Impossible // Liam Payne

Part 10

Het was weer maandag ochtend, de dag die waarschijnlijk iedere tiener wel verafschuwde. Net zoals ik dus. Ik ging nog een laatste keer met de stijltang door mijn haren heen en werkte mijn wallen weg met een beetje foundation. Ik griste mijn tas van mijn bureau af en liep toen op mijn rode vans de trap af naar beneden, waar mijn broer al zat te wachten aangezien hij al vier keer had geroepen of ik al klaar was. “Nou, ik ben klaar hoor. Stuk ongeduld.” Mompelde ik toen ik de keuken in liep. Harry knikte en stond toen meteen op om langs me heen te lopen, waarschijnlijk om zijn jas aan te doen. Ik volgde hem en toen ik uit het raam keek zag ik de auto van Louis al staan, fijn – dat zou weer een enige rit naar school worden. De laatste keer dat we met Louis ergens heen reden kwamen we terecht om het politiebureau omdat hij aan de verkeerde kant van de weg reed. “Ik ga wel met de bus.” Zei ik toen en Harry begon te lachen. “Is goed, ik zie je dan wel op school.” Ik knikte en gooide mijn tas over mijn schouder en liep toen naar buiten, ik zwaaide even kort naar Louis en Zayn die in de auto zaten en liep toen met vlugge passen naar de bushalte. Ondanks dat ik zo zenuwachtig werd van die jongens, wist ik nog wel mijn manieren en begroette ze altijd. Ik ging zitten op het bankje bij de halte en zette mijn tas naast me op de grond, ik deed de oordopjes van mijn iPod in en luisterde rustig naar mijn muziek. Toen de bus er aan kwam gereden stapte ik vlug in aangezien ze hier het woord ‘wachten’ niet kende, en ging toen achterin zitten bij het raam. De bus begon te rijden en bomen en huizen zoefde voorbij. Ik dacht terug aan het geweldige weekend wat ik had gehad na mijn verpestte auditie en een glimlach sierde meteen mijn gezicht, ik had nog nooit zo’n plezier gehad met een van mijn broers vrienden. De bus stopte bij de eindhalte en ik stapte meteen uit en liep richting de school en verrassend genoeg zag ik mijn broer al staan met al zijn vrienden, toen hij me opmerkte begon hij te lachen. Waarschijnlijk vanwege mijn verbaasde gezicht dat ze geen verwondingen hadden opgelopen of dat ze niet nog onderweg waren. Harry wenkte me maar ik wees het af door kort met mijn hoofd te schudden, maar toen ik zag dat Leila nog niet op school was besloot ik om toch maar even bij ze te gaan zitten. Beter dan nog een kwartier in mijn eentje op een bankje te zitten. “Hey.” Zei ik zachtjes en ik zette mezelf neer naast Harry op het bankje die bij de tafel stond. Ze zeiden me allemaal gedag en ik zag Zayn wat met zijn telefoon te zitten spelen, tot ik voelde dat mijn mobiel begon te trillen had ik een vermoeden dat hij me aan het sms’en was. En ja hoor. Staar niet zo x. Ik keek hem geschrokken aan en voelde mijn wangen toen rood kleuren, was het dan echt zo duidelijk? Valt het zo erg op? ): x. Stuurde ik terug en hij knikte zo onopvallend mogelijk, ik besloot niet meer naar de jongen die schuin tegenover me zat te staren en luisterde aandachtig naar de gesprekken die er werden gevoerd. Ik hoorde woorden zoals ‘tour’ en ‘nieuwe cd’ vallen en dat waren dan ook de woorden die het meeste aandacht trokken. Een tour zou betekenen dat ze weg zouden gaan en ik kon niet zonder mijn broer en zijn luidruchtige vrienden die ons huis op stelten zette. “Wacht.. wacht, jullie gaan op tóur?” vroeg ik toen, plots. Harry keek opzij, recht in mijn ogen en ik zag hem even slikken. Waarschijnlijk had hij het me op een andere manier willen vertellen in plaats van zo uit het niets. Ik fronste even en stond toen op en liep weg van de tafel. “Victoria, wacht!” Hoorde ik hem nog roepen maar ik liep met vlugge passen weg, het school gebouw binnen en ik sloot mezelf op in de meisjes wc. Ik voelde tranen opkomen en mijn zicht werd wat waziger, het was misschien dom maar ik had een hechte band met Harry en ik kon nooit lang zonder hem. Buiten dat hij mijn broer was, was hij ook de allerbeste vriend ter wereld. Ik veegde ruw mijn tranen weg met de mouw van mijn rode sweater waardoor er kleine zwarte vlekjes op het stof kwamen. Ik snikte zachtjes en pakte wat wc papier en veegde de uitgelopen make-up weg. Grow up, Victoria.