badboy heaven (compleet)

8. Jack

Ik zit in de wachtkamer in het ziekenhuis. Ik ben net bij de huisarts geweest en heb hem al mijn klachten verteld. Hij heeft me naar het ziekenhuis gestuurd om bloed te prikken. Dus nu zit ik hier te wachten totdat de dokter komt. 'Jack Williams?' hoor ik een van de dokters zeggen. Ik knik en loop met de dokter mee.

Na het bloedprikken ga ik weer naar huis. Ik voel dat ik toch echt wel heel erg benieuwd ben naar het resultaat. Wat als er nou echt iets mis met mij is?

Ik kom thuis en voel me helemaal misselijk en duizelig door de zenuwen. Althans, ik denk dat het door de zenuwen komt... 'gaat alles wel goed met je?' hoor ik mijn moeder zeggen terwijl ze naar me toe komt lopen. Ik schud mijn hoofd en strompel naar de bank. Mijn moeder komt bezorgd naast mij zitten. 'hoe ging het bij de dokter?' vraagt ze. 'ik moest bloedprikken.'
'en?'
'mam, ik heb ontzettend veel hoofdpijn. Ik vertel je zo wel verder. Morgen zouden we trouwens de resultaten moeten krijgen...' leg ik uit. Mijn moeder knikt en staat op. Ik ga op de bank liggen en sluit mijn ogen. Ik voel dat mijn moeder een dekentje over mij heen legt en ik hoor haar weer zachtjes weglopen.

De volgende dag op school heb ik nog steeds veel hoofdpijn en ben ik nog steeds heel moe, ondanks dat ik de hele dag heb geslapen gisteren.

Tijdens economie zit ik allen in een hoekje van het lokaal wat voor mij uit te staren. Ik merk niet eens dat Jenniffer naast me komt zitten. 'gaat het met je? Je bent nogal bleek...' hoor ik haar zeggen. Ik kijk geïrriteerd op. 'laat me met rust.' snauw ik haar af. Ze kijkt me beledigd en verbaasd aan en pakt haar boeken uit haar tas.

Tijdens de les gaat mijn telefoon ineens af. Ik kijk en zie dat het het ziekenhuis is. 'zet die telefoon uit!' hoor ik de leraar roepen. Zonder iets te zeggen sta ik op en loop het lokaal uit met mijn telefoon. Ik neem op. 'u spreekt met Jack Williams...' mompel ik. 'Jack, je moet nu naar het ziekenhuis komen...' hoor ik aan de andere kant van de lijn.
'wat is er dan?'
'we leggen het je zo wel uit... En misschien zou je je ouders mee willen nemen...'
'okay, ik zal er zo snel mogelijk zijn...' zeg ik en ik hang op net trillende handen. Ik bel mijn moeder om haar te vertellen dat ik naar het ziekenhuis moet en ik vraag haar of ze me wilt komen ophalen.

Niet veel later stap het ziekenhuis weer binnen. Duizelig door de zenuwen en met trillende handen.