လေးနာရီတွင်...
လင်းဖန်ဆီမှာဖုန်းကို သူလက်ခံရရှိသောအခါ ချုးရှောင်ကြောင်သွားပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ သူ့နှုတ်ခမ်းများကကွေးသွားသည်။
"လင်းဖန်"
ချုးရှောင်က အသံတိုးညှင်းသောအသံဖြင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ခနကြာ တော့ဖုန်းရဲ့တခြားတစ်ဖက်ကနေ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ကြွားလုံးထုတ်သံအသံထွက်ပေါ်လာသည်။
"ငါ့နာမည်က ကောင်းတယ်ဆိုတာ ငါသိပါတယ် ဒါပေမယ့် ငါ့နာမည်အပြည့်အစုံကိုမခေါ်လို့မရဘူးလား အဲ့တာက ငါ့ကိုမရင်းနှီးသလိုမျိုးခံစားရတယ်"
"အဟမ်း ငါတို့တက်နိုင်သမျှအကုန်လုပ်ပြီးပြီလေ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက်မရင်းနှီးဘူး လို့ဘယ်လိုလုပ်ယူဆနိုင်မှာလဲနော့်"
"လင်းဖန်!"
များများပြောလေ သူကပိုရယ်စရာလုပ်လေလေဖြစ်နေသည်။ သူ့မျက်လုံးထောင့်ကတစ်လှုပ်လှုပ်နှင့် ချုးရှောင်သည် နောက်ဆုံးတွင်၎င်းကိုမခံနိုင်တော့ပေ။
"မညစ်ပတ်နဲ့.."
ချုးရှောင်ကတိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆိုမင်းငါ့ကိုဖန်လို့ခေါ်လေ"
ဖုန်းဖြင့်ပင်ကျေနပ်အားရမှုကိုခံစားနိုင် သည်။ အဓိကအချက်တော့ချုးရှောင်ကသူ့ကိုအဲ့လိုမျိုးခေါ်တာကို သူအရမ်းကြိုက်တယ်။
အထူးသဖြင့် 'ဖန်'ဆိုတဲ့ စကားလုံးက ချုးရှောငမသိလိုက်ပဲခေါ်လိုက်တဲ့အခါမျိုးတွေမှာ..
ချုးရှောင်လည်းဒါကိုသတိထားမိသည်။
ဒါပေမယ့်...
"အခုတော့သိပ်အဆင်မပြေဘူး"
လင်းထျန်းချန်နဲ့တခြားသူတွေ အပြင်မှာခိုးနားထောင်နေတာကို သူမသိဘူးလို့ထင်နေတာလား။ သူ့လက်အောက်ငယ်သားတွေရှေ့မှာ သူ့ကို...တရင်းတနှီးဖုန်းဆက်တာမျိုးက.. ချုးရှောင်ကအနည်းငယ်အဆင်မပြေသလိုခံစားရသည်။
"မင်းဘေးမှာတစ်ယောက်ယောက်ရှိနေတာလား"
"အင်း. အဲ့လိုမျိုးပေါ့.."
"ယောကျ်ားလေးလား..?"
လင်းဖန်က သူ့မျက်ခုံးကိုပင့်ကာမေးလိုက်သည်။
YOU ARE READING
ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးဆန်တဲ့စိတ်ကနိုးထလာတယ်
Romansaအရင်ဘ၀တုန်းကလင်းဖန်သည်ကြာပန်းဖြူကိုမှချစ်မိသွားပြီးသနားစရာကောင်းတဲ့ဘ၀နဲ့အရှုံးသမားတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးတဲ့နောက်,ထက်မြတ်တဲ့လူတစ်ယောက်ဖြစ်ချင်ခဲ့တယ်၊ ကြာပန်းဖြူအတွက်လား?, စိတ်မကောင်းပါဘူး ငါ့မှာမင်းနဲ့ပတ်သတ်တဲ့ ခံစားချက်တွေ မရှိတေ...
