"ဟမ်း.."
သူအစွမ်းကုန်ချိုးနှိမ်ထားပေမယ့် ရှက်စရာကောင်းတဲ့ အသံနဲ့တိုးတိုးတိတ်တိတ်ညီးညူသံတို့က ချုးရှောင်၏နှုတ်ခမ်းအတွင်းမှ ထိန်းမရတော့ပဲလျှံကျလာတော့သည်။
"လင်းဖန်"
ချုးရှောင်က ရုတ်တရပ်ကိုက် ထားသော အောက်နှုတ်ခမ်းကိုလွှတ်လိုက်ပြီး လင်းဖန်ကိုကြည့်လိုက်သည်။
"ရမလား?"
ချုးရှောင်၏ နူးညံ့သော အသံကိုကြားရပြီး ချုးရှောင်၏မျက်လုံးရှိ တပ်မက်မှုများကိုကြည့်ပြီး လင်းဖန်မေးလိုက်သည်။
ဒီလိုမျိုးကို ဘယ်လိုပြောရမလဲ..
ဝံပုလွေကသူ့သားကောင်ကိုမြင်လိုက်သလိုမျိုးဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။
"လုပ်နိုင်လား မလုပ်နိုင်ဘူးလားဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင်မသိဘူးလား"
ချုးရှောင်က မျက်မှောင်ကြုံကာလင်းဖန်ကိုမေးလိုက်သည်။ အခုဒီသောက်ကလေးနဲ့စကားမပြောချင်တော့ဘူး။ အတိအကျပြောရရင်သူဘာပြောရမယ်မှန်းမသိတော့အောင် တုန်လှုပ်သွားသည်။
"ဟဲဟဲ ဒါဆိုရတယ်ပေါ့?"
လငးဖန်သည်ဆိုးသွမ်းစွာပြုံးလိုက်သည်။
"ငါမင်းကိုပြောပြီးပြီ ထပ်မမေးနဲ့...ဟမ်..အ.."
ချုးရှောင်သူ၏စကားမဆုံးခင်မှာ ရုတ်တရက်ဆွဲထုတ်လိုက်တော့ ညည်းညူးသံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
ဒီကောင် တမင်ရည်ရွယ်ချက် ရှိရှိလုပ်တာဘဲ ဖြစ်ရမယ်။
ချူရှောင် လင်းဖန်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး တွေးတောမိသော်လည်း သူ့တုန်လှုပ်မှုက မသက်သာသေးပေ။
"မင်း မရနိုင်ဘူး....."
တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ အကျင့်ဆိုးကိုတွေးမိတော့ ချူးရှောင်တစ်ယောက် မပြောဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
သို့သော်ငြားလည်း သူစကားတွေကို ဆက်ပြီးမပြောနိုင်တော့ပေ။ သူပြောချင်တာကိုပြောဖို့ မေ့သွားတာမဟုတ်ဘဲ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူလင်းဖန်ရဲ့ အရာက နောက်ဆုတ်လို့ မရတဲ့အခြေအနေကို ရောက်နေတာကိုခံစားမိသောကြောင့်ပေ။
YOU ARE READING
ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးဆန်တဲ့စိတ်ကနိုးထလာတယ်
Romansaအရင်ဘ၀တုန်းကလင်းဖန်သည်ကြာပန်းဖြူကိုမှချစ်မိသွားပြီးသနားစရာကောင်းတဲ့ဘ၀နဲ့အရှုံးသမားတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးတဲ့နောက်,ထက်မြတ်တဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်ချင်ခဲ့တယ်၊ ကြာပန်းဖြူအတွက်လား?, စိတ်မကောင်းပါဘူး ငါ့မှာမင်းနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ ခံစားချက်တွေ မရှိတေ...
