ချစ်ခြင်း၏ အဆုံးဝယ် |ဘာသာပြန်|

78

ကျင့်ယန်ကသာ ကျင့်ယန်မဟုတ်ခဲ့ရင်...

အကြောင်းတစ်ချို့ကြောင့် အတွေးတစ်ခုက
ပိုင်ဟောက်ရဲ့စိတ်ထဲမှာပေါ်ပေါက်လို့လာ၏။

တကယ်တော့ သူဟာ ကျင့်ယန်ဆီက
ခွင့်လွှတ်မှုနဲ့ နားလည်ပေးမှုတွေကိုမလိုပါချေ။
သူလိုချင်တာက ကျင့်ယန်သူ့ကိုမုန်းလာဖို့၊
မကြိုက်တော့ဖို့နဲ့ သတိထားဖို့ဖြစ်ပါ၏။
သူ့ကိုအမြဲတမ်းပြုံးပြလို့ သူ့စကားကို
နားထောင်ရင်း ဘာမှမဖြစ်တော့သလိုမျိုး
သူလိုချင်သမျှကိုခွင့်ပြုပေးဖို့အတွက်မဟုတ်ရ
ပါချေ။

ကျင့်ယန်ကိုမတွေ့ခင်တုန်းက ပိုင်ဟောက်မှာ
အတွေးပေါင်းများစွာရှိခဲ့သည်။ ဘယ်လို
တောင်းပန်ရမလဲ၊ ဘယ်လိုမျိုးရှင်းပြရမလဲ၊
ဘယ်လိုမျိုးနောင်တရနေသင့်သလဲ။
ကျင့်ယန်ခံစားခဲ့ရသမျှအကုန်လုံးကို
သူပြန်ပြီးခံစားရမယ်ဆိုရင်တောင်
ပိုင်ဟောက် ဆန္ဒရှိပါ၏။

ကျင့်ယန်ကို ရှာမတွေ့ခင်တုန်းက ပိုင်ဟောက်
ကိစ္စပေါင်းများစွာကို စဥ်းစားကြည်ခဲ့ဖူး
သည်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့တွေ့ကြတဲ့အခါမှာ
ကျင့်ယန်ကသူ့ကို အထိတ်တလန့်နဲ့

"ကျွန်တော်တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်
မသေသေးဘူး" လို့ပြောလာမယ်လို့တော့
မမျှော်လင့်ထားခဲ့။

ဒီအကြောင်းကိုစဥ်းစားတိုင်းမှာ သူဟာ
အပိုင်းပိုင်းဖြစ်အောင်လှီးဖြတ်ခံရဖို့
ထိုက်တန်တယ်လို့ ပိုင်ဟောက်တွေးမိပါ၏။
ဒါပေမဲ့ သူသိသည်...။ တကယ်တမ်းသာ
အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရမယ်ဆိုရင် သူ့ထက်
ပိုပြီးတော့တောင် ဝမ်းနည်းနေလိမ့်မဲ့
အရူးလေးတစ်ယောက်ရှိလေ၏။

အကယ်၍များ ကျင့်ယန်ကသာ ကျင့်ယန်
မဟုတ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် တစ်ဖက်လူရဲ့နာကျင်မှု
တွေနဲ့ကံဆိုးမှုတွေကို ပိုင်ဟောက် အေးဆေး
စွာပဲထိုင်ကြည့်နိုင်သည်။ ပိုခံစားရပါစေလို့
ကြိမ်ဆဲနိုင်သလို သူပိုပြီခံစားရမှာကိုလည်း
ခွင့်ပြုနိုင်၏။

ပိုင်ဟောက်ရဲ့လက်က ဖြည်းညှင်းစွာ
ရွေ့လျားသွားရင်း ကျင့်ယန်ရဲ့လက်ဖမိုးကို
အုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူရဲ့လက်ဖဝါး
ကိုဆုပ်ကိုင်နိုင်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ့ရဲ့
လက်ချောင်းတွေက တင်းကြပ်သွားခဲ့ရ၏။