Part 112

442 22 0
                                        

ရုတ်တရပ်ထွက်ပေါ်လာသောအသံက သူတို့နှစ်ယောက်ကိုထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

ဒါနဲ့..လဲ့သားအဖနဲ့ရန်ငြိုးရှိခဲ့တာလား..

လင်းဖန်သည် သူ့စိတ်ထဲတွင်အလွန်စိတ်မချမ်းမသာဖြစ်မိသည်။ မဟုတ်သေးဘူး သူငိုချင်သလိုကို ခံစားလိုက်ရတယ်..

အခုသူအလုပ်ချင်ဆုံးက လဲ့လဲ့ကိုထုတ်ပိုးပြီးပြန်ပို့ချင်တာပဲ။

သို့သော်လည်း သူသည် လျင်မြန် စွာလှည့်၍ ချုရှောင်ကိုအောက်သို့ဆွဲလိုက်သည်။

"ငါတို့ဒီကောင်လေးကို အခုချက်ချင်းထုတ်ပစ်သင့်တယ်လို့ မထင်ဘူးလား"

လင်းဖန်ကချုးရှောင်အား စိတ်ဓာတ်ကျသောလေသံဖြင့်တိုးတိုးလေးပြောလိုက်ပြီး သူအသံမှာ မကျေနပ်သည့်အရိပ်အယောင်များပါနေသည်။

ပြန်ဆုတ်ရမလား? အထွတ်အထိပ်ကိုတောင်ရောက်နေပြီးပေါက် ကွဲတော့မယ်..

ဘယ်လိုပြန်ဆုတ်နိုင်မှာလဲ..

လင်းဖန်၏စကားကိုကြားသောအခါ ချုးရှောင်၏မျက်နှာပူလာသည်။

"လင်းဖန် စိတ်ညစ်မနေနဲ့"

ချုးရှောင်သည်မျက်နှာကိုအနည်းငယ်လွှဲကာ တတ်နိုင်သမျှအသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့်ပြောလိုက် သည်။ တကယ်တော့ သူလည်းလင်းဖန်၏အကြံပြုချက်ကိုသဘောတူပါတယ်။

ဒီအချိန်မှာလင်းဖန်တစ်ယောက် ထဲမကျေနပ်သလိုခံစားနေရတာမဟုတ်ပါဘူး။ သို့သော် သူ့မှာမျက်နှာရှိသေးသည်။ လဲ့လဲ့ရုတ်တရပ်ဝင်လာခြင်း ကသေလောက်အောင်အရှက်ရစေသည်။ ဆက်လုပ်ကြဖို့ဆိုတာ...

ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်တော့မှာလဲ..

"သူ့ကို သွားကြည့်အုံး.."

သူ့ဆန္ဒကိုအနည်းငယ်ဖိနှိပ်ပြီးနောက် လင်းဖန်ကိုတံတောင်ဆစ်ဖြင့်တို့ကာပြောလိုက်သည်။

"အင်း.."

လင်းဖန်က မဲမှောင်နေသောမျက်နှာဖြင့် အိပ်ရာမှထလိုက်သည်။ ထို့နောက်လဲ့လဲ့ကမျက်လုံးများကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ တံခါးဝတွင်ရပ်နေသည်ကိုတွေ့လိုက်ရသည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးဆန်တဲ့စိတ်ကနိုးထလာတယ် Stories to obsess over. Discover now