Pinagsoltada

61

SINUKAT ng matamang pagtitig ni Ernesto ang kaniyang mga magulang at si Alonso. He saw mixed reactions from them, so he figured this wasn't the right time to introduce Joan to them yet as someone special. Mahirap nang magkaroon ng pangit na impresiyon ang mga ito sa dalaga kahit hindi lingid sa kaniya ang posibilidad na tandang-tanda pa rin ng mga ito ang naging involvement niya sa dalaga noon. Sa mga oras na ito, tiyak na may namumuo nang mga katanungan sa kanilang isipan kung bakit nasa hacienda uli ang babae.

Ernesto turned to his side because his peripheral vision saw someone was already standing beside him. It was Joan!

Nabigla man siya, naintindihan naman niya na natural na lumabas na ito ng sasakyan katulad niya. He blamed himself for not telling her to stay in the car for a while so that he could properly set the stage for her. Ang dahilan kasi kaya nauna siyang bumaba at iniwanan ito ay para itsek muna kung sino ang mga bagong dating. Mahirap na kung bumisita na naman sa mansiyon nila ang mga Silvestre o 'di kaya ay ang mga Tenorio. In that case, he wouldn't want them to see Joan and make her the next target of the enemies of their clan.

Upon looking at Joan, Ernesto caught the soft gaze from her eyes. Nabanaag niya ang pinaghalong pagkainosente at pagdepende sa kaniya ng mga ito. Hindi niya puwedeng isantabi ang kutob na kinakabahan ito sa presensiya ng mga bagong dating sa mansiyon, lalo na at katatapos lang nilang magniig. He could tell that the events today were still overwhelming her, filling her with a lot of questions and emotions.

"Dumeretso ka muna sa kuwarto mo, Joan," malumanay niyang pakiusap dito.

Magalang itong tumango sa kaniya bago inulit iyon para sa kaniyang mga magulang at sa kaniyang nakababatang kapatid.

"Welcome back po sa hacienda," mahinang usal nito, ni hindi makangiti dahil sa kaba bago ito tumango uli bilang pagpapaalam.

Nilagpasan ng dalaga ang tatlong bagong-dating para panhikin ang hagdan sa mabagal at mabibigat na mga hakbang.

Nilapitan ni Ernesto ang mga magulang kaya bumalik agad sa kaniya ang atensiyon ng mga ito.

"You came early," he started.

"Well, Alonso is so eager to come home already. Bigla na lang siyang nawala sa mood na enjoy-in ang bakasyon namin sa Palawan," ani Doña Grazie. "But I think there's something more interesting than that. About that woman you're with . . ."

Maagap siyang sumagot. "I'll introduce you to her later—"

"Is that necessary?" Don Timoteo chimed in, speaking in his low-toned rough voice tinged with sharp sarcasm. "Isn't she the woman who caused a lot of controversy about our family years ago?"

Inalala ni Ernesto si Joan. Ayaw niyang masaktan ito kaya ipinagdarasal niya na sana hindi narinig ng babae ang komento ng kaniyang ama. He lifted his eyes to double check. Nakita niyang nasa tuktok pa ito ng hagdan at nag-aalalang nakatanaw sa kanila—lalo na sa kaniya.

Hindi niya maintindihan kung paanong tila nararamdaman din niya kung ano ang nararamdaman nito. He could feel a pinch of hurt from her pursed lips, then her concern and worry for him from the way she gazed at him. And those feelings, seemed to feed his understanding that lengthened his patience.

Ibinalik niya ang tingin sa ama at mataman muna itong tinitigan. Kung tutuosin, puwede niyang sagot-sagutin ang ama kung ipagtatanggol niya lang din si Joan. Kaya lang, kapag ginawa naman niya iyon ay baka lalo lang kamuhian ni Don Timoteo ang babae.

He chose to be in his best behavior.

He stood his ground firmly. "Well, it seems like she has already changed. She's also aware of what happenedt he last time she was here, that's why she volunteered to help our business."