ချစ်ခြင်း၏ အဆုံးဝယ် |ဘာသာပြန်|

82

Unicode. .

လီရှူးရိ ထူးဆန်းတဲ့ အိပ်မက်တစ်ခုကို
မက်ခဲ့လေသည်။

အိပ်မက်ထဲမှာသူဟာ မှောင်မည်းလှတဲ့
အလုံပိတ်အခန်းထဲကိုရောက်နေခဲ့ပြီး
ဘယ်အရာကိုမှ မမြင်နိုင် မထိတွေ့နိုင်ဘဲရှိ၏။
ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကာဆီးထားတဲ့ အနက်ရောင်
ကန့်လန့်ကာတွေကို အလင်းရောင်က
တဖြည်းဖြည်းချင်းဖွင့်ဟပေးလာတဲ့အထိ
အချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားခဲ့မှန်း လီရှူးရိ
မသိပေ။ အဲ့ဒီ့နောက်မှာတော့ သူဟာ
လူသူမရှိတဲ့ တက္ကသိုလ် ပရိဝုဏ်ရဲ့အလယ်မှာ
ရပ်နေခဲ့မိမှန်း သိလိုက်ရတော့သည်။
နေ့လယ်စာ စားချိန်အတွင်းမှာ ဖွင့်ပြလေ့
ရှိတဲ့ ရေဒီယိုက စန္ဒရားသံခပ်ဖျော့ဖျော့
ကိုတောင် လီရှူးရိ ကြားနေရလေ၏။

လီရှူးရိ အဝေးတစ်နေရာကို မြော်ကြည့်
လိုက်တဲ့အခါ ထူးဆန်းတဲ့ပုံသဏ္ဍာန်နဲ့
မြေပြင်ပေါ်ကိုဖြာကျနေခဲ့တဲ့ နေရောင်ခြည်
ကိုတွေ့ရသည်။ အဆောက်အဦးတွေ
အားလုံးက ပြန့်ပြားနေကာ ဒီအတိုင်း
စက္ကူပေါ်မှာ ဆွဲသားပြီးမှ ဖြတ်ညှပ်လို့
အနက်ရောင် နောက်ခံပေါ်မှာ ကပ်ထား
သယောင်ပင် ထင်ရလေ၏။ စီမံခန့်ခွဲမှုရုံးရဲ့
အလယ်ဗဟိုမှာရှိတဲ့ အီလက်ထရောနစ်
ဖန်သားပြင်ပေါ်မှာတောင် အချိန် ရှိမနေပေ။
နံပါတ်တွေ၊ အတက်အကျဖြစ်နေတဲ့လှိုင်း
တွေနဲ့အတူ တစ်ဆက်ထဲထွက်လာတဲ့
တတီတီမြည်သံက နှလုံးလျှပ်စစ်မှတ်တမ်း
က အသံနှင့်တောင်ဆင်တူလှသည်။

ဒီလို ဆိတ်ငြိမ်မှုအတိ ပြီးလုနီးပါး နေရာမှာ
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့နာမည်ကို
ခေါ်လို့နေ၏။ ထိုအသံက တစ်ခါတစ်ရံမှာ
နီးလာသလို တစ်ခါတစ်ရံမှာတော့ ဝေးကွာ
လို့သွားသည်။လူတစ်ယောက်တည်းလို့
ထင်ရပေမဲ့ လူပေါင်းများစွာရဲ့အသံလို့လည်း
ထင်ရပြန်၏။ လီရှူးရိ ပြန်ထူးချင်ပေမဲ့
သူ့ပါးစပ်ကိုဟလိုက်တဲ့အခါ ဘာအသံမှ
ထွက်မလာနိုင်ခဲ့...။သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို
လေးလံတဲ့တစ်စုံတစ်ခုက ဖိထားခဲ့သလိုမျိုး
ပြောမပြနိုင်လောက်အောင် မွန်းကြပ်တဲ့
ခံစားချက်က သူ့ရဲ့အသက်ရှူသံတွေကို
ပို၊ ပို၍ မြန်ဆန်လို့လာစေသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်
ကမြင်ကွင်းတွေဟာလည်း တဖြည်းဖြည်းနှင့်
ဘောလုံးတစ်လုံးလိုမျိုး ကွေးညွတ်ကာ
ရှုပ်ထွေးလို့လာ၏။ လီရှူးရိ အချိန်အတော်
ကြာအောင် ရုန်းကန်နေမိပေမဲ့ ပိုမိုလို့
နက်ရှိုင်းတဲ့နေရာကိုသာ ကျရောက်သွား
ပြန်သည်။ အမှောင်ထုထဲကို နောက်တစ်ကြိမ်
ထပ်ပြီး ကျရောက်လုဆဲဆဲမှာတော့
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို တွန်းထုတ်လိုက်
ပုံရ၏။