ချစ်ခြင်း၏ အဆုံးဝယ် |ဘာသာပြန်|

77

Unicode

​ရှောင်ရှင်းဟွာက အခုထိ ပြန်မရောက်သေး
ပါချေ။ လီရှူးရိလိုလူနာမျိုးအတွက် ကြိုတင်
ပြင်ဆင်ပြီး ဆေးရုံတက်ထားတာက
အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်၏။
ဒါမှသူတို့တွေ သေချာတဲ့အခြေအနေတစ်ခုကို
ဆွေးနွေးပြီး ခွဲစိတ်ဖို့အတွက်အကောင်းဆုံး
အချိန်ကိုရွေးချယ်နိုင်လိမ့်မှာပင်။

သူနေတဲ့ဆေးရုံရဲ့ အာရုံကြောဌာနက ရာစုနှစ်
တစ်ဝက်ကျော် သမိုင်းကြောင်းရှိခဲ့ကာ
အမျိုးသားရေးဆိုင်ရာ ပညာရပ်အမွေအနှစ်
တစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။ဆေးပစ္စည်းကိရိယာ
တွေအားလုံးဟာလည်း ထိပ်တန်းအရည်အသွေး
တွေဖြစ်၏။ဒါပေမဲ့လည်း စစ်ဆေးမှုတွေက အတော်လေးများလွန်းကာ ဌာနတိုင်းမှာ
သူ့နေရာနဲ့သူ အကြိုစစ်ဆေးမှုတွေရှိလေသည်။
ပထမဆုံးနေ့မှာတင်ကဲ ဆယ်မျိုးလောက်
ရှိနေတာက တကယ့်ကို စိတ်ရှုပ်ဖို့ကောင်း
လှ၏။

ဝေ့ကျီ သူ့ရဲ့အခန်းထဲကိုဝင်သွားလိုက်တာနဲ့
မည်းမှောင်နေတဲ့မျက်နှာကိုပဲတွေ့ရလိမ့်
မယ်လို့ထင်ထားခဲ့သည်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်လူက
ပြတင်းပေါက်နားမှာရပ်ရင်း အေးချမ်းစွာနဲ့ပဲ
သူ့ရဲ့ပန်းအိုးလေးတွေကို ဂရုစိုက်လို့နေခဲ့၏။

ဝေ့ကျီရယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"လူစားများလဲခံလိုက်ရတာလား?"

လီရှူးရိကသူ့ကို သာမန်ကာလျှံကာ တစ်ချက်မျှ
ကြည့်ပြီး ဘာစကားကမဆိုလာပါချေ။

သူမပျော်နေဘူးဆိုတာကို ဝေ့ကျီသိလိုက်
တာကြောင့် ရန်စမနေဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို
လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။လီရှူးရိရဲ့ VIP ခန်းက
အတော်လေးကြီးမားလှကာ သေသေချာချာ
အလှဆင်လို့ထား၏။ သရွတ်ကိုင်ထားတဲ့
မျက်နှာကျက်နဲ့ ပျော့အိတဲ့အကာခံထားတဲ့
နံရံတွေကိုပါ ထပ်ထည့်ပေါင်းရရင် သူတို့ရဲ့
ဆေးရုံထက် အများကြီးသာတဲ့အခြေအနေ
ပါပင်။

မင်းမှာ ပိုက်ဆံရှိတယ်ဆိုရုံလေးနဲ့တော့
ဒီလိုအခန်းမှာနေလို့ မရနိုင်ပေ။ ဒီလိုအခန်း
ကို စီစဥ်ပေးထားတဲ့လူက ပိုင်ကျင့်မှန်း
သိနေတာကြောင့် ဝေ့ကျီ မမေးဘဲမနေလိုက်နိုင်။