ATEŞLE OYNAMA

Uyanış

İlk defa Eric'in gözlerinin içine baktığımda oluşan o korkutucu his.. Gözlerine baktığımda gelen o tanıdıklık. Tüm bunlar fazla gelmeye başlamıştı.

Anlamamış kahverengi gözlerini üzerimde dolaştırırken hafif endişeli bir sesle '' Bir sorun mu var?'' diye sorduğunda birşey belli etmemek için başımı hayır anlamında salladım ve gülümsemeye çalıştım ama korkmuştum.

'' Hayır elektrik çarptıda.. Şey ben Adena.''

'' Bende Leslie. Eric sabah seninle tanıştığından bahsetmişti. Memnun oldum.''

Tuhaf davranışlarım üzerinde durmadan yemeğine döndü ama ben gözlerimi dikmiş ona bakıyordum ve bu kızı da nerden tanıdığımı çözmeye çalışıyordum. Fazla dikkat çekmeden ve paranoyak olduğumu onlara belli etmeden '' Sizleri gerçekten bir yerden hatırlıyor gibiyim. Hiç karşılaşmadığımıza emin misiniz?'' diye sordum. Eric hem gülerek hem de omuz silkerek '' Leslie'yi de mi?'' diye karşılık verdi.

'' Evet.. Leslie hiç tanışmadığımıza emin misin? Çok tanıdık geliyorsun. Sen de Eric de.''

'' Eminim. Tanıştığım insanları hiç unutmam hafızam güçlüdür ve seni hatırlayamıyorum.''

'' Sanırım sabah kahvaltı etmediğim için oldu. ''

Ki sabah kahvaltısını çok sağlam bir şekilde yapmıştım ama şimdilik hiçbir şeyi abartmaya gerek yoktu. En kısa zamanda Leslie'nin de bir portresini çizmem gerektiğini aklıma yazdım ve onu incelemeye devam ettim. Minik burnu , ince bilekleri , kalın dudakları , çok hoş bir teni ve gerçekten çok gür , güzel kıvırcık saçları vardı. Siyahi insanlar neden olduğunu anlamadığım bir şekilde bana hep çok güzel gelirlerdi ve Leslie tanıştıklarım içinden en güzeliydi. Şimdi dikkatli baktığımda ne kadar güzel olduğunu anlayabiliyordum.

'' Ee Adena ilk günün nasıl geçiyor , yani şu ana kadar olan kısmı?''

'' İyi gerçekten herkes çok iyi davranıyor özelliklede siz. Gittiğim diğer okulların hiçbirinde ilk günden beraber yemek yiyebileceğim birileri olmamıştı.

Eric'in sorusunun ardından Leslie'de bir soru sorunca bakışlarımı ona yönelttim. Çok sevecen bakıyordu ve sesi de bakışlarını desteklercesine çok samimiydi. '' Daha önce çok okul değiştirdin mi?'' diye sorduğunda sesindeki samimiyet sanki onunla uzun zamandır arkadaşmışız gibi hissetmeme yol açtı.

'' Evet sürekli taşınıp duruyoruz ama burası üniversiteden sonraki son durak.''

'' Neden ki?''

'' İş yüzünden..''

'' Haa anladım. Sizinkiler ne iş yapıyorlar?''

'' İkiside sanat danışmanı yani tablolar peşinde koşarlarken benide ordan oraya sürüklüyorlar.''

Gülerek yemeğini yemeğe devam etti. Arada bir Eric'le bakıştıklarını görüyordum. Sanki aralarında büyük bir sır varmış gibi.. Ya da birbirlerinden habersizce hoşlanıyorlarmış gibi. Ve ne zaman onları öyle yakalasam ikiside gözlerini kaçırıyordu. Onları dördüncü kez öyle yakalamamın üzerine Leslie konuyu dağıtmak istercesine '' Ders programını versene. Ortak dersimiz var mı bakalım.'' diyince çantamdan programı çıkarıp ona uzattım.

'' Kimya derslerimiz ortak. En azından bu sene tüm dersi boş boş oturarak geçirmeyeceğim.''

Göz kırparak programımı geri verdiği sırada yemek tepsimin yanında bir defter belirdi. Jason'ın kalın sesi kulaklarımı doldurdu. '' Gerçekten çok teşekkür ederim. Yarın görüşürüz Adena.'' demesine sadece başımla ve gülümseyerek karşılık verdim. O gider gitmez Leslie gülümseyerek bana döndü ve '' İlk günden Jason'la mı konuştun?'' dedi.