Part 118

303 15 1
                                        

"လင်းဖန်?"

ကားထဲသို့ဝင်ခါနီးတွင် လင်းဖန်ကရုတ်တရပ်အေးခဲသွားသည့်ပုံစံဖြင့်ရပ်လိုက်သည်။ အတိအကျ ပြောရရင် လင်းဖန်ရဲ့အကြည့်တွေက မဝေးသောတစ်နေရာဆီသို့ရုတ်တရပ်ရွေ့လျားသွားသည်..

"ဘာဖြစ်လို့လဲ?"

လင်းဖန်ကသူ့ကအကြည့်တွေကိုပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်ကာ

"ဘာမဖြစ်ပါဘူး သွားရအောင်"

"အင်း.."

.............

လင်းဖန်နှင့်ချုးရှောင်ထွက်သွားပြီးနောက်တွင် ချုးရှောင်ကိုကြည့်နေသည့်လူနှစ်ယောက်ရဲ့အနေအထားကပြောင်း သွားကြသည်။

ချုးရှောင်ကအရင်ကထင်ခဲ့သလို အလုပ်ချိန်ဖြစ်နေ၍ဘယ်သူမှမလာရဲပေ။ ထို့ကြောင့် ခန့်မှန်းစ ရာမလိုပဲ ထိုနှစ်ယောက်မှာ ချုးရှောင်ကိုနောက်ကိုလိုက်ခဲ့ကြသည့် ချန်းဖုန်းနှင့်လင်းထျန်းချန်တို့သာဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်ထိုလူနှစ်ယောက်၏မျက်နှာအမူအရာသည်တူညီနေ၏။

အံ့ဩစရာကောင်းချက်!

အထူးသဖြင့် လင်းထျန်းချန်၏မျက်နှာသည် ထိတ်လန့်မှု အံ့အားသင့်မှုတို့ဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ထိတ်လန့်ခြင်းဟူသောစကားလုံးသည် ယခုသူ့မျက်နှာအတိုင်းဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့်မင်းငါ့ကိုအပြစ်တင်လို့မရဘူးလေ...

အခုပဲဓာတ်လှေကားထဲတွင် ချန်းဖုန်းက
လင်းဖန်ကတကယ်တော့ဖန်းမင်ဆိုတာ ရုတ်တရပ်ပြောလာခဲ့တယ်။ ဒါက သူ့မေးရိုးတွေကို လွှတ်ချဖို့လုံလောက်တယ်.

ဒါပေမယ့် လွန်ခဲ့သည့်အခိုက်အတန့်ကသူ့ကို မချေဖျတ် သေးမီ သူ့မျက်နှာတွင်တုန်လှုပ်မှုအသစ်ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အိုး..အိုး..သွားပြီ.."

လင်းထျန်းချန်ကတုန်လှုပ် သွားပြီး ချုးရှောင်နှင့်လင်းဖန်ထွက်သွားသည်ကိုတုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် လက်ညိုးထိုးပြနေသည်။

အခုသူတစ်ခုခု ကိုပြောချင်ပေမယ့်ဘာပြောရမှန်းကိုမသိတော့ပေ။

ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးဆန်တဲ့စိတ်ကနိုးထလာတယ် Stories to obsess over. Discover now