Bloody Marriage

Chapter Seventy-four

Sab's POV

"Akala ko mababaliw na talaga ako. You are my weakness Mrs. Sabrina Xenon Endonable Black." Madamdaming sabi ni Luke sa akin at hinalikan niya ang noo ko.

"Akala ko mababaliw na talaga ako. You are my weakness Mrs. Sabrina Xenon Endonable Black."

"Akala ko mababaliw na talaga ako. You are my weakness Mrs. Sabrina Xenon Endonable Black."

"Akala ko mababaliw na talaga ako. You are my weakness Mrs. Sabrina Xenon Endonable Black."

Bigla akong napahawak sa dibdib ko dahil sa sobrang kaba. Ang lakas ng tibok nito! Parang mahihiwa ang dibdib ko sa sobrang lakas ng tibok ng puso ko.

Bakit punung-puno ng emosyon ang pagkakasabi niya nun? Ramdam na ramdam ko eh. Tapos 'yung halik niya parang binuhos niya lahat ng nararamdaman niya sa mga salitang 'yun. Ramdam ko ang pagmamahal niya sa akin... o baka naman nag a-assume lang ako?!

"Luke..."  tawag ko sa kanya. I need to confirm it. Mahal ba niya ako o hindi? Ayokong mag assume! Masakit mapaasa lalo na kung hulog na hulog ka na sa  taong mahal na mahal mo. Ayoko nun. Ayoko. Ikakamatay ko 'yun.

"Hmm..." sabi lang niya. Hinawakan ko ang isang kamay niya at inilagay sa  kung nasaan ang puso ko.

Sana maramdaman niya ang tibok ng puso ko.

Ikaw ang may kagagawan niyan Luke.

Kapag lumalapit ka sa akin, may sasabihin at gagawin ka sa  akin laging ganyan 'yan sa 'yo.

Pinalaki akong matapang ng magulang ko. Dapat hindi daw ako basta maintimidate sa ibang tao pero bakit ganun matapang naman ako pero hindi ko kayang sabihin ang nararamdaman ko?

Bakit?

Hinawakan ko ang pisngi ni Luke kaya napatingin siya sa akin. Nakita ko ulit ang mga mata niyang punung-puno ng emosyon.

Hindi ko nakaya 'yun kaya hindi ko napigilan ang sarili ko....

"Bakit ka umiiyak?" Tanong niya habang pinupunasan niya ang luha ko.

"I'm scared." Pag-amin ko. Takot na takot ako sa mga nararamdaman ko.

"Sab..." napapikit ako.

Bata pa lang ako, gusto ko na siya. Gusto ko siyang kalaro at kasama.  Masaya kasi siyang kalaro at kasama eh. Walang araw na hindi ako masaya kapag kasama  ko siya. Kaso may mga bagay na hindi talaga magtatagal. Binawalan ako ni kuya Sebastian na makipaglaro sa kanya dahil dapat ang boy nakikipaglaro sa boy. Ang girl ay dapat makipaglaro sa girl. Mamaya na daw akong makipaglaro ng bahay-bahayan sa kanila kapag na memorize ko ang multiplication table 1 hanggang 20. I was 4 at that time. Hindi ko kinaya kaya sila Collen, Spencer at Jack ang naging kaibigan ko. Masaya naman silang kasama kaso may saltik lang sila minsan.

I was 5 years old ng tinanong ako ng teacher ko kung ano ang gusto kong gawin paglaki. Para 'yun sa yearbook namin. Umiyak ako noon dahil natakot ako sa teacher ko ng pinilit niya akong magsulat ng kahit na anong profession na gusto kong kunin sa hinaharap kaso wala talaga akong pangarap eh bukod sa tapusin ang tv series na 'Sarah ang munting prinsesa' wala na akong gustong gawin sa buhay ko....

Feeling ko kasi lahat ng bagay magagawa ko. Genius daw kasi ako. Pumasok ako sa nursery at the age of 2. Pinapasok ako ni mama sa kindergarden at the age of 3 kahit hindi pwede dahil sa age ko pero dahil sa utak na taglay ko nakalusot ako.

Pero ilang beses ako bumalik-balik ng kiderganten dahil kahit na first honor ako at sobrang talino ko hindi ako matanggap-tanggap dahil sa edad ko. Ayaw rin ni mama dahil baka mabully ako ng mga kaklase kong mas matanda sa akin. Five years old ako ng grumaduate ako ng kinder. 6 years old ako ng maging grade 1 kaso na-accelerate ako from grade one naging grade 4.