Impossible // Liam Payne

Part 49

Na een paar lange uren vliegen, en overstappen waren we dan toch echt eindelijk in Spanje aangekomen. En omdat we hier twee hele weken zouden blijven zaten we niet in een hotel, maar in een huisje vlakbij het strand. Ik liep naar boven en zag dat de kamer van mij en Liam een balkon had, meteen opende ik de grote deuren en liep het balkon op. Een frisse windvlaag liet mijn haar door de war gaan maar het kon me niks schelen, het uitzicht was prachtig. We hadden een uitzicht over het strand en de heldere blauwe zee. Het strand was behoorlijk druk nu, maar wat wilde je dan ook. Het was half 2 in de middag, bijna 35 graden en de zon scheen vol op. Ik leunde met mijn armen op de reling en snoof de frisse lucht op. Plots voelde ik twee armen om mijn middel heen en toen ik twee lippen op mijn wang gedrukt voelde, wist ik al meteen wie het was. “Ze waren me net helemaal aan het ondervragen.” Lachte hij wat ongemakkelijk, ik zette een glimlach op en liet mijn armen om zijn middel heen glijden. “Wat vroegen ze?” Vroeg ik en ik liet mijn hoofd tegen zijn borst leunen. “Hoe, sinds wanneer, wat.. allemaal van dat soort vragen.” Zei hij toen, ik grinnikte even en knikte toen maar. “Ga je zo mee Leila op halen?” Vroeg ik terwijl ik hem aankeek, hij was een stuk langer dan ik was dus ik moest dan ook de hele tijd omhoog kijken. “Ja, is goed.” Hij boog wat voorover en drukte een kus op mijn mond. We lieten elkaar weer los en liepen toen via de kamer naar beneden waar iedereen ons meteen aan keek, ik zuchtte even, als dit maar niet de hele tijd door ging. “Wij gaan Leila ophalen van het vliegveld.” Zei ik en ik pakte de sleutels van de auto die we hadden voor de komende twee weken. “Laat Liam rijden!” Hoorde ik Harry nog roepen en ik mompelde wat dat moest lijken op ‘ik kan ook best rijden’ maar gaf toen toch maar de sleutels aan Liam. Hij pakte ze lachend van me aan en opende toen de auto van een afstandje, we stapten in en ik klikte meteen mijn gordel vast. Liam startte de auto en reed toen de oprit af, het vliegveld was niet ver weg dus hij had vast wel onthouden hoe we moesten rijden. “Hoe laat komt ze aan?” Vroeg hij aan me toen we al een paar minuten onderweg waren. “Over een half uur.” Zei ik en hij knikte. Ik zette de radio aan en toen ik het liedje van Cobra Starship met Sabi hoorde, begon ik luid mee te zingen – wat Liam dan weer erg grappig vond aangezien hij de hele tijd aan het lachen was. Ik grinnikte even en zag dat we aan kwamen op de parkeerplaats van het vliegveld, het was gelukkig niet zo super groot hier. We stapten uit en liepen toen richting de ingang, Liam pakte mijn hand vast en samen liepen we naar binnen de inkomst hal in. Ik sms’te Leila om te vragen of ze al was aangekomen en toen ik een sms terug kreeg dat ze wachtte op haar koffers nu, liepen Liam en maar richting Starbucks. Aangezien het nog wel even zou gaan duren voor zij haar koffers had. Het voelde echt zo goed om hier zo samen met Liam te lopen, hem mijn vriendje te mogen noemen en te zoenen wanneer ik wilde. Het voelde allemaal zo perfect, ik was echt ongelofelijk gelukkig nu. “Vic?” Ik keek op en keek Liam aan, terwijl we in de rij stonden bij Starbucks. “Ben je gelukkig nu?” Vroeg hij terwijl hij me wat meer tegen zich aan trok door zijn arm rond mijn middel te slaan. “Ja.” Zei ik met een lach op mijn gezicht en ik drukte vlug een kus op zijn lippe