soft-hearted niya, hindi niya deserve ang umiyak. "Salamat, Edric. Na-appreciate ko..." I smiled.

Pakiramdam ko tuloy kailangan ko siyang protektahan.

He's way too kind to get hurt by anyone. 

"Sorry," kinalas niya ang pagkakayakap ko sa kaniya. "Mag-iingat kayo palagi, lalo ka na...." Inayos niya ang upo niya.

Nakatingin lang ako sa kaniya, nakangiti.

"Yo, is there someone here named Blare?"

Napatingin ako kaagad sa pinto ng room namin ng marinig ko ang pangalan ko.

"Yes, why?" lumapit ako sa lalaki na nakatayo roon sa pintuan.

Pagkalapit ko sa kaniya, ibinigay niya kaagad sa'kin 'yong hawak niyang box at wala man lang sinabi kung kanino galing 'yong box na 'to. Nagtataka man ako kinuha ko na lang at bumalik din kaagad doon sa upuan ko. Bigla akong kinutuban sa laman ng box.

"Ano kaya 'to?" tinulungan ako ni Edric na buksan ang box. "Gago!"

Nagulat ako sa nakita kong laman ng box. Laruang baril iyon at may putol na anim na daliri na may dugo pero laruan lang.

Nagkatinginan kami ni Edric saka ko kinuha at binasa 'yung letter na nasa loob ng box.

"Liam..."

'S33 you in h3ll b1tch3s.'


✘✘✘

●~●~●~●~●~●~●~●~●~●~●~●~●~●~●~●~●~●~●~●~●~●~●~●~●

A Diamond Between UsMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon