ချစ်ခြင်း၏ အဆုံးဝယ် |ဘာသာပြန်|

9

Unicode

ယိဟယ် လူအိုဆောင်က ကျင်းဟယ်မြို့ရဲ့
အရှေ့ဘက်အစွန်မှာရှိကာ မျက်နှာစာ
သုံးဘက်ကိုပင်လယ်ပြင်ကြီးဖြင့်ဝန်းရံ
ထား၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ကမထင်မှတ်ထား
လောက်အောင်ပင်လှပလေသည်။

အခြေခံကျတဲ့ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ
ကိရိယာတွေအပြင် အာဟာရဗေဒ
ပညာရှင်တွေနဲ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာကုထုံး
ပညာရှင်တွေပါရှိသေးကာ လူနာတွေကို
ဂရုစိုက်ပေးရတဲ့လူတွေတောင်မှ တင်းကြပ်တဲ့
စစ်ဆေးမှုကိုဖြတ်ကျော်ရမည်ဖြစ်၏။
ဒါပေါ့ ဒီလိုမျိုးအထူးအခြေအနေတွေက
တော်ရုံလူတွေအတွက်တော့ ကြောက်ဖို့
ကောင်းအောင်မြင့်မားတဲ့ငွေကြေးနှင့်မှ
ရနိုင်ပေသည်။

လီရှူးရိရောက်သွားတဲ့အချိန်မှာ ညနေပင်
စောင်းနေပြီဖြစ်၏။ တံခါးနားမှာရပ်စောင့်
နေတဲ့လူက လီရှူးရိကိုမြင်တာနှင့်အပြေး
လာကြိုကာ အထဲကိုခေါ်သွားရင်း
မစ္စကျန်းနှင့်ပတ်သတ်တဲ့အခြေအနေအားလုံး
ကိုပြောပြလာသည်။

"မစ္စကျန်းကအခုအချိန်မှာ တော်တော်လေး
စိတ်ထိခိုက်လွယ်နေတာ၊ သူ့ရဲ့ရောဂါ
လက္ခဏာတွေကလည်းတော်တော်လေး
ပြင်းထန်နေတယ်။ခံတွင်းပျက်တာနဲ့
စိတ်ဓာတ်ကျတာအပြင် ကိုယ်ခံအားလည်း
ကျဆင်းနေပြီး သွေးလေခြောက်ခြားတာ
မျိုးလည်းရှိတယ်။သေကြောင်းကြံတာမျိုး
ကိုတောင်မှပဲ"

"သေကြောင်းကြံတယ်?"

လီရှူးရိ ပထမတုန်းက ဒီစကားတွေကို
နားထောင်ရတာ စိတ်ထဲဘာမှမဖြစ်မိပေ။
သေကြောင်းကြံတယ်ဆိုတဲ့စကားလုံးကို
ကြားလိုက်ရတဲ့အခါမှာတော့ နှုတ်ခမ်းစွန်း
တွေကို တွန့်ကွေးကာသရော်လိုက်မိ၏။

ရှင်းပြနေတဲ့လူက ကြောင်အသွားရပြီး
သူ့မျက်နှာပေါ်က ထေ့ငေါ့တဲ့အမူအရာကို
နားမလည်ခဲ့ပေ။ သူကခေါင်းကို
တုံ့ဆိုင်းစွာညိမ့်လိုက်ပြီးတော့ ဘာစကားမှ
ထပ်မပြောရဲတော့။

သူတို့လူနာဆောင်ထဲကိုလျှောက်သွားတော့
သူနာပြုမလေးက ကျန်းမန့်ချင်ကို
ဆေးတိုက်နေလေသည်။ သူမက
ပိန်းပါးနေကာပုံစံတောင်သိပ်ပြီးမပေါ်ချင်။
သူမ မျက်နှာကမှုန်ဝါးနေကာ မြိုသိပ်
ထားရပုံလည်းပေါ်သည်။သူမ မျက်လုံး
တွေကဖောင်းနေကာ အနည်းငယ်ပင်
ကြောက်ဖို့ကောင်းနေ၏။ ဒီလိုလူက
ကျင်းဟိုင်မြို့မှာ နှစ်သုံးဆယ်ကျော်လောက်
အလှလေးအဖြစ်ကျော်ကြားခဲ့တယ်ဆိုတာ
ဘယ်သူကများထင်မိပါ့မလဲ။